[สามารถบวกได้ทุกโรลเปิดคั้บ 🤍 & คาร์ปากร้าย & Y13 เนียนรู้จักได้ ]
pfp by Ayselryn
ภายใต้แสงสลัวของไฟสปอร์ตไลท์ที่สาดส่องจากด้านบนลงมายังพื้นน้ำแข็ง บนนั้นปรากฏร่างสูงโปร่งของหญิงสาวคนหนึ่ง เงาของเธอทอดยาวบนพื้นเย็นเฉียบ มันนิ่งงันจนแทบไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
ใบหน้าได้รูปที่โดยปกติมักเชิดขึ้นอย่างไม่มีวันที่จะยอมก้มให้ใคร ยามนี้กลับก้มต่ำเสียจนไม่อาจเห็นแววตาแข็งกร้าวที่เคยมีได้เลย
+
และอีกครั้ง
จนในที่สุด ร่างของซีริน่าก็ทรุดลงนอนนิ่งอยู่กลางลานน้ำแข็งที่เย็นจัด ดวงตากลมโตแสนเหย่อหยิ่งที่แฝงไว้ด้วยความรวดร้าวเหม่อมองเพดานอย่างไร้จุดหมาย
ไม่มีเสียง
ไม่มีแสง
ไม่มีใคร
มีเพียงเสียงในหัวที่ยังคงดังอยู่ซ้ำ ๆ เธอนอนแน่นิ่ง บนใบหน้างามไม่มีน้ำตาแม้แต่หยดเดียว ทว่า ในอกกลับเจ็บจนแทบจะขาดใจ
[end.]
และอีกครั้ง
จนในที่สุด ร่างของซีริน่าก็ทรุดลงนอนนิ่งอยู่กลางลานน้ำแข็งที่เย็นจัด ดวงตากลมโตแสนเหย่อหยิ่งที่แฝงไว้ด้วยความรวดร้าวเหม่อมองเพดานอย่างไร้จุดหมาย
ไม่มีเสียง
ไม่มีแสง
ไม่มีใคร
มีเพียงเสียงในหัวที่ยังคงดังอยู่ซ้ำ ๆ เธอนอนแน่นิ่ง บนใบหน้างามไม่มีน้ำตาแม้แต่หยดเดียว ทว่า ในอกกลับเจ็บจนแทบจะขาดใจ
[end.]
พลั่ก !
เจ็บ…
ถึงแม้จะเจ็บจนแทบไม่อยากลุกขึ้นอีกแล้ว แต่เธอก็รีบลุกขึ้นยืนทันที ไม่ใช่ว่าไม่เจ็บ แต่เป็นเพราะว่าเธอกลัวที่จะมีใครมาเห็นว่าตัวเองล้มลง
ซีริน่าตั้งท่าด้วยท่วงท่าที่งดงาม ก่อนจะเริ่มขยับร่างกายอีกครั้ง แต่เพียงไม่นาน...เธอก็ล้มลงอีกครั้ง ราวกับหงส์ปีกหัก เธอลุกขึ้นใหม่ แล้วก็ล้มลงอีกครั้ง
+
พลั่ก !
เจ็บ…
ถึงแม้จะเจ็บจนแทบไม่อยากลุกขึ้นอีกแล้ว แต่เธอก็รีบลุกขึ้นยืนทันที ไม่ใช่ว่าไม่เจ็บ แต่เป็นเพราะว่าเธอกลัวที่จะมีใครมาเห็นว่าตัวเองล้มลง
ซีริน่าตั้งท่าด้วยท่วงท่าที่งดงาม ก่อนจะเริ่มขยับร่างกายอีกครั้ง แต่เพียงไม่นาน...เธอก็ล้มลงอีกครั้ง ราวกับหงส์ปีกหัก เธอลุกขึ้นใหม่ แล้วก็ล้มลงอีกครั้ง
+
‘หล่อนมันห่วยยัยหงส์ดำ’
‘เล่นเป็นแต่ท่าเดิม ๆ’
เธอเร่งฝีเท้าเล็กน้อย ก่อนจะเหวี่ยงแขนเพื่อส่งแรงหมุน พร้อมพุ่งตัวขึ้นกลางอากาศ ร่างโปร่งหมุนวนอย่างรวดเร็ว ปลายผมสลวยสะบัดล้อไปตามแรงเหวี่ยง
แต่เพียงชั่วพริบตาภายใต้ความแตกสลายของจิตใจ เท้าหลังที่ควรจะรับน้ำหนักและส่งตัวต่ออย่างแม่นยำ ทว่าน้ำหนักที่ลงผิดเพียงเล็กน้อย ส่งผลให้ใบมีดเฉือนน้ำแข็งอย่างไม่สมดุล
+
‘หล่อนมันห่วยยัยหงส์ดำ’
‘เล่นเป็นแต่ท่าเดิม ๆ’
เธอเร่งฝีเท้าเล็กน้อย ก่อนจะเหวี่ยงแขนเพื่อส่งแรงหมุน พร้อมพุ่งตัวขึ้นกลางอากาศ ร่างโปร่งหมุนวนอย่างรวดเร็ว ปลายผมสลวยสะบัดล้อไปตามแรงเหวี่ยง
แต่เพียงชั่วพริบตาภายใต้ความแตกสลายของจิตใจ เท้าหลังที่ควรจะรับน้ำหนักและส่งตัวต่ออย่างแม่นยำ ทว่าน้ำหนักที่ลงผิดเพียงเล็กน้อย ส่งผลให้ใบมีดเฉือนน้ำแข็งอย่างไม่สมดุล
+
ทว่า
เสียงคำพูดมากมายจากคนรอบข้างในอดีตได้กลับมาพูดแข่งกันในหัวของเธออีกครั้ง มันดังขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเธอฝืนขยับร่างกาย เสียงพูดในหัวก็ยิ่งทวีก้องชัดขึ้น
+
ทว่า
เสียงคำพูดมากมายจากคนรอบข้างในอดีตได้กลับมาพูดแข่งกันในหัวของเธออีกครั้ง มันดังขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเธอฝืนขยับร่างกาย เสียงพูดในหัวก็ยิ่งทวีก้องชัดขึ้น
+
แต่ภายใน...มันกลับเหมือนถูกกรีดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บาดแผลเล็ก ๆ จากถ้อยคำนับพัน เฉือนผ่านร่างกายเธอราวกับใบมีดที่ค่อย ๆ เฉือนลึกขึ้นเรื่อย ๆ
จนตอนนี้...มันไม่ใช่แค่รอยขีดข่วนอีกต่อไป
แต่กลายเป็นแผลฉกรรจ์ที่ไม่มีใครมองเห็น
+
แต่ภายใน...มันกลับเหมือนถูกกรีดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บาดแผลเล็ก ๆ จากถ้อยคำนับพัน เฉือนผ่านร่างกายเธอราวกับใบมีดที่ค่อย ๆ เฉือนลึกขึ้นเรื่อย ๆ
จนตอนนี้...มันไม่ใช่แค่รอยขีดข่วนอีกต่อไป
แต่กลายเป็นแผลฉกรรจ์ที่ไม่มีใครมองเห็น
+
‘หล่อนมันก็แค่นกปีกหัก ไม่มีวันบินสูงได้มากกว่านี้หรอก’
‘ใคร ๆ ก็รู้ว่าที่ยัยนั่นมาอยู่ตรงนี้ได้เพราะครอบครัวช่วยยัดเงิน’
‘ซีริน่าไม่สมควรชนะเลิศรายการนี้ด้วยซ้ำ’
ถ้อยคำมากมายเหล่านั้นจากคนรอบข้างที่เธอไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ ทั้งเสียงกระซิบกระซาบ เสียงหัวเราะเยาะ และแววตาที่มองเธออย่างค่อนแคะ
+
‘หล่อนมันก็แค่นกปีกหัก ไม่มีวันบินสูงได้มากกว่านี้หรอก’
‘ใคร ๆ ก็รู้ว่าที่ยัยนั่นมาอยู่ตรงนี้ได้เพราะครอบครัวช่วยยัดเงิน’
‘ซีริน่าไม่สมควรชนะเลิศรายการนี้ด้วยซ้ำ’
ถ้อยคำมากมายเหล่านั้นจากคนรอบข้างที่เธอไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ ทั้งเสียงกระซิบกระซาบ เสียงหัวเราะเยาะ และแววตาที่มองเธออย่างค่อนแคะ
+
เธอหยุดยืนนิ่ง ๆ ก่อนจะชี้ให้หญิงสาวได้ดูรูปปั้นเบื้องหน้า
"เธอดูคล้ายกับฉันดีน่ะ"
เธอหยุดยืนนิ่ง ๆ ก่อนจะชี้ให้หญิงสาวได้ดูรูปปั้นเบื้องหน้า
"เธอดูคล้ายกับฉันดีน่ะ"
"ดูเหมาะกับเธอดี" ของสวยงามกับเธอ อะไรเทือกนั้น
"ฉันชอบทุกอย่าง เพียงแต่—"
นัยน์ตาสีเขียวหยุดชะงักไปกับรูปปั้นขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่เบื้องหน้า มันเป็นรูปปั้นปูนเปลือยขนาดใหญ่ราว 2 เมตร เป็นรูปปั้นของเทพีที่มีปีกงอกออกมากลางหลังเพียงข้าวเดียว
+
"ดูเหมาะกับเธอดี" ของสวยงามกับเธอ อะไรเทือกนั้น
"ฉันชอบทุกอย่าง เพียงแต่—"
นัยน์ตาสีเขียวหยุดชะงักไปกับรูปปั้นขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่เบื้องหน้า มันเป็นรูปปั้นปูนเปลือยขนาดใหญ่ราว 2 เมตร เป็นรูปปั้นของเทพีที่มีปีกงอกออกมากลางหลังเพียงข้าวเดียว
+
"ได้ยิน"
มือเรียวยกขึ้นกอดอกพลางเชิดใบหน้าขึ้นเบา ๆ คล้ายกับเด็กเอาแต่ใจ มองส่งชายหนุ่มเดินห่างออกไปเมื่อถึงทางออก ในใจพลางจดหมายหัวอีกคนไว้
[end.]
( ขอบคุณที่มาเล่นก้วยกันนะคั้บ 🤍 )
"ได้ยิน"
มือเรียวยกขึ้นกอดอกพลางเชิดใบหน้าขึ้นเบา ๆ คล้ายกับเด็กเอาแต่ใจ มองส่งชายหนุ่มเดินห่างออกไปเมื่อถึงทางออก ในใจพลางจดหมายหัวอีกคนไว้
[end.]
( ขอบคุณที่มาเล่นก้วยกันนะคั้บ 🤍 )
ด้วยความสูงที่แตกต่างเลยต้องเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนแก้มของชายหนุ่มที่บอกว่าไม่เขิน
เธอค้างไว้ประมาณ 5 วินาทีก่อนจะผละออกมายืนยิ้มกรุ้มกริ่ม
" เป็นไง ? "
ด้วยความสูงที่แตกต่างเลยต้องเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนแก้มของชายหนุ่มที่บอกว่าไม่เขิน
เธอค้างไว้ประมาณ 5 วินาทีก่อนจะผละออกมายืนยิ้มกรุ้มกริ่ม
" เป็นไง ? "