พรวด! น้ำที่พึ่งกินเข้าไป พุ่งพรวดใส่หน้ารุ่นพี่เข้าเต็มๆ หลังจากรุ่นพี่ เข้ามาใกล้พร้อมแสยะยิ้ม จนเห็นภาพของคิงด้วงซ้อนทับ

"ค..คิงด้วงนี่นา! เอ๊ะ!..เหวอ~ หน้ารุ่นพี่เปียกหมดแล้ว ขะ...ขอโทษ🙏 ด..เด๋วเซกิจะเช็ดให้นะ"
ด้วยความลุกลน และเป็นคนมือไว ก็หยิบผ้าเช็ดมือบนโต๊ะ มาเช็ดหน้ารุ่นพี่ที่เปียกปอนอยู่ สมองที่เริ่มประมวลผล ก็ทำให้นึกขึ้นได้ ว่า ผ้าเช็ดมือมันเปื้อนพริกอยู่

ชิ_หายล่ะ(อุทานในใจ)

" เก่งมากเลยนี่ กินไปได้ตั้งขนาดนั้น "

" เอ้านี่ น้ำฟรี " วางแก้วน้ำเปล่าเย็นๆลงบนโต๊ะส่งให้

" คราวหน้าฟังที่มิโอะเตือนหน่อยก็ดีนะ "

"ขอบคุณรุ่นพี่ที่เป็นห่วง เซกิจะกินรวดเดียวให้หมดเลย!
โรงเรียนต้องจารึกสิ่งนี้แน่ๆ ว่าเซกิสุดยอดดด"
แล้วกินรวดเดียวจริงๆ🥵

"อ๊ะ!..ขอบคุง..แฮ่ก..รุ่นพรี่..ฮ๊าเผ็ดๆ"
ด้วยความเผ็ดระดับคอสมิก ตอนนี้พูดจาไม่ค่อยจะรู้เรื่อง แต่รู้สึกขอบคุณรุ่นพี่ พยายามพูดทั้งน้ำตาพร้อมกระดกน้ำ อึก อึก อึก

"เอ๋~แต่ว่า...รู้สึกคุ้นๆหน้ารุ่นพี่จัง? คล้ายๆเหมือนกับเจ้าคิงด้วงนั้นเลย แต่..คงไม่ใช่หรอกมั้ง เพราะเจ้าคิงด้วง คงไม่ใจดีแบบรุ่นพี่แน่ๆ"

(จารย์พักผ่อนเยอะๆ ตื่นมาจะได้อารมณ์ดี🌸

จะได้ไม่มาเผาลูกศิษย์กลางบ้าน🥹)

( ขออภัยที่มาช้าคับ 🥺 คิดคำบรรยายไม่ออกจริงๆ ขอวาดส่วนนั้นเอานะคับ 💦 )

ในขณะที่กำลังถ่ายรูป พอได้เห็นหน้าเต็มๆของอีกฝ่ายก็ไม่สามารถกลั้นใจไว้ได้

' น่ารัก . . . '

ในหัววนคำนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า จนร่างกายเผลอขยับแนบชิดไปอย่างไม่รู้ตัว . . .

"โอ้วว พลังเสียงอาจารย์ สุดยอดไปเลย"
ตบมือ //แปะๆๆ

"ฝากตัวด้วยนะรุ่นพี่ สอนเล่นบาสให้เซกิด้วยนะ👊"