'เอาล่ะโทบิ มาดูกันว่าฉันจะสามารถลากตัวตนที่แท้จริงของแกออกมาได้ไหม'
อิทาจิคิด ก่อนที่จะเริ่มออกตัววิ่งอีกครั้ง และในครั้งนี้เจ้าตัวก็เลือกที่จะไปหาอังโกะ ซึ่งเป็นนินจาที่อิทาจิจำได้เป็นอย่างดีว่าตัวเธอมีอักขระสาปของโอโรจิมารุอย่างแน่นอน (633)
'เอาล่ะโทบิ มาดูกันว่าฉันจะสามารถลากตัวตนที่แท้จริงของแกออกมาได้ไหม'
อิทาจิคิด ก่อนที่จะเริ่มออกตัววิ่งอีกครั้ง และในครั้งนี้เจ้าตัวก็เลือกที่จะไปหาอังโกะ ซึ่งเป็นนินจาที่อิทาจิจำได้เป็นอย่างดีว่าตัวเธอมีอักขระสาปของโอโรจิมารุอย่างแน่นอน (633)
แต่โอเปร่าที่เป็นหัวข้อหลักในการนินทากลับยังมีสีหน้าที่เป็นปกติอยู่ อิรุมะจึงอดที่จะถามออกมาอย่างเสียไม่ได้ว่า
"โอเปร่าซังไม่รู้สึกเขินบ้างเหรอครับ?"
"ไม่นะครับท่านอิรุมะ ก็มันคือเรื่องจริงนี่นาที่ผมดูดี แล้วทำไมผมถึงจะต้องเขินด่วยล่ะครับ" (275)
แต่โอเปร่าที่เป็นหัวข้อหลักในการนินทากลับยังมีสีหน้าที่เป็นปกติอยู่ อิรุมะจึงอดที่จะถามออกมาอย่างเสียไม่ได้ว่า
"โอเปร่าซังไม่รู้สึกเขินบ้างเหรอครับ?"
"ไม่นะครับท่านอิรุมะ ก็มันคือเรื่องจริงนี่นาที่ผมดูดี แล้วทำไมผมถึงจะต้องเขินด่วยล่ะครับ" (275)
"ฉันก็จะเป็นขาให้โอบิโตะเองริน แล้วฉันก็จะทำทุกวิถีทาง เพื่อทำให้โอบิโตะกลับมาเป็นเหมือนเดิมให้ได้มากที่สุด
แล้วเธอก็ต้องมาช่วยฉันด้วยนะริน" (80)
"ฉันก็จะเป็นขาให้โอบิโตะเองริน แล้วฉันก็จะทำทุกวิถีทาง เพื่อทำให้โอบิโตะกลับมาเป็นเหมือนเดิมให้ได้มากที่สุด
แล้วเธอก็ต้องมาช่วยฉันด้วยนะริน" (80)
แต่ในขณะที่ไกเซอร์กำลังจะก้าวเท้าเดินผละออกไป อิซางิก็หันมาคว้ามือของไกเซอร์เอาไว้พร้อมกับถามออกไปว่า
"นี่จังชนะยจจังมาหลายครั้งแล้วนะ แต่ยจจังไม่เห็นนี่จังจะมาสั่งให้ยจจังทำอะไรเลย สรุปว่าธรรมเนียมนี้นี่มันมีอยู่จริง ๆ ไหมครับ?" (312)
แต่ในขณะที่ไกเซอร์กำลังจะก้าวเท้าเดินผละออกไป อิซางิก็หันมาคว้ามือของไกเซอร์เอาไว้พร้อมกับถามออกไปว่า
"นี่จังชนะยจจังมาหลายครั้งแล้วนะ แต่ยจจังไม่เห็นนี่จังจะมาสั่งให้ยจจังทำอะไรเลย สรุปว่าธรรมเนียมนี้นี่มันมีอยู่จริง ๆ ไหมครับ?" (312)