เคนเซกระพริบตาปริบ ๆ ใส่อีกฝ่าย

เขางุนงงเล็กน้อยที่อยู่ ๆ อีกคนก็เข้ามาประชิดตัว และเดี๋ยว--

'ชิมรสไข่งั้นเหรอ...' ไหงมันฟังดูแหม่ง ๆ ได้ละเนี่ย

"ได้เลยครับงั้นเดี๋ยวผมตักให้นะ"

ว่าแล้วเขาก็ตักข้าวผัดไข่และไข่ม้วนจนพูนจานสีส้มสะท้อนแสงมอบให้อีกฝ่าย

"รุ่นพี่จะเอาซอสอะไรไหมครับ มีมะเขือเทศ พริก มายองเนส น้ำสลัดงา และน้ำพริกปลาครับ"

อ๊ะ เขาจำรุ่นพี่คนนี้ได้แม่นเลย นี่คือรุ่นพี่ที่ใส่บ๊อกเซอร์สีส้มนี่นา!

เขาตอบด้วยน้ำเสียงเริงร่ากว่าปกติ 0.00001%

"อ๊ะ ใช่แล้วครับ นี่คือไข่กริฟฟิน ผมเอามาทำข้าวผัดไข่และไข่ม้วน เอาสักหน่อยไหมครับ"

เคนเซหันไปตอบอย่างเป็นมิตร ใจหนึ่งก็รู้สึกใกล้ชิดหน่อย ๆ สงสัยเป็นเพราะมีประสบการณ์ร่วมในการเป็นผู้ถูกเลือกโดยก๊อบลินโรคจิตเหมือนกัน...

"ทานให้อร่อยครับ"

เห็นคนตรงหน้าลงมือทานอาหารที่ตัวเองทำ แล้วรู้สึกสุขใจ จนอดคิดไม่ได้

'ครั้งที่แล้วเราเก็บเนื้อก๊อบลินมา หรือบางทีเราจะ...'

หือ เคนเซเตรียมพร้อมสำหรับการชวนเพื่อน ๆ มาร่วมอาหารครั้งถัดไปแล้ว แน่นอนว่าวัตถุดิหลักจะเป็น เนื้อก๊อบลิน ที่ทุกคนร่วมแรงร่วมใจสู้ด้วยกัน

'เหมือนดื่มเลือดสาบาน ช่างเป็นมิตรภาพที่งดงามเหลือเกิน!'

เขายกยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินอีกฝ่ายออกเสียง รู้สึกว่าแบบนี้ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ

...ถึงแม้หน้าเคนเซตอนนี้จะดูเหมือนโรคจิตแสยะยิ้มก็เถอะ

เขาตักน้ำพริกปลาใส่กระปุกอันเล็ก ๆ และมอบให้อีกฝ่าย

"ทานให้อร่อยนะครับ"

แอบคิดอยู่เล็กน้อยว่าดีจังที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่ที่น่ารัก🤟 ถ้าจากนี้ได้คุยกันบ่อย ๆ ก็คงดีนะ!

เขาให้อีกฝ่ายเอาตะหลิวตักข้าวอย่างยินดีพร้อมแนะนำตัว

"ทาคามุระ เคนเซครับ"

"ส่วนคุณก็คือเด็กที่อยู่ห้อง 5 ใช่ไหม" เขาเองก็คุ้น ๆ เหมือนเคยเดินผ่านกันไปมา แต่ไม่เคยคุยกันจริง ๆ จัง ๆ

เมื่อเห็นอีกฝ่ายทักเรื่องน้ำปลา เขาก็รีบโชว์ขวดโหลลายปลาทูคอหักให้ดู

"ใช่แล้วครับ แม่ผมเป็นคนไทยน่ะ อันนี้แม่ผมทำเอง"

"เอาไข่ม้วนด้วยไหมครับ ผมตักให้"

ไม่รอคำตอบ เขาก็ใส่ไข่ม้วนโปะข้าวจนเต็ม☺️👍

เคนเซสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมา เลยหันไปมองและพบกับสายตาระยิบระยับของโอนิที่จ้องข้าวผัดไม่วางตา

เขาเดินเข้าไปหาอย่างเป็นมิตร

"ลองทานสักหน่อยไหมครับ มีข้าวผัดไข่กริฟฟินและไข่ม้วนตักได้ไม่อั้น"

ว่าแล้วก็โชว์ซอสกับจานสีนีออนแสบตาให้ดูด้วย

"มีพริก มะเขือเทศ มายองเนส น้ำสลัดงา และน้ำปลาพริกให้ราดได้ตามใจ จะราดทุกอันก็ได้ ผมไม่หวงซอส

ส่วนจานมี 7 สี เลือกที่ชอบได้เลยครับ"

“ได้เลยครับ“

เขาสำรวจคนตรงหน้าครู่หนึ่งก่อนตักข้าวผัดใส่จานสีฟ้านีออน

‘คุณมิวะเขาทำไฮไลท์ฟ้า งั้นก็ต้องสีนี้แหละ‘

จากนั้นเขาก็ตักไข่ม้วนโปะหน้าข้าวผัดจนเต็ม แล้วยื่นจานให้อีกฝ่ายพร้อมตะเกียบสีฟ้าในซอง

”นี่ครับ ส่วนซอส“

เขายื่นขวดรูปกล้วยให้พร้อมเอ่ย

“สามารถบีบแต่งหน้าได้ตามใจเลยครับ จะวาดการ์ตูนสี่ช่องหรือเขียนอะไรก็แล้วแต่เลย ไม่ต้องประหยัดซอส”

เคนเซพูดอย่างใจกว้าง

รักกล้วยตลอดไป🍌: ถ้ามนุษย์หาวิธีทานทุเรียนและเนื้อทานุกี้ได้ ก๊อบลินก็ไม่อยากจนเกินไปหรอกครับ👍 ผมเชื่อมั่นในศักยภาพมนุษย์

รักกล้วยตลอดไป🍌: น่าทานมากเลยครับ ไม่ทราบว่ามีแพลนแจกสูตรไหม อยากลองทำแต่เปลี่ยนจากเนื้อทานูกี้เป็นก๊อบลินดูครับ

"คุณมิวะ"

เคนเซเองก็ทักทายกลับไปอย่างอารมณ์ดีที่เจอคนคุ้นเคย

...แม้ใบหน้าจะตายด้านเหมือนเดิมก็ตามแต่

เขายกกระทะใบใหญ่ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง ของข้าวผัดแล้วเอ่ย

"เอาสักหน่อยไหมครับ? ไข่ม้วนก็มีนะ"

"ซอสพริก มะเขือเทศ มายองเนส น้ำสลัดงา หรือน้ำพริกปลาก็มีให้ อ้อ มีจานกับตะเกียบด้วย"

ว่าแล้วก็โชว์จานพลาสติกสีนีออนที่มีให้เลือกถึง 7 สีมณีเด้ง ตั้งแต่แดงยันม่วงเหมือนสายรุ้ง🌈

เขาหันไปมองตามทิศทางที่ได้ยินเสียง 'แชะ' แล้วพบกับคนคุ้นหน้าคุ้นตา

'หือ นั่นมันจูมิ มือสังหารที่ทำการฆาตรกรรมก๊อบลินอย่างโหดร้ายนี่นา'

เขาเดินตรงไปหาอีกฝ่ายพร้อมกระทะใบใหญ่ และกล่องใส่ไข่ม้วน

"เอาไข่ม้วนสักหน่อยไหม มีซอสมะเขือเทศให้ราดด้วยนะ"

'เห็นครั้งก่อนกระหน่ำแทงก๊อบลินจนเลือดพุ่งเป็นน้ำพุ ดูทรงแล้วคงชอบสีแดง ดีจริงที่เอาซอสติดตัวมาด้วย'

เคนเซคิดอย่างใส่ใจ

(แวะมารับข้าวผัดไข่กับไข่ม้วนอร่อย ๆ ได้นะคะ แถมฟรีชุดจานและตะเกียบใช้แล้วทิ้งสีนีออนค่ะ 😋👍)

เคนเซยื่นโทรศัพท์ฝาพับสีม่วงพาสเทลของตัวเองให้อีกฝ่ายกดเมลล์ และเบอร์โทรศัพท์

ก่อนเขาจะเอากลับมาเมมชื่อ

‘ชิรากิคุ ยาซุระกะ‘

พยักหน้าหงึกหงักกับตัวเอง ก่อนจะเก็บมือถือแล้วกล่าวขึ้น

“แล้วจะเอาไงต่อ จะแยกย้ายหรือล่าก๊อบลินกันต่อ”

เคนเซรับเสื้อคลุมมาจากชิรากิคุอย่างยินดี แล้วเอ่ย

"ขอบคุณมากนะ" นี่เป็นคำพูดจากก้นบึ้งของหัวใจเลยล่ะ

เขารีบคลุมตัวเองให้มิดชิด ก่อนจะหันไปตอบจูมิด้วยแววตาใสซื่อ

"ฉันเปล่านะ เธอคิดมากไปแล้ว"

ไม่มีทางยอมรับซะหรอกว่าแอบหัวเราะในใจน่ะ

เขามองเมินชิวาว่าที่ฟึดฟัดไปแล้วหันไปคุยกับชิรากิคุคนดีที่หนึ่งแทน

"เดี๋ยวฉันเอาชุดไปซักแล้วจะเอาไปคืนทีหลังนะ ขอเมลล์ไว้ติดต่อหน่อยสิ"