ถ้าใครผ่านมาเห็น อย่ารู้สึกเศร้าไปกับข้อความพวกนี้เลย ให้เป็นแค่ข้อความที่เห็นผ่านตาแล้วก็ผ่านไปก็พอแล้ว ไม่อยากให้ใครต้องมารู้สึกแย่ด้วย ขอให้คนที่ผ่านมาเห็นเจอแต่เรื่องดีๆในทุกๆวัน ได้ใช้ชีวิตตามแบบที่อยากใช้นะ

เวลาป่านนี้แล้ว ต้องรีบนอนเพื่อตื่นมาใช้ชีวิตวนลูปแสนน่าเบื่อดูดพลังงานเหมือนเดิม หวังว่าตื่นมาจะเจอกับวันที่ดี ไม่เจออะไรแย่ๆ รักตัวเองได้มากกว่านี้ มีความสุขได้มากกว่านี้ ร้องไห้ออกมาบ้างมันก็ไม่เป็นไรหรอก ขอให้ผ่านช่วงเวลาแบบนี้ไปให้ได้ แล้วกลับมามีไฟในการใช้ชีวิตอีกครั้งไม่มากก็น้อย สู้ๆนะตัวกู

Self esteem ตอนนี้น่าจะอยู่เลเวลติดลบ ถ้าถามว่ายังมีสิ่งที่ชอบในตัวเองไหม ก็อาจจะยังมีบ้าง แต่ก็เลือกที่จะมองแต่ด้านที่ไม่ชอบในตัวเอง รู้สึกว่าทำอะไรก็ดูเสร่อไปหมดเลย แย่จริงๆ...

ตอนนี้รู้สึกมืดไปหมด จะใช้ชีวิตต่อไปยังไง ต้องเดินไปทางไหนกันแน่ อยู่กับความหวังลมๆแล้งๆว่าเดี๋ยวก็จะผ่านไปได้เหมือนทุกที แต่ตอนนี่เหนื่อยจังเลย อยากตะโกนออกมาดังๆว่าไม่ไหวแล้วก็ทำไม่ได้ อยากจะร้องไห้ก็ร้องไม่ออก อึดอัดไปหมด แต่ละวันวนไปด้วยความคิดแบบนี้ซ้ำๆทุกวันจนเรียบเรียงเป็นคำพูดไม่ได้ รู้แค่ว่ามันไม่ไหวแล้ว

ตอนนี้รู้สึกไม่ไหวแล้วจนต้องระบายออกมา ถ้าใครมาเห็น (ซึ่งน่าจะมีแต่เก่บ) อย่าคิดมากหรือจิตตกไปเลย เดี๋ยวเพื่อนมึงคงจะดีขึ้น หวังว่าจะเป็นแบบนั้น แค่ตอนนี้มันไม่ไหวแล้ว ไม่อยากระบายในที่ๆคนเยอะ แต่ก็อยากให้ใครสักคนมาเห็นแล้วก็ผ่านไปก็พอ รู้สึกย้อนแย้งมาก สุดท้ายก็เลยคิดว่าบ่นลงในนี้ละกัน

ชอบเปรียบเทียบกับคนอื่นว่าถ้าเป็นคนอื่นคงจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ ทั้งที่รู้ว่ามันจะบั่นทอนตัวเอง แต่ความคิดส่วนมองโลกในแง่ดีมันค่อยๆหายไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีกลายเป็นว่ามองลบไปแทบทุกอย่างแล้ว เรื่องที่เคยมั่นใจในตัวเองก็ไม่มั่นใจอีกแล้ว เราไม่เก่งอะไรเลย ไม่มีอะไรโดดเด่น รูปลักษณ์ก็ไม่ได้ดี เข้ากับคนยาก ทำงานก็ไม่ได้ดี เสียความมั่นใจในตัวเองไปหมดแล้ว

ปกติเวลาเกิดเรื่องไม่ดีกับตัวเอง จะพยายามคิดบวก ถึงปากจะบ่น แต่สุดท้ายในใจมันจะพยายามคิดในแง่ดีมาปลอบใจตัวเองเสมอว่าเราจะผ่านมันไปได้ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น เราแค่บังเอิญมาเจอเรื่องไม่ดีเท่านั้นเอง แต่ตอนนี้รู้สึกว่าไม่มีใจจะทำอะไรแบบนั้นแล้ว เหมือนเกราะป้องกันตัวเองมันหายไป รู้สึกเปราะบางมากๆ เหมือนถ้ามาอะไรมากระทบนิดหน่อยก็พังได้เลย ทำไมมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ

บอกเกรดเพื่อนร่วมงานไปทุกคนก็ดูอึ้งๆ เพืรอนคนนึงบอกว่าถ้าโปรเจคมีความคืบหน้าทน่าจะได้เยอะกว่านี้ (ด้วยน้ำเสียงและแววตาสงสาร มั้ง) กุก็เออ จริง เหนื่อยให้ตายก็ไม่มีความหมายหรอกถ้ามันไม่สำเร็จ

เหนื่อยเซ็ง

ถ้ามองแบบนั้น มันก็คงสมเหตุสมผลที่จะได้ผลตอบแทนเท่านั้น แต่ถ้ามองมุมลูกจ้างว่าต้องเสียอะไรไปบ้างตั้งแต่ทำงานมา ไม่คุ้มเลย