Artık koşabildiğim zaman varım onun dışında yokum. Kendimden bir parça hep bende kaldığı sürece beni yiyip bitirecek. Ya sabrediyorum ya da kendimi oyalıyorum...

Kimsenin beni sevesi olmadığında bile ben kendimi yine seveyim. Öldüğümde de yanı başımda sen olacaksın beni senden başka kim kabullenir ki zaten. Sen de seçeneğin olmadığı için böylesin zaten. İyi ki...

Etrafta tonlarca araba yok mu? Neden hala o kadar insana araba al tavsiyesinde bulunursunuz? Bırakın nefes alalım.

Nasılım? Kaderinde yalnız birisi nasılsa o kadarım?