“พี่ดูแลเธอเป็นอย่างดี”
“ถึงเวลาที่พี่จะต้องได้ของตอบแทนแล้วนะคะ”

“ความรักของเธอ ให้พี่ได้หรือยัง?”

” คงเป็นโชคดีของข้าที่เจ้าโชคร้าย “

ในเมื่อข้าพบเจ้า ผู้ที่พร้อมมอบทุกอย่าง
ขณะที่เจ้าเจอข้า ผู้ที่ละโมบไม่รู้จักพอ

คนที่เอาแต่กระหาย จะเป็นฝ่ายให้กลับได้จริงหรือ ?

“วาจาเจ้าลื่นไหลราวผิวปลา เจรจาด้วยยากนัก”

คำบ่นเสียงเบาเอื้อนเอ่ยจากริมฝีปากใต้ผ้าขาว ดวงเนตรที่เคยทอดไปยังคู่สนทนาจึงกลับมาสนใจเหล่าสมุนไพรเบื้องหน้า

แม้ไม่เข้าใจว่าคนเมืองกรุงผู้นี้ติดใจอะไรเขาหนักหนา จึงได้หาเรื่องมาสนทนา ง้างปากคนไม่ชอบพูดไม่เว้นแต่ละวัน

กระนั้นคงปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความเหงาที่เคยมีเต็มอกนั้นก็ลดทอนลงได้มากทีเดียว

✨สวัสดีค่า ชื่อต้นนะคะ✨

เป็นสายวาดออริ สลับกับแฟนอาร์ต ด้อมที่ตามส่วนใหญ่เป็นเกมค่ายhoyo กับด้อมแม่โม่ ด้อมจีนทั้งหลาย

ที่บ้านเก่าเป็นไมโครซอฟเวิดไม่ค่อยลงงาน เดี๋ยวบ้านนี้จะหัดลงบ้าง- ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับบ🤩

สวัสดีค่ะ เราชื่อยูเรปจูน จะเรียกสั้น ๆ ว่ายูหรือยูเรปก็ได้ทั้งนั้น!

ตอนนี้เป็นนักเขียนฝึกหัดที่พยายามทำใจกล้าอัปงานลงแพลตฟอร์มต่าง ๆ อยู่ ใครผ่านไปผ่านมาบังเอิญเห็นก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ 🙇🏻‍♀️✨