“ มีอะไรจะบอกผมไหม พี่ซอนอู “

ใบหน้าของยัยฮันเริ่มแดงขึ้นมา แต่พี่ซอนก็รู้ดีว่านี่มันไม่ใช่แดงแบบหวานแววแต่เป็นแดงโชกเลือด (หมายถึงเลือกของเขาเอง)

“ ไม่มีนะ เธอเป็นอะไรคะ “

เขาว่าใจดีสู้เสือจะชนะทุกสิ่งที่หวาดกลัว พี่ซอนยังเก็บสีหน้าได้ดี ถึงในตอนนี้จะเสียวสันหลังเย็นขึ้นไปถึงสมองแล้วก็ตาม

เขาพยายามนึกว่าช่วงที่ผ่านมาเขาทำอะไรผิดไปรึเปล่า แต่คิดแล้วคิดอีก เอ้า แล้วกูทำอะไรผิด

“อยากรู้จริงเหรอ ?”

ใจคอเขาไม่ดีสักเท่าไหร่

“เออสิวะ”

จึงตอบกลับไปเสียงเบา

“เย็ด”

“ไอ้เวร! ปล่อยเดี๋ยวนี้”

end.

(13)ในด้านซอนอูก็ไม่รอช้า เขารีบหยิบปืนมาจ่อศีรษะแววตาเป็นประกายจ้องมองมาที่ฮันมารุ ทำเอาคนโดนจ้องอยู่ดีๆก็เย็นวาบขึ้นที่หลังคอโดยไม่ทราบสาเหตุ

แกร้ก!

เป็นอีกครั้งที่ไม่มีใครสมองกระจายจากเกมในรอบนี้ ทำเอาเสียงฮือฮ่าดังขึ้นอีกรอบเพราะตกใจที่ปกติแล้วในนัดที่2หรือไม่ก็3จะมีกระสูนฝังกระโหลกผู้เล่นไปแล้ว ไอ้หนุ่มผมฟ้านี่มันดวงดีเอาเรื่อง