แต่สุดท้ายยังไม่ทันเรียนจบปีสุดท้าย หลังเรื่องของริโกะ ชีก็โดนให้คำสั่งจากโรงเรียนต้นทางให้กลับไปอยู่ไทยเหมือนเดิม แยกกันในช่วงที่กทเริ่มไม่มั่นคงแล้ว ได้เจอกันอีกทีก็ตอนที่กทกลายเป็นเจ้าลัทธิไปแล้วแต่ก็แค่แปปๆ จนปัจจุบันก็ไม่เคยได้รู้เลยว่าอีกคนตายไปแล้ว ยังคิดว่าอาจจะใช้ชีวิตอยู่ที่ไหนสักที่แบบนั้นตลอดไป

เห็นมีแท็กโรงเรียนไสยเวทสาขาไทยในเฟสแล้วอยากงอก ไปๆมาๆก็นึกโมเม้นยุเทะได้ต่ออีกก็เลยบู้ม กลายเป็นนุเมาะเกะโทที่คนนึงกิน+ควบคุมคำสาปได้ ส่วนอีกคนกินแบบเลือกเฉพาะตัวที่ต้องการจะเก็บไว้เป็นบริวาร ออกแนวนุชิเป็นคนที่ทำลายเส้นกั้นบางๆที่กทคิดว่าไม่มีใครเข้าใจตัวเองได้ ชีฟีลบ่นๆว่ารสชาติไม่อร่อยเลยเนอะ พูดแบบไม่ได้คิดอะไรแต่ดันทำให้อีกคนเปิดใจให้ตัวเองได้

; พี่ซังอาจากรูทที่สเทียร์เดบิวต์ยังเป็นนักแต่งเพลงให้เกิร์ลกรุ๊ปเหมือนรูทปัจจุบัน เพิ่มเติมคือคบกับยูจินแบบลับๆแล้ว แต่หลังสเทียร์มีเรื่องให้ต้องวงแตกไปสักพักชีพี่ก็ดันเกิดอุบัติเหตุย้ายเซิฟถาวร ยูจินที่เขวอยู่แล้วก็ยิ่งร่วงลงกว่าเดิม พอได้เจอในรูทนี้เลยยังช้อคอยู่ ไม่คาดคิดว่าจะได้เจออีก

( 6 )

"ซังอา... เธอจริงๆใช่มั้ยー?"

ขัอแรก ชายูจินไม่เรียกยุนซังอาว่า [เธอ] ห้วนๆ

และข้อที่สอง ถึงจะมาจากอเมริกา แต่เจ้าเด็กนี่มันไม่เคยถึงเนื้อถึงตัวเธอขนาดนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

เอาล่ะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันล่ะเนี่ย...

( 5 )

ซังอานึกอยากจะขอความช่วยเหลือแทบขาดใจ แต่ในตอนนี้เธอก็ถูกคนที่เป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้กอดเอาไว้เสียจนขยับตัวไม่ได้ สองมือแตะสัมผัสผ่านไปตามร่างกายตั้งแต่ช่วงเอวจนถึงหัวคล้ายกำลังหวาดระแวงหรือตรวจสอบอะไรสักอย่าง

ก่อนยูจินจะประคองใบหน้าเหลอหลาของเธอให้สบตากับเขา แววตาอ่อนลงอย่างชัดเจนจนไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นคนเดียวกันกับเมื่อครู่ และไม่ใช่ชายูจินที่เธอเคยรู้จักมาก่อน

( 4 )

เธอขยับเข้าไปยืนอยู่ข้างเตียง ใช้ปลายนิ้วสะกิดหลังมือเรียกชายูจินที่หันไปอีกทางให้มองหน้า เขาตวัดสายตามองมาอย่างแข็งกร้าวในวินาทีแรก จนกระทั่งได้เห็นอย่างชัดเจนว่าเป็นตัวของเธอเอง ดวงตาสีเหลืองก็พลันเบิกกว้างด้วยความตกใจ

และไม่ทันได้ตั้งตัว มือหนาก็คว้าแขนของซังอาดึงเข้าตัวจนเธอเซไปตามแรง หากไม่ตั้งสติรีบเอามือยันหัวเตียงเอาไว้ก็คงได้ลงไปนอนบนเตียงคนป่วยเพิ่มอีกคน

( 3 )

บรรยากาศภายในห้องก็ยิ่งดูเลวร้ายลงไปกว่าเดิมเมื่อชายูจินที่ในตอนนี้ก็ดูแปลกไปมากพอแล้วมีท่าทีต่อต้านแพเซจินอย่างชัดเจน พูดต่อว่าอีกฝ่ายเป็นภาษาอังกฤษด้วยรูปประโยคที่รุนแรงมากพอจนพัคมุนแดต้องปรามเสียงแข็ง

ยุนซังอาเม้มปาก คิดไม่ตกกับสถานการณ์ตรงหน้า แต่ก็ตัดสินใจที่จะลองเข้าไปคุยด้วยดูบ้างด้วยความมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่มีทางที่จะแสดงท่าทางหยาบคายใส่ตนอย่างแน่นอน

( 2 )

ใช้เวลาไม่นานนักยุนซังอาก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาลพร้อมๆกับแพเซจินที่เพิ่งเลิกงานเช่นเดียวกัน

เขาเป็นฝ่ายเปิดประตูเข้าไปก่อน ส่วนเธอที่เป็นเพียงพนักงานร่วมบริษัทเดียวกันก็เว้นระยะห่างกับสมาชิกคนอื่นๆไว้พอประมาณแม้จะสนิทชิดเชื้อกันมาตั้งแต่ช่วงก่อนเดบิวต์แล้วก็ตาม

โมเม้น🐻🎞เดทกันแล้วเลือกหนังผีมาเพราะตั้งใจจะโชว์เท่ให้สาวกอดแขนกลัว สรุปสาวนั่งตั้งใจดูมาก ส่วนหนุ่มกลัวเสียฟอร์มถ้าจะเอามือปิดตาเลยปรือๆตาให้มองไม่เห็นแทน-

อยากกดแกรปพุ่งลงแม่น้ำไปเลย เขียนบรรยายไม่ได้จริงๆ เขินครับ

อ้ย ขอบคุณค่า😭 อิมเมจเข้ามั้ยไม่รู้แต่สีตรงเป๊ะー

อาจจะให้เป็นนักพากย์ มีพี่ชายสองคน คนโตเป็นปดซ.ไม่ก็อะไรสักอย่างที่เตรียมขึ้นเป็นเจ้าของช่องต่อจากพ่อ คนกลางเป็นสไตล์ลิสในรายการ ส่วนนุชิเป็นน้องเล็กที่ชอบแวะมาหาพี่ที่สตูบ่อยๆ

เจตนาจริงไม่ได้เหมือนตามที่พูดไปร้อยเปอร์หรอก หลักๆคือเห็นว่าโซยอนไม่ได้มีความรู้สึกกลัว รู้สึกทางกายภาพได้แต่ก็สามารถสู้ได้เรื่อยๆ มีพลังระดับค่อนข้างสูงด้วยเลยอยากให้มาทำงานนี้ แต่ที่คอยดูแลมาจนมองเหมือนเป็นลูกสาวคนนึงก็คือเรื่องจริง แต่ก็เห็นว่ามีศักยภาพและเป็นประโยชน์ต่องานนี้ด้วยเหมือนกันเลยดึงตัวมาในหน่วย ตั้งใจจะให้อยู่ในโซลแต่สุดท้ายก็ยังตามใจให้ไปที่คังฮวาอยู่ดี

× เท่าที่ดำมาถึง ch 35 ×

จริงๆไม่ได้ตั้งใจจะมาเป็นขรก.พิเศษเลย แต่โดนอิลดูเกลี้ยกล่อมพูดหว่านด้วยการที่เห็นว่าโซยอนยังมูฟออนจากเพื่อนสนิทที่ตายไปไม่ได้ ฟีลยังติดใจอะไรสักอย่างที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ว่าคืออะไร พอโดนพูดแบบเดิมใส่มากๆเข้าเลยทำก็ได้ มาด้วยคำที่ว่าถ้ามาทำหน้าที่นี้ก็อาจจะรู้ก็ได้ว่าสิ่งที่ยังตกค้างในใจคืออะไร

เจออสูรครั้งแรกตอนไปทัศศึกษาบนเขากับที่โรงเรียนตอนม.4 เป็นคนเดียวที่มีชีวิตรอดมาได้เพราะเผลอกลืนเอาเลือดอสูรระดับ 8 เข้าไปตอนพยายามสู้เอาตัวรอด ไม่ถึงกับฆ่าให้ตายแต่ก็จัดการยื้อเวลาไว้ได้จนเจ้าหน้าที่เข้าช่วยเหลือด้วยตัวคนเดียว ก่อนที่หลังจากนั้นจะไปอยู่ในการดูแลของอิลดูที่โซล หลังจบมหาลัยได้หนึ่งปีก็เข้ามาทำงานข้าราชการ

เป็นคนที่แสดงอารมณ์ไม่ได้ ไม่เข้าใจทั้งอารมณ์ของตัวเองและคนอื่น แต่กลับเป็นคนที่แสดงออกว่าเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นได้ดีที่สุด ฟีลถ้ามีอะไรจะพุ่งเข้ามาทำอันตรายพร้อมกัน โซยอนก็เลือกจะวิ่งไปช่วยกันให้คนอื่นก่อนเสมอเพราะรู้ว่าถ้าใครเป็นอะไรหรือบาดเจ็บก็จะรู้สึกแย่ แต่กับตัวเองไม่ได้อะไร รู้สึกเฉยๆไปหมดก็เลยเลือกที่จะเอาตัวเองไปลำดับท้ายสุดได้