“556361515163525155152515353555—อุ่กอั่กบลั่กๆๆๅๆๆๆๆ”

*สำลักเกือบตาย ไอหน้าดำหน้าแดง*

จนพอรู้สึกดีขึ้นแล้วค่อยโงหัวขึ้นมาโวยต่อ “ทำบ้าอะไร จะฆ่aกันรึไงฟะเมี้ยว!!!??”

ก่อนจะชะงักไป เมื่อกี๊ตูพูดว่าอะไรนะ /ยกมือบีทบ็อกซ์

"ก็ต้องแน่อยู่แล้วมั้ย 😈"

ผลพลอยได้จากการไปนั่งเล่นกับพวกชมรมมอนมาสชัวร์

กราบขอขมาท่านอาจารย์ โปรดเมตตตามอบโอกาสให้ศิษย์ผู้โง่เขลาคนนี้ได้แก้ตัวด้วย

เดินมายืนหัวเราะข้างๆ

#YSRK_KateiHome
บ้านทานุมะทำธุรกิจเรียวกังอยู่ในเมืองยามะโนะอุจิ จังหวัดเดียวกันค่ะ นั่งรถไฟไปแป๊บเดียวถึง
คุณพ่อคุณแม่อัธยาศัยดี พอเห็นว่าเป็นอาจารย์ประจำชั้นก็ต้อนรับอย่างอบอุ่น โดยรวมก็ดูจะเป็นทริปเยี่ยมเยียนผู้ปกครองพ่วงทริปออนเซ็นที่ดี ถ้าไม่ติดคุณพี่สาวที่นั่งจ้องเขม็งจนทำให้บรรยากาศในห้องรับแขกกลายเป็นห้องสอบปากคำไปซะแล้วน่ะนะ...

#YSRK_บิงโกอเวจี
"โอ๊ะ- ยัดต้า! ได้ขนมไปแบ่งเพื่อนละ ขอบคุณค้าบ!"

"โห้ว ชีสเค้ก"

"อย่าได้ดูถูกสติปัญญาของฉันเชียว ไหนจัดมาซิ!"

@ysrkgaroku.bsky.social

"............................................................................."

ยืนเวิ้งมองปลายกระบอกปืน

/กระแอม

"เฮ้ดช็อท!" แก้เขิน

@ysrkhoshimi.bsky.social

"โว้ยยยยยยยยยยย แกอีกแล้ว เทเมมมมม๊!!!!!!!"

ยัดธนบัตรใส่มือใครสักคนที่เฝ้าบูธอยู่แล้วสับเท้าวิ่งตามไอ้เจ้าทานุกี้นั่นไป เสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้!!

"ไนซ์! ชิโช!"

วิ่งตามมาสมทบ

แต่วิ่งมาได้ครึ่งทางไอ้หนุ่มก็หยุดชะงัก เขายืนนิ่ง ก้มมองเท้า

ก่อนจะค่อยๆ เงยขึ้นช้าๆ แบบหนังผี

"...ช... ชิโช... เอนมะ..." พูดเสียงเบา

ที่ความมืดด้านหลังของเด็กหนุ่มนั้น เปลือกตาขนาดยักษ์ค่อยๆ เปิดขึ้นช้าๆ พร้อมกับแสงสีเหลืองนวล

"พอฉันส่งสัญญาณแล้ว... วิ่งเลยนะ..."

เดาะลิ้นเมื่อเห็นว่ารองเท้าของอะกิโกะพลาดเป้า

"หนอยแน่ หลบเก่งนักนะ-"

จังหวะนี้มันต้องไอ้นั่นแล้วมั้ย

"กัดฟันไว้นะเอนมะ--" จับขาจิ้งที่หิ้วอยู่ หมุนตัวเพื่อสร้างโมเมนตั้ม

ก่อนจะ--

"บินไปเลย!!!!! กระสุนปืนใหญ่นำวิถี ~ ENMA2000!!!!!!"

เขวี้ยงเพื่อนจิ้งที่ถืออยู่ออกไป กระสุนปืนใหญ่ขนาด 145 เซนติเมตรพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว!!!

แต่ดันพลาดเป้า 🧍

"อ้ะ-" เจ้าเด็กหยีตานิดหน่อยตอนที่มือของอีกฝ่ายวางปุลงบนหัว

แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจอะไร ดูเหมือนจะชอบที่ถูกลูบหัวอยู่ละมั้ง

"นั่นสินะ- ไม่ต้องห่วงไปหรอก รับรองดูแลดีเยี่ยงกษัตริย์แน่นอน!" กำหมัดฮึบ! ถึงตัวที่แล้วจะจากไปด้วยอุบัติเหตุทางตู้เย็นก็เถอะ...แน่นอนว่าไม่ได้พูดออกไป

ยืนนิ่งให้รุ่นพี่จัดเผ้าผมตัวเองให้สักพักก่อนจะยื่นสองมือไปรับด้วง

"มามะเอ็มเพอเรอร์ที่แปด กลับมาหาป๊ะป๋าเร๊ว!"

ส่วนวากิวหนูนอนรอไปก่อนนะลูก จุ้บมั้วะ

#YSRK_friendshipcamp

"เอาละ" ฮัปปะเท้าเอวมองวั ต ถุ ดิ บ ที่กอดกันตัวกลมบนเขียงด้วยรอยยิ้มเจิดจ้า ✨

"ฉันจะทำยังไงกับพวกแกดีนะ 🌟"

"โอ้ยยยยยยยยพวกเธออออออออ"

เสียงดังมาจากห้าร้อยเมตร ฮปวิ่งรี่มาหา แขนซ้ายหนีบจิ้ง @ysrk-enma.bsky.social มือขวาบีบคอทานุกี้

"จับไอ้ทานุกี้เวsได้ละะ เย็นนี้ไปกินหม้อไฟบ้านฉันป่า......ว......"

จนวิ่งมาถึงระยะที่ได้ยินเสียงโปรโมท+เห็นข้อความในใบปลิวของพวกเธอชัดๆ แล้วก็

"อะ-"

ลดทานุกี้ในมือลง เหมือนจะมาได้จังหวะดีสุดๆ ไปเล...ย...

—หลังจากนั้นก็พากันไปลากคอเจ้าโคทาโร่มาถ่ายรูปด้วยจะได้ดูเพื่อนเยอะ () ได้กาโรคุมาจอยเพิ่มกับทางบ้านที่อาสาเป็นตากล้องให้ด้ว-เฮ้ยๆๆๆๆ สองคนตรงนั้นน่ะอย่าเพิ่งเดินเข้ากล้องสิฟะะะโถ่---- (เก็บรูปไว้อยู่ดีจะได้ดูมีเพื่อนเป็นกลุ่มใหญ่กะเขาบ้าง)
#YSRK_1stgakkiphoto #วัยรุ่นโมจิซุกิ

"แล้วไม่คิดถึงเน่จังด้วยเหรอ?"

(ขอบคุณสำหรับกำลังใจ!...ก็อยากจะพูดแบบนี้อยู่หรอก แต่สีหน้าแบบนั้นมันอะไรกันน่ะเซมไป)

พูดงี้คือแกไม่อยากมีปากไว้สวบเต้าหู้แล้วใช่มั้ยฮึ 💢

#YSRK_troubletanuki
เห็นเสื้อถูกวางพับไว้ในสภาพเรียบร้อยท่ามกลางความวินาศสันตะโรก็โล่งใจขึ้นมาเปราะหนึ่ง

...จนกระทั่งหยิบขึ้นมาแล้วพบว่าเสื้อปาก้าสีเขียวลายจิโ*ริต้าลิมิเต็ดของตัวเองกลายเป็นลาย...ทานุกิ... (แล้วดันน่ารักด้วยไง บ้าเอ๊ย)

"ขอบคุณสำหรับเสื้อใหม่นะแต่คราวหลังไม่ต้อง!!" ตะโกนออกนอกหน้าต่างโดยหวังว่าเสียงของตัวเองจะส่งไปถึงจิตรกรมือบอนสักตัวข้างนอกนั่น

"ชิกโช!! นี่มันกับดักทุนนิยมชัดๆ!"

/กำเงิน

"..ขอสามซองเลยคับ"

ตาลุกวาวตอนที่ของที่หยิบออกมาจากกล่องสุ่มคือซองสุ่มการ์ดโ*โกม่อน (นี่มัน- สุ่มในสุ่ม??!)

"ขอบคุณนะพี่สาว ✨" ยิ้มแฉ่งให้

แต่แล้วประกายในแววตานั้นก็หายไปอย่างรวดเร็วหลังจากเจ้าหนุ่มฉีกซองดูลายการ์ดด้านใน ทรงนี้เกลือได้ตัวซ้ำแหง 🧍