แบบรีบๆเพราะหนีประวัติมาเขียนค่ะ ิิ

อยู่ดีๆก็เข้าใจว่าทำไมแฟนคลับทั้งหลายถึงยกย่องเชิดชูเธอถึงขนาดนี้ ราวกับกาลเวลาหยุดนิ่งเมื่ออยู่ต่อหน้านักร้องสาว

"ถ้าไม่รังเกียจให้ฉันนำทางไปไหม?"

เธอเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า โอ้เทพดารา รักแรกพบมันเป็นอย่างนี้นี่เอง

End...?

เธอโน้มตัวลงมาสบสายตากับสาวน้อย

ปีกสีขาวใต้หู นัยต์ตาสวยสีเขียวสะกด เรือนผมยาวพลิ้วไสวสีฟ้า รอยยิ้มที่น่าหลงใหลประหนึ่งเทพธิดา คุณโรบิ้นนี่นา?!?!

ไฟเออร์ฟลายเบือกตาขึ้นด้วยความตกใจ โอ้พระเจ้าช่วยกล้วยลิงจ๋อ นี่เธอพึ่งเจอกับคนดังหรือนี่

คุณโรบิ้นนักร้องชื่อดังนี่..สวยาบคำร่ำลือจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นชุดกระโปรงตัวเก่งหรือชุดนักเรียนสีน้ำเงินขาว

ทั้งผนังพื้นและเพดานล้วนเป็นสีขาวสะอาดสะอ้านว่าแต่เธออยู่ส่วนไหนของโรงเรียนกันนะ

ทันใดนั้นเองเสียงระฆังสัญญาณให้เข้าเรียนก็ดังขึ้น ต้องรีบซะแล้วสิ

เขาว่ากันว่าเสียงระฆับคือสัญญาณการมาเยือนของนางฟ้าและเหมือนว่ามันจะเป็นความจริงเสียด้วย ท่ามกลางแสงสวยหญิงสาวปรากฏกายขึ้นข้างๆไฟเออร์ฟลาย

"กำลังหลงทางอยู่หรอจ๊ะ?"

จินตนาการแสนหวานที่ยิ่งใหญ่พอจะบดบังเสาหินอ่อนมหึมาตรงหน้าของเธอได้

หนังสือและร่างของเธอร่วงลงไปกองกับพื้น ทุกคนตามทางเดินล้วนมองมาที่เธอ

ภาพตรงนี้มืดมัวไปชั่วนึงแต่อายเหลือเกิน!! ไฟเออร์ฟลายรีบกอบหนังสือขึ้นจากพื้นอย่างลุกลี้ลุกลนและวิ่งออกไปพร้อมกับกรีดร้องในใจ

เธอวิ่งมาถึงทางเดินสวยสะอาดที่ไร้ผู้คน แสงอรุณยามเช้าทอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่

ไฟเออร์ฟลายเดินสำรวจโรงเรียนด้วยความตื่นเต้น ทุกๆอย่างดูแปลกตาเหลือเกินทั้งรูปปั้นนาฬิกาอันใหญ่ที่กลางลานกว้าง ต้นไม้หน้าตาพิกลบนเกาะกลางทะเลสาบ

สายลมยามเช้าพัดปะทะหน้าของสาวน้อย วันนี้อากาศเย็นจังเลยแฮะ

ความตื่นตาตื่นใจกับโรงเรียนใหม่และจินตนาการถึงชีวิตในรั้วโรงเรียนเหมือนจะบังตาเธอ..

ตึ้บ!!!!

เสียงดังตึ้บดังขึ้ยพร้อมเสียงร้องโอ๊ยเบาๆของเธอ

เธออาจจะไม่ได้มีเรื่องราวแสนน่าเศร้าแต่อย่างน้อยเธอก็ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเพนาโคนี่แห่งนี้

ที่ที่ทุกคนจะได้พัฒนาและสร้างเรื่องราวเป็นของตัวเอง ที่ที่เธอใฝ่ฝันมาแสนนาน

สถาบันที่บ่มเพาะผู้คนชื่อดังมากหน้าหลายตาทั้งคุณแบล็คสวอนแม่มดผู้เก่งกาจ คุณซันเดย์นักการเมืองชื่อดัง ได้ยินว่าคุณโรบิ้นนักร้องคนนั้นก็เรียนที่นี่ด้วยนี่นา

อ้ากกกก บิ้นหิ่งห้อยที่จริงใจสุดๆค่ะ😭💗 ทางนี้ขอยืมไอเดียไปเวิ่นฟิคต่อได้ไหมคะะ

ครอปรูปแย่มาก ใครมีอัตราส่วนครอปรูป(เค้าเรียกยังไงนะ..)รบกวนแบ่งปันหน่อยด้ายม้ายค้า😭😭

-- End --

ไม่ค่อยแส้บเท่าไหร่แต่พอได้แหละ...

" . . . "

ไม่มีใครเปล่งเสียงใดทั้งสิ้น สองสายตาของสองอัจฉริยะสบกัน

หร่วนเหมยยกมือซ้ายนำผมตนขึ้นทัดหูและหุบหนังสือในมือลง

เห็นสุดยอดอัจฉริยะที่ยื่นหน้าเข้ามาหา ใกล้เหลือเกิน ใกล้จนปลายหมวกของเฮอร์ธ่าแทบสัมผัสกับหัวเธอแล้ว

ทั้งห้องทดลองมีเพียงเสียงเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์และเสียงบางสิ่งที่ทำให้ไฟดวงเล็กๆในใจโหมขึ้นจนร้อนรุ่มก็เท่านั้น