เพราะวาดิมเริ่มสัมผัสได้ถึงไขมันนุ่มนิ่มที่หน้าท้องตัวเอง แม้มันจะนิดเดียวปานนั้น เขาก็เครียดเหมือนเป็นเรื่องใหญ่โต

อื้อ ใหญ่โตขนาดทำให้ใบหน้าของคนปั้นหน้ายิ้มได้ตลอดเวลา มายืนขมวดคิ้วนี่แหละ

ถ้าหันมาจะเห็นวาดิมยืนขมวดคิ้วอย่างเคร่งเครียด

เขากะจะไม่ทานมื้อใหญ่หลังออกกำลังกาย แต่ต้องหาอะไรที่อยู่ท้องได้ตลอดทั้งคืนโดยที่เขาจะไม่โอดครวญเพราะหิว

และด้วยของเหล่านี้ นอกจากซุปกับขนมปังที่พอกินได้ก็ดูจะไม่ค่อยอยู่ท้องเท่าไหร่

" มีขนมปังโฮลวีทมั้ยนะ ต้องไม่กินขนมปังขัดขาว ไม่งั้นที่เผาผลาญไปเมื่อกี้หายหมดแน่ๆ "

+

”… คิดจะใช้มันคิดบัญชีกับผมตอนไหนกันนะ? "

ก่อนจะหรี่ตาเผยรอยยิ้มแปลกๆอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาปั้นหน้าปกติ

" คุยเสียยาวเลย ไปหาอะไรทานก่อนจะดึกไปมากกว่านี้กันเถอะ “

พร้อมกระชับแขนที่คล้องเอาไออุ่นนั้น ไปตามทางด้วยกัน

( อย่าพึ่งล้มค่ะ ลุกมาก่อน🥺 )

" รู้จักเล่นจุดอ่อนซะด้วยแฮะ? “

เลิกคิ้วข้างหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ฉลาดเสียด้วยรู้จักคว้าโอกาสเอาไว้

พลางลูบคางนึกคิดว่าจะมีอะไรสำคัญถึงขั้นเด็กคนนี้ต้องเก็บไว้ใช้ทีหลัง ในเมื่อคนอย่างเขาลูกอ้อน2-3อย่างก็คล้อยตามไปแล้ว

“ แต่ก็ดี ผมเองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน อย่างบลูเรย์… “

เขาเข้าไปใกล้ มือจิ้มหน้าอกพร้อมยื่นหน้าเข้าหาอีกฝ่ายราวกับกำลังหยั่งเชิงรุ่นน้องคนนี้

(+)

วาดิมเงียบไปสักครู่เมื่อเห็นท่าทีมั่นใจอย่างสุดโต่งของรุ่นน้องตรงหน้า

ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ที่เงียบไม่ใช่ว่าเจ้าตัวไม่ชอบท่าทีนั้น แต่ถูกใจเลยล่ะ

" ให้ตายสิ นี่นับว่าผมโดนรีดไถไหมนะ? “

ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่มือก็บรรจงสอดไปคล้องแขนของรุ่นน้องตัวแสบ มืออีกข้างกระชับเสื้อโค้ทเอาไว้ไม่ให้มันหลุดจากไหล่

" อยากได้อะไรก็บอกมาสิ ไม่มีอะไรเกินความสามารถผมหรอกนะ “ ยกยิ้ม

" ได้สิ ถึงผมจะไดเอตอยู่ แต่หาซุปร้อนๆทานในคืนหนาวๆแบบนี้ก็คงไม่เสียหาย "

" ถ้าเปลี่ยนไปเป็นชุดสถาบันตอนนี้ก็คงเสียเวลา ไปทั้งอย่างนี้เลยแล้วกัน "
แม้จะแอบหนาวอยู่เล็กๆ และแปลกตาไปหน่อย แต่ก็ไม่ถึงกับไม่สุภาพ นั่นคงไม่เสียหาย และตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว คนน่าจะไม่เยอะเกินไปด้วย

" หึ ตัวแสบ " แค่นหัวเราะคล้ายเอ็นดูแล้วเปลี่ยนไปหยิกแก้มแทน

" ผียังกลัวโจรด้วยสินะ… งั้นผมยอมให้เป็นบอดี้การ์ดก็ได้ " เขายักไหล่พร้อมโคลงหัว

ระหว่างฟังฉลามน้อยกำลังสาธยายว่าทำไมตัวเองถึงมาที่นี่ เขาเองก็เก็บธนูและอุปกรณ์ต่างๆให้เรียบร้อย หันมาอีกทีก็เจอรุ่นน้องเอียงคอรอคำตอบซะแล้ว

(+)

( *กรี๊ด* เดี๋ยวเค้าร่างทรงหมอนวดเลยค่ะ ด่วนเลย😭/หักนิ้ว )

(แวะมาลูบๆนวดๆนะคะะะ)

" เพราะหนาวจะแย่ เลยต้องออกมาขยับร่างกายบ้างไงล่ะ " เอาเถอะ ถึงจะขยับไปเยอะแล้ว แต่องค์ชายเมืองร้อนก็ยังแอบหนาวเล็กๆอยู่ดี

พออีกฝ่ายเดินมาถึงก็วิสาสะเอื้อมมือขึ้นไปลูบหัวทุยนั้นเบาๆ บอกให้มาหาก็มาอย่างว่าง่าย น่ารักจริงๆ

" ผีหลอกหรอ? งั้นคนที่คิดว่าโดนหลอกก็โชคดีแล้วล่ะ ถ้าผีอย่างผมจะงดงามขนาดนี้ " พูดเข้าข้างตัวเองล้วนๆ

" พูดว่าหนาวจะแย่ เธอล่ะออกมาทำอะไรดึกๆดื่นๆ "

วาดิมทำหน้าคล้ายจะตกใจและทึ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมายิ้มเหมือนเดิมเมื่อได้ยินคำชม

" ไม่เป็นไรครับ ผมเหงาพอดี แค่มีคนคุยด้วยก็สบายใจแล้วล่ะ " พร้อมกับหัวเราะเล็กน้อย

" ผมยิงธนูเป็นงานอดิเรกน่ะ ไม่ได้จริงจังมาก แต่เพราะว่าชอบ เลยใส่แรงเวลาเล่นเต็มที่ พอผลงานออกมาดีเลยสบายใจไงล่ะ "

เล่าไปก็เหมือนเป็นความสบายใจอีกอย่าง ก่อนจะนึกอะไรได้

" แล้ว… เลดี้ชื่อว่าอะไรครับ? "

( ตัวสองเซนมาก น่ารักจังรูกแม่(?)😭😭😭 )

(ได้เลยค้าบบ🥺)