ตบเบาะเสริมผ้านุ่มด้านหลังตนเบาๆพลางส่งสายตาให้อีกฝ่าย

"ขึ้นมาเลยครับบ~ เดี๋ยวผมปั่นไปให้"

เขาทิ้งน้ำหนักตัวเล็กน้อยเพื่อยึดจักรยานไว้ให้มั่น

ยิ่งได้ยินเสียงก็ยิ่งตื่นเต้นจนหูและหางส่ายไม่หยุด และเมื่อร่างเล็กปรากฎสู่สายตาเธอในชุดเดรสก็ทำเขาลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ

".......อ้อ ! ม ไม่ ไม่ครับ !!"

เหมือนจะลืมวิธีพูดด้วย

"รุ่นพี่ดู...สวย"

ปกติเธอน่ารักเสมอแต่วันนี้กลับต่างออกไปจนทำให้หยุดมองไม่ได้

"เอ่อออ พอจะซ้อนท้ายจักรยานได้ไหมครับ ? หรือเราจะค่อยๆดดินไป"

พอเป็นเดรสเลยแอบกังวลกับความยาวของกระโปรง