#InMemoriam อ่านไปได้ครึ่งเล่มเหมือนนั่งรถไฟเหาะ

เอางี้นะ เริ่มอ่านไป 30+ หน้า povตัวละครแรกคือน้องสาวคนเล็กของครอบครัว Falls น้อง Dizzy ก็คือเริ่มหัวหมุนเลย เข้าใจบ้านไม่เข้าใจบ้าง แต่รู้สึกถึงความประดังประเดในตัวน้องมาก กับอายุเท่านั้น แล้วคือ Miles (ลูกคนกลาง) คือคุยกับม๋าได้? จับต้นชนปลายไม่ถูก นี่คือครสแรกที่อ่าน 55555 จะสู้ ไปต่อค่ะ

นางเอกก็คือพระเอกเข้าซีนละร้อนรุ่มตั้งแต่เจอกันครั้งแรก ย้ากกกก ขอบคุณที่มีกลุ่มฝูงบินนางเอก เพื่อนๆมีสติหมด ตลกด้วย ตัวหลักน่านอย นี่ Rhiannon กับ Imogen เท่สุดจบ แต่ไปต่อเล่มสองละ แบบกล้ำกลืนเพราะแพง 😔55555
แต่ๆ ให้ตอนจบ เพราะครตนี้ฉันสงสัยมาสักพัก ถูกพูดถึงบ่อยมาก กี้ด รู้สึกเป็นกว่าเปิดตัวที่ต้องอ่านเล่ม2 แม่งพล็อตทวิสอยู่นะ สรุปใคร เลว ที่ สุด👐👐👐😬5555555

อ่านจะจบละสรุป มังกรออกน้อยมาก พระเอกหล่อแต่แสนดีไป พระรอง(?)ที่เดาถูกว่าจะไปสู่จุดไหนเกือบจะชอบก็กลายเป็นครตที่น่ารำคาญ แต่ไม่เท่านางเอก อห ชอบสุดพาร์ทจะผูกพันธะ หลังจากนั้นมังกรไม่มีบทบาทเลยมากสุดเป็นสิ่งที่แค่ให้นางเอกฝึกขี่ ยัยสีทองอันดาร์นาก็อทวมาน้อยแต่พลังเท่ แต่ออกน้อย😂

แล้วชื่อมังกรเวอร์จริง ขอบคุณที่มีชื่อเล่นคุณพี่ Train ฮื่ออออ มังกรเท่กว่าพระเอกละนิดนึง

ผ่านไป10บท ฮีเซเด็นหล่อมาก งง บทพระเอ้กพระเอก ลูกชายกบฎ ที่ถูกส่งเข้าโรงเรียนทหารเป็นการทำโทษแทนพ่อแม่ แต่ตัวเองได้ผูกพันธะกับมังกรที่โหดมากตัวนึง แถมเป็นหัวหน้าฝูงบิน บังคับเงสได้จากพลังที่มังกรให้มา พูดสร้างกำลังใจไวโอเล็ต(ด้วยการปากดี) เฮ่อ แซ่บมาก

25/10/67 จบ sequel death-cast มีความดราม่า(น้ำเน่า)​กว่าเล่มแรก(แต่ชอบ) แต่ทุกอย่างพอเชื่อมโยงแล้วก็สมกับเป็น the first to die เพราะการเป็น first มีมวลครสที่ตีกันดี
โดยรวมชอบ แอบ slow burn some chapter
ชอบนิสัยน้องโอไรออน จากตอนแรกตกหลุมวาเลนติโน แต่อ่านจบชอบ pov น้องโอไรออนมากกกก พอยิ้มได้จากความอึมครึงและระแวงตายตลอดทั้งเรื่อง

how abt the broken easter eggs so far when you found your beloved characters in the new book ദ്ദി ༎ຶ‿༎ຶ )
#TheFirstToDieAtTheEnd
#TheyBothDieAtTheEnd

We are two parts of a song. He is the music. I am the words.
#YouveReachedSam

แต่หลังจาก 300 หน้า+ คนที่ยังผยุงให้เราอ่านต่อไป ความคิดบวกมากมายคือตัวน้องโอไรออน ต้องไฮป์คนที่รู้ว่าจะต้องตาย แถมคนๆนั้นบอกจะให้หัวใจกับตัวเองอีก ไม่รู้ดิ เป็นนี่ไม่รู้จะใช้ชีวิตวันสุดท้ายกับเขาด้วยความรู้สึกยังไง แต่น้องอรอโคตรพยายามระวังคำพูด พยายามให้กำลังวลตนมากๆ คนเก่งอ่ะ

มีความรู้สึกว่าชอบเล่มสองมากกว่า (หรือเพราะมันโยงไปเล่มแรกที่ยังหลงเหลือความเศร้าจากการอ่านมาไม่นาน) พอมันมี easter egg พูดถึงตัวละครในเล่มเก่า ได้เห็น bg อย่างตอนที่รูฟัสยังอยู่กับครอบครัวมันเลยอิมแพคใจมากๆ เล่มนี้อ่านช่วงแรกชอบวาเลนติโนมาก ชอบคนหล่อเพราะเขาบรรยายไว้ดูดีสุดๆ

คือแอบงงนิดนึง ในนี้มันสามารถลงได้แบบโจ่งแจ้งกว่าด้วยใช่ปะวะ นักวาดมังฮวาบางคนก็เอาที่นู๊ดมาลงกว่าทางนู้น

อันนี้เล่มสองแล้วล่ะ แต่ในจังหวะแรกที่ได้เห็นชื่อ Rufus คือเล่มแรกมัน flashback มาจังๆเลย รูฟัสในวัยสิบขวบ จักรยานที่ได้มาจากใคร เล่มนี้เฉลยแล้ว 💔

ดีค่ะ