Dinlenmek, daha dinç sevmek için uyu. Hunili geceler efenim, hadi yatın zıbarın artık, aaaaaaa 🤪

Zaman kısa, kuşlar ötüyor, doğayı sev, kendini öp, sevdiğine sarıl 💃
Bu karmaşayı usulca kenara bırak ve biraz da uyu. Kaleme güç, kalbe sevgi, yüze gülümseme, özleme direnç göstermek için uyu.

Kısacık vakitleri kendini de çok severek, başkasıyla da paylaşarak doldurmaktan daha güzel ne olabilir ki mesela. Uzun vadede işliyor, Uzuna yayıldıkça kendini belli ediyor. Bu yüzden hayatın müşterekliği bir çok kısmı harap ederken, gülmeyi ve sevmeyi ötelememek lazım.

Niye birilerini de sürükleyesin ki diyesim gelirken kendime, bolca iyimser tavrımla sarmaladığım fikirler hottiri hottiri halay çeke çeke yanaşıyorlar. Herşey olabilir, herşey insana dair, insanlığa dair.

Kendi kendine yetmek değil mesele, bak mesela bu kış çok ayaz yedim, birilerinin ortak olduğu bir yaşam şeklinde böyle esnemelere müsade olmayabiliyor. Kendime kendime yetemediğimde de rahatsız olacak bir başkasının olmayışı da yalnızlığı pekiştiriyor.

Öylesine heyecanla detaylandırıyorum ki konuyu, uzadıkça başını hatırlamaz hale gelip afallayınca nereye gideceğimi, neyi nereye bağlayacağımı da unutuyorum. Deliliğe bağlanıp dans etmekten başka bir çare kalmıyor bazen.

Hayran hayran bakarken akışa ve beraberinde gelip götürdüklerine alıklaşıp baştaki konuyu unutuyorum. Eh, Rus edebiyatı da pek bi etkili mübarek.

Sabah kahvemi içerken dünyayı beslene hissini, dünyadan geri dönüştürülebilir bir beslenmem olsun istiyorum. Onu da istiyorum, bunu da, şunu özellikle istiyorum. Konudan konuya atlamaya bayılıyorum. Akışa hayranlık bunu gerektirir sanırım.

Oysa minicik bi mikrodalga fırın istiyorum, sundurmam olsun mesela benim, minnacık bir ekim alanım, ıtırım, melisam, kumkatım, salatalık ve domates ektiğim mini mini bir toprak. Ya da belki karavanın içinde susuz tarımla da olur. Benim olsun diye, fıstık benim olacak diye değil şiddetli arzularım.

Yihhuuuu diye bağıralım artık istiyoruz ✌️

Bitanesin 🥰✌️