Anlam, varılan bir durak (sonuç/cennet/başarı) değil; yokuş yukarı çıkarken harcanan o enerjinin (süreç/çaba) kendisidir.

Ne tavsiye edersiniz: “ergenlikte 2 kuruş daha fazla bilmenin çok havası atıldığı için bilmemek saldırıya uğrama sebebi olabilir ama uzun vadede, bilmediğini kabul edip açık olanlar çok daha fazla şey öğreniyor. sonunda da daha çok bilen (ve daha huzurlu) kişiler haline geliyorlar.”

Einstein: "Zekanın ölçüsü, değişebilme yeteneğidir." Gerçek güç: Utanmadan "Fikrimi değiştirdim" diyebilmektir.

Onların "Eskiden öyle düşünürdüm" veya "İyi bir noktaya değindin, bir daha düşüneyim" dediklerini duyarsınız. Çoğu kişi egosunu savunur, ancak onlar inançlarını günceller, merak eder, "Neyi gözden kaçırıyorum?" diye sorar. Kimliklerini haklı olmaya odaklamazlar; hatalar utanç kaynağı değil, veridir.

“Düşmanını bağışlarsan iki kez galip gelmiş olursun.”

Bu cümle, Gülistân’ın ahlak anlayışını iyi özetler. İnsanın hatadan ibaret olmadığını, doğru bir tutumla hem karşıdakini hem kendini yükseltebileceğini söyler, geçmişteki yanlışına rağmen daha iyi bir ilişkiye ve daha doğru bir yola erişebilir.

Olaydaki kişi aslında hepimizin bir #metaforu. Bizler de kendimizi, huzuru veya sorunların kaynağını başkalarının oluşturduğu "arama ekiplerinde" arıyoruz. Oysa aranan şey, tam olarak durduğumuz yerdedir. Bazen mesele ekibe katılmak değil, durup aynaya bakabilmektir.

Çünkü bu duruma dair literatürdeki en isabetli (ve komik) tanım şudur: "Bunun alkolsüz olanına #psikanaliz deniliyor." Terapide de tam olarak bu olur: Arayan da, aranan da kişinin kendisidir. İnsan çoğu zaman kendi "kör noktasındadır"; cevabı dışarıda, kalabalıkta arar.

“344 terabit veri” gibi ifadeler bilimsel ölçüm değil, mecazdır. #Beyin bir sabit disk gibi çalışmaz. Asıl gücü #veri miktarından değil, bağlantı yoğunluğu, öğrenme yeteneği ve bağlama göre karar verebilme kapasitesinden gelir.

Bu yüzden bağlam kurmayı ve nedenleri yeniden düşünmeyi öğrenmemiz gerekiyor.
#neden #eleştireldüşünme #bağkurma #zihin #bilinç

Kolay olanı seçmek çoğu zaman “neden” sorusunu kaybetmek demektir. Ne yaptığımızı biliyoruz ama neden yaptığımızı unuttuğumuzda yön duygumuz zayıflıyor. Zihnimizde sağlam köprüler kuramadığımızda, cevaplarla beslenen ama anlam üretemeyen bir yapıya dönüşüyoruz.

Bugün teknolojiyle her şeye sahibiz ama o kanaatkarlığın verdiği tatmin duygusunu kaybettik. Geri gelmeyeceğini bilsek de o sadeliği özlüyoruz. Ne demiş sair:

“Lambada titreyen alev üşüyor
Aşk kağıda yazılmıyor Mihriban..” 🕰️ #Huzur

Şimdi her yer ışıl ışıl ama o "gönül aydınlığını" mumla arıyoruz. Mutluyduk çünkü elimizdekiyle yetinmeyi bilirdik." Eşya azdı, imkan kısıtlıydı ama huzur tamdı. Bir şey bozulunca atmaz, tamir ederdik; ilişkileri de eşyaları da. #GeçmişeÖzlem #Sadelik