หลังจากที่สึนะพูดออกไปแบบนั้น มันก็เกิดความเงียบขึ้นมาอยู่สักพัก ตัวสึนะเองก็หันไปกอดโกคุเดระเอาไว้แน่น แล้วเจ้าตัวก็ปล่อยโฮออกมาอย่างหนัก จนยามาโมโตะต้องเดินเข้ามาช่วยลูบหลังปลอบอีกคน

[ได้โยชิ แกขออะไรมา ฉันก็ให้แกได้หมดนั่นแหละ แต่แกต้องให้ฉันไปเจอกับแก แกให้ฉันได้ไหมโยชิ] (256)

"กลับบ้านไปกับผมนะครับซันซัส" ว่าแล้วสึนะก็เอื้อมมือไปจับกับมือของคนโตกว่าเอาไว้ ก่อนที่เจ้าตัวจะนึกอะไรขึ้นมาได้ สึนะก็เลยชะโงกหน้าไปตะโกนเรียกให้พวกวาเรียตามมาด้วย

"ก็ขอบใจนะไอ้เปี๊ยก แต่แกจะให้พวกฉันไปนอนที่ไหนได้อีก" เพราะพอได้รู้ว่าสึนะคือคนสำคัญของซันซัส (174)

"ใจเย็นก่อนสึนะ มันต้องเป็นไปตามกระบวนการ สึนะจะมาเอาแต่ใจแบบนี้ไม่ได้นะ" พอได้ยินอิเอมิสึพูดออกมาแบบนี้แล้ว เส้นความอดทนของสึนะ มันก็ได้ขาดออกจากกันทันที

"อ๋อเหรอครับ ก็ถ้าผมเอาแต่ใจ ผมก็ได้มันมาจากพ่อนั่นแหละ!!!

ผมอยู่ของผมดี ๆ พ่อก็เอาไอ้แหวนบ้า ๆ นี่มายัดมือผม (164)