[ โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ | แยกรูท ]
แม้จะยังมึน ๆ งง ๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่อย่างน้อย ๆ ในตอนนี้คิซึรุก็ควรจะประคองสติตัวเองไว้ก่อน
.. ช่างประไร ตอนนี้สิ่งที่ควรทำก็คือการทไความรู้จักกับคนอื่น ๆ นี่นา
เขาเดินมาเงียบ ๆ กระทั่งปลายสายตานั้นพลันเหลือบเห็น [คุณ]
ด้วยความเป็นห่วงเห็นเดินอยู่เหงา ๆ เลยแวะเข้าไปทักทายเสียหน่อย
+
[ โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ | แยกรูท ]
แม้จะยังมึน ๆ งง ๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่อย่างน้อย ๆ ในตอนนี้คิซึรุก็ควรจะประคองสติตัวเองไว้ก่อน
.. ช่างประไร ตอนนี้สิ่งที่ควรทำก็คือการทไความรู้จักกับคนอื่น ๆ นี่นา
เขาเดินมาเงียบ ๆ กระทั่งปลายสายตานั้นพลันเหลือบเห็น [คุณ]
ด้วยความเป็นห่วงเห็นเดินอยู่เหงา ๆ เลยแวะเข้าไปทักทายเสียหน่อย
+
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
1 ครั้ง
2 ครั้ง
3ครั้ง…และนับครั้งไม่ได้
กุหลาบผลิดอกทุกครั้งที่ความเจ็บปวดกัดกินแม้เห็นเพียงภาพความทรงจำ
เสียงกระซิบที่ได้ยินก่อนภาพเหล่านั้นไล่ปะทุในความทรงจำ
ช่างเสียดสีจนเธออดยิ้มเยาะใต้หน้ากากเสียไม่ได้
.
.
.
.
1 ครั้ง
2 ครั้ง
3ครั้ง…และนับครั้งไม่ได้
กุหลาบผลิดอกทุกครั้งที่ความเจ็บปวดกัดกินแม้เห็นเพียงภาพความทรงจำ
เสียงกระซิบที่ได้ยินก่อนภาพเหล่านั้นไล่ปะทุในความทรงจำ
ช่างเสียดสีจนเธออดยิ้มเยาะใต้หน้ากากเสียไม่ได้
.
.
.
.
【 黒瀬 明則 】 คุโรเสะ อากิโนริ | Y.2
==============================
"ไม่เป็นไร"
“เดี๋ยวทุกอย่างจะต้องดีขึ้นแน่นอน”
==============================
Doc : bio
Role | co-op | ETC. :: dm 24/7
acc for role-play #SKZ_Commu
【 黒瀬 明則 】 คุโรเสะ อากิโนริ | Y.2
==============================
"ไม่เป็นไร"
“เดี๋ยวทุกอย่างจะต้องดีขึ้นแน่นอน”
==============================
Doc : bio
Role | co-op | ETC. :: dm 24/7
acc for role-play #SKZ_Commu
“สวัสดีค่ะ”
เธอเอ่ยทักทาย [คุณ] มือยกหน้ากากเผยใบหน้าที่อยู่ใต้นั้น
“เรามาพูดคุยกันซักหน่อยดีไหมคะ?”
“ถือว่าทำความรู้จักกันด้วย…เนอะ?”
“สวัสดีค่ะ”
เธอเอ่ยทักทาย [คุณ] มือยกหน้ากากเผยใบหน้าที่อยู่ใต้นั้น
“เรามาพูดคุยกันซักหน่อยดีไหมคะ?”
“ถือว่าทำความรู้จักกันด้วย…เนอะ?”
[ โรลเปิด/แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
สิ้นเสียงของประธานกล่าวจบปิดงานปฐมนิเทศลง ชายหนุ่มผมสีแดงสดยังคงยืนอยู่ที่เดิมราวกับกำลังจบคิดอะไรบางอย่าง ร่างกายของเขานิ่งเกร็งอย่างน่าประหลาด
‘ เสียงในหัวไม่ยอมหยุดเลย… ‘
เหงื่อของเขาตกเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินจนพลั้งเผลอชนใครบางคนไป? เขาก้มขอโทษก่อนจะเปิดหน้ากากออกมาหาคุณ
( + มาแจมได้นะคะ ! )
[ โรลเปิด/แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
สิ้นเสียงของประธานกล่าวจบปิดงานปฐมนิเทศลง ชายหนุ่มผมสีแดงสดยังคงยืนอยู่ที่เดิมราวกับกำลังจบคิดอะไรบางอย่าง ร่างกายของเขานิ่งเกร็งอย่างน่าประหลาด
‘ เสียงในหัวไม่ยอมหยุดเลย… ‘
เหงื่อของเขาตกเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินจนพลั้งเผลอชนใครบางคนไป? เขาก้มขอโทษก่อนจะเปิดหน้ากากออกมาหาคุณ
( + มาแจมได้นะคะ ! )
[STORY]
(1/2)
พิธีการที่น่าอึดอัด แต่กระนั้นก็ไร้ทางต่อต้าน 'กลัว' นั้นอาจจะเป็นคำเดียวที่อธิบายความรู้สึกของเธอตอนนี้ได้
ทั้งความไม่รู้และความฉงนถูกกดทับและแทนที่ด้วยความเย็นวาบราวกับถูกทิ่มแทงไปยังไขสันหลัง เมื่อได้ยินเสียงกระซิบที่ถาโถมเข้ามา
"ฉันไม่ผิดสัดหน่อย แค่ทำในสิ่งที่ต้องทำเองนี่นา"
[STORY]
(1/2)
พิธีการที่น่าอึดอัด แต่กระนั้นก็ไร้ทางต่อต้าน 'กลัว' นั้นอาจจะเป็นคำเดียวที่อธิบายความรู้สึกของเธอตอนนี้ได้
ทั้งความไม่รู้และความฉงนถูกกดทับและแทนที่ด้วยความเย็นวาบราวกับถูกทิ่มแทงไปยังไขสันหลัง เมื่อได้ยินเสียงกระซิบที่ถาโถมเข้ามา
"ฉันไม่ผิดสัดหน่อย แค่ทำในสิ่งที่ต้องทำเองนี่นา"
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
" อา— แค่นั้นก็พอแล้ว "
高巻 画鋲 | ทาคามากิ งะเบียว
ปี 1 | 178 / 60
——— .
Co / role / Dm👌🏻
; Doc : bio
#SKZ_Commu
" อา— แค่นั้นก็พอแล้ว "
高巻 画鋲 | ทาคามากิ งะเบียว
ปี 1 | 178 / 60
——— .
Co / role / Dm👌🏻
; Doc : bio
#SKZ_Commu
หลังจากที่คนหลายๆคนทยอยกันเดินออกจากอาคาร บ้างก็ยังนั่งปรับอารมณ์ บ้างก็เดินออกมาอย่างไร้จุดหมาย และตัวเขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้น
ความรู้สึกไม่สบายใจที่ท่วมท้นในอก มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างน่าประหลาด กระนั้นการเดินออกไปรับลมเสียหน่อยก็คงจะดี
เพราะตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้อยู่ดี..
+
หลังจากที่คนหลายๆคนทยอยกันเดินออกจากอาคาร บ้างก็ยังนั่งปรับอารมณ์ บ้างก็เดินออกมาอย่างไร้จุดหมาย และตัวเขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้น
ความรู้สึกไม่สบายใจที่ท่วมท้นในอก มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างน่าประหลาด กระนั้นการเดินออกไปรับลมเสียหน่อยก็คงจะดี
เพราะตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้อยู่ดี..
+
ใครเห็นกันก็เข้ามาใกล้หน่อยสิครับ ผมอยากเห็นหน้าเธอชัด ๆ จะได้จำกันได้น่ะ )
ใครเห็นกันก็เข้ามาใกล้หน่อยสิครับ ผมอยากเห็นหน้าเธอชัด ๆ จะได้จำกันได้น่ะ )
[โรลเปิด]
ทางเดินไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดท่ามกลางความเงียบงันหลังจบพิธี
แสงสลัวอาบย้อมร่างของเด็กสาวในชุดนักเรียน
หน้ากากจิ้งจอกสีแดงประหนึ่งอาบเลือดที่ไม่ถูกชำระล้าง บดบังใบหน้าของเธอไว้ ลวดลายของมันคือเส้นตารางดูแปลกตา
เธอยืนนิ่งก่อนจะค่อยๆ ยกนิ้วเรียวชี้ตรงมาที่คู่สนทนา
เอาล่ะ มาเริ่มจากคำถามง่ายๆกันดีกว่า..
[โรลเปิด]
ทางเดินไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดท่ามกลางความเงียบงันหลังจบพิธี
แสงสลัวอาบย้อมร่างของเด็กสาวในชุดนักเรียน
หน้ากากจิ้งจอกสีแดงประหนึ่งอาบเลือดที่ไม่ถูกชำระล้าง บดบังใบหน้าของเธอไว้ ลวดลายของมันคือเส้นตารางดูแปลกตา
เธอยืนนิ่งก่อนจะค่อยๆ ยกนิ้วเรียวชี้ตรงมาที่คู่สนทนา
เอาล่ะ มาเริ่มจากคำถามง่ายๆกันดีกว่า..
________________________
月宮 暁夜
Tsukimiya Akiya
18 years old | 172 / 66
________________________
role | dm 24/7
doc : shorturl.asia/w2j7f
________________________
月宮 暁夜
Tsukimiya Akiya
18 years old | 172 / 66
________________________
role | dm 24/7
doc : shorturl.asia/w2j7f
วินาทีที่หยิบหน้ากากขึ้นมาสวม
คือวินาทีเดียวกับที่มีความรู้สึก
ราวกับบางสิ่งคืนคลานไปทั่วร่างกาย
เหมือนมือที่มีกรงเล็บยาวจิกเข้าไปในผิวหนัง
เหมือนแมงมุมนับร้อยตัวไต่ตั้งแต่เท้าขึ้นมา
ผิวหนังถูกชโลมด้วยเหงื่อ แต่กระนั้นร่างกายกลับรู้สึกหนาวเย็น
เสียงกระซิบไม่มีทิศทาง ไม่ได้ศัพท์ ไม่มีความหมาย ผสมปนเป
วิตก กังวล สับสน หวาดกลัว
ผสมกันเป็นหนึ่งเดียว
+
วินาทีที่หยิบหน้ากากขึ้นมาสวม
คือวินาทีเดียวกับที่มีความรู้สึก
ราวกับบางสิ่งคืนคลานไปทั่วร่างกาย
เหมือนมือที่มีกรงเล็บยาวจิกเข้าไปในผิวหนัง
เหมือนแมงมุมนับร้อยตัวไต่ตั้งแต่เท้าขึ้นมา
ผิวหนังถูกชโลมด้วยเหงื่อ แต่กระนั้นร่างกายกลับรู้สึกหนาวเย็น
เสียงกระซิบไม่มีทิศทาง ไม่ได้ศัพท์ ไม่มีความหมาย ผสมปนเป
วิตก กังวล สับสน หวาดกลัว
ผสมกันเป็นหนึ่งเดียว
+
สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป
— 「 與義 」
สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป
— 「 與義 」
ตั้งแต่มาที่นี่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจเต็มไปหมด เด็กสาวที่ตอนนี้สภาพอิดโรยจากสิ่งที่เกิดขึ้น กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนอย่างไร้จุดหมาย
'ตอนนี้พอจะมีเวลาเหลืออยู่ งั้นไปสำรวจหน่อยดีกว่า'
เด็กสาวเดินสำรวจทางเดิน อาคารเรียน และจุดต่างๆ ในโรงเรียนไปเรื่อยๆ จนมาพบสวนที่ดูเงียบสงบ
"นั่นมัน น้องแมวนี่นา!"
(+)
ตั้งแต่มาที่นี่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจเต็มไปหมด เด็กสาวที่ตอนนี้สภาพอิดโรยจากสิ่งที่เกิดขึ้น กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนอย่างไร้จุดหมาย
'ตอนนี้พอจะมีเวลาเหลืออยู่ งั้นไปสำรวจหน่อยดีกว่า'
เด็กสาวเดินสำรวจทางเดิน อาคารเรียน และจุดต่างๆ ในโรงเรียนไปเรื่อยๆ จนมาพบสวนที่ดูเงียบสงบ
"นั่นมัน น้องแมวนี่นา!"
(+)
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
เมื่อถูกปล่อยตัวออกจากพิธีผู้คนก็เริ่มทยอยออกจากพื้นที่ และไม่ใกล้ไม่ไกลกันอาจพบร่างสูงนั่งอยู่บริเวณอาคารอเนกประสงค์
เขาเพียงจับพลิกสำรวจหน้ากากจิ้งจอกไปมาอยู่ครู่หนึ่งอย่างสงสัยใคร่รู้ ดูสุขุมผิดกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานเสียจริง
“ไง”
เสียงทุ้มเอ่ยทัก [คุณ] แม้ดวงตาคู่นั้นยังวางจุดโฟกัสอยู่ที่ของในมือ ทว่านั่นก็ชัดเจนแล้ว
เขารู้ว่าคุณมองเขาอยู่
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
เมื่อถูกปล่อยตัวออกจากพิธีผู้คนก็เริ่มทยอยออกจากพื้นที่ และไม่ใกล้ไม่ไกลกันอาจพบร่างสูงนั่งอยู่บริเวณอาคารอเนกประสงค์
เขาเพียงจับพลิกสำรวจหน้ากากจิ้งจอกไปมาอยู่ครู่หนึ่งอย่างสงสัยใคร่รู้ ดูสุขุมผิดกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานเสียจริง
“ไง”
เสียงทุ้มเอ่ยทัก [คุณ] แม้ดวงตาคู่นั้นยังวางจุดโฟกัสอยู่ที่ของในมือ ทว่านั่นก็ชัดเจนแล้ว
เขารู้ว่าคุณมองเขาอยู่
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
"'宇' จาก จักรวาล
'疎' จาก ห่างไกล
'渡辺' จากกระดิ่ง
พอรวมกันแล้วก็กลายเป็นกระดิ่งที่อยู่ห่างไกลในจักรวาล
ราวกับเรื่อง 'โกหก' เลยใช่มั้ยล่ะคะ?'"
"แต่ถึงเป็นแบบนั้น ความห่วงใยที่เคยมอบไป ก็ไม่มีวันโกหกแน่นอนค่ะ"
_________________________
渡辺 宇疎
วาตานาเบะ อูโซะ || Y3
Doc: In bio
Co/dm/role > 24/7
"'宇' จาก จักรวาล
'疎' จาก ห่างไกล
'渡辺' จากกระดิ่ง
พอรวมกันแล้วก็กลายเป็นกระดิ่งที่อยู่ห่างไกลในจักรวาล
ราวกับเรื่อง 'โกหก' เลยใช่มั้ยล่ะคะ?'"
"แต่ถึงเป็นแบบนั้น ความห่วงใยที่เคยมอบไป ก็ไม่มีวันโกหกแน่นอนค่ะ"
_________________________
渡辺 宇疎
วาตานาเบะ อูโซะ || Y3
Doc: In bio
Co/dm/role > 24/7