จดหมายทั้ง 2 ฉบับนี้ก็ยังถูกเก็บรักษาเอาไว้อย่างดีในห้องนิรภัยที่มีคนคอยคุ้มกันอยู่แน่นหนา
และในวันที่ทิมอเทโอได้ขึ้นรับตำแหน่งเป็นวองโกเล่รุ่นที่ 9 อย่างเป็นทางการ ดานิเอล่าที่เป็นวองโกเล่รุ่นที่ 8 จึงเอาจดหมายทั้ง 2 ฉบับนี้มาให้กับทิมอเทโอ
"จดหมายทั้ง 2 ฉบับนี้ ท่านรุ่นที่ 1 กับท่านรุ่นที่ 2 เขียนเอาไว้ให้นายเป็นคนเปิดอ่านนะรุ่นที่ 9" (651)
THE END.
จดหมายทั้ง 2 ฉบับนี้ก็ยังถูกเก็บรักษาเอาไว้อย่างดีในห้องนิรภัยที่มีคนคอยคุ้มกันอยู่แน่นหนา
และในวันที่ทิมอเทโอได้ขึ้นรับตำแหน่งเป็นวองโกเล่รุ่นที่ 9 อย่างเป็นทางการ ดานิเอล่าที่เป็นวองโกเล่รุ่นที่ 8 จึงเอาจดหมายทั้ง 2 ฉบับนี้มาให้กับทิมอเทโอ
"จดหมายทั้ง 2 ฉบับนี้ ท่านรุ่นที่ 1 กับท่านรุ่นที่ 2 เขียนเอาไว้ให้นายเป็นคนเปิดอ่านนะรุ่นที่ 9" (651)
THE END.
"...อิซางิ...โยอิจิ..." เสียงที่ไกเซอร์ใช้พูดออกมานั้น มันค่อนข้างเบา จนเนสกับคนอื่น ๆ ต้องถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง เพราะแต่ละคนก็กังวลว่าไกเซอร์จะป่วยเป็นอะไรหนักได้
"อิซางิ โยอิจิ เด็กคนนั้นชื่อ อิซางิ โยอิจิ!" (159)
"...อิซางิ...โยอิจิ..." เสียงที่ไกเซอร์ใช้พูดออกมานั้น มันค่อนข้างเบา จนเนสกับคนอื่น ๆ ต้องถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง เพราะแต่ละคนก็กังวลว่าไกเซอร์จะป่วยเป็นอะไรหนักได้
"อิซางิ โยอิจิ เด็กคนนั้นชื่อ อิซางิ โยอิจิ!" (159)
"อ๋อเหรอ แต่เจอกันครั้งแรกเอาปืนจ่อหัวขนาดนั้น ฉันว่าสึนะก็แค่เกรงใจแกเท่านั้นแหละ!" แต่ตัวจีเองก็เถียงกลับไปแบบไม่ยอมแพ้
แล้วริคคาโด้กับจีก็ยืนเถียงกันอยู่แบบนั้นจนกระทั่งสึนะเดินออกจากห้องน้ำมา (459)
"อ๋อเหรอ แต่เจอกันครั้งแรกเอาปืนจ่อหัวขนาดนั้น ฉันว่าสึนะก็แค่เกรงใจแกเท่านั้นแหละ!" แต่ตัวจีเองก็เถียงกลับไปแบบไม่ยอมแพ้
แล้วริคคาโด้กับจีก็ยืนเถียงกันอยู่แบบนั้นจนกระทั่งสึนะเดินออกจากห้องน้ำมา (459)
พอหันไปมองนาฬิกาแล้วเห็นว่ายังพอมีเวลาเหลืออยู่ ไกเซอร์จึงเดินไปหยิบสมุดวาดภาพกับดินสอจากโต๊ะทำงาน แล้วเจ้าตัวก็เดินกลับมานั่งอยู่บนเตียงเหมือนเดิม
ไกเซอร์เปิดไปยังหน้าที่ยังว่างอยู่ (8)
พอหันไปมองนาฬิกาแล้วเห็นว่ายังพอมีเวลาเหลืออยู่ ไกเซอร์จึงเดินไปหยิบสมุดวาดภาพกับดินสอจากโต๊ะทำงาน แล้วเจ้าตัวก็เดินกลับมานั่งอยู่บนเตียงเหมือนเดิม
ไกเซอร์เปิดไปยังหน้าที่ยังว่างอยู่ (8)
"ฉันให้เวลาเธอ 15 นาทีเท่านั้น ส่วนมื้อเช้าค่อยไปหากินกันในเมือง" จากนั้นอลาวดี้ก็หยิบนาฬิกาพกของตัวเองขึ้นมาเปิดฝาจับเวลา (100)
"ฉันให้เวลาเธอ 15 นาทีเท่านั้น ส่วนมื้อเช้าค่อยไปหากินกันในเมือง" จากนั้นอลาวดี้ก็หยิบนาฬิกาพกของตัวเองขึ้นมาเปิดฝาจับเวลา (100)