178/67 |🏡ย่านอากะ
Doc : https://shorturl.asia/hqRAI
(คาร์กลัวผี แต่ชื่นชอบเรื่องลี้ลับ และมนุษย์ต่างดาว(?)😇👽)
กอนจิที่เพิ่งมาถึงพอดี มองคนตรงหน้าด้วยความงุนงง ไม่เข้าใจกับท่าทีที่ดูดีดสุดๆ ของอีกฝ่ายเลยสักนิด
"ห้องAงั้นเหรอ?"
เขาพึมพำออกมาเบาๆ ยังคงมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าว่างเปล่า ก่อนจะชะโงกไปดูแผ่นรายชื่อบ้าง และพบว่าตนเองก็อยู่ห้องAเหมือนกัน!
"เอ๋!? ห้อง...เดียวกันเลย...นี่น่า"
หันกลับมามองอีกฝ่ายท่าทีอึ้งๆ
กอนจิที่เพิ่งมาถึงพอดี มองคนตรงหน้าด้วยความงุนงง ไม่เข้าใจกับท่าทีที่ดูดีดสุดๆ ของอีกฝ่ายเลยสักนิด
"ห้องAงั้นเหรอ?"
เขาพึมพำออกมาเบาๆ ยังคงมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าว่างเปล่า ก่อนจะชะโงกไปดูแผ่นรายชื่อบ้าง และพบว่าตนเองก็อยู่ห้องAเหมือนกัน!
"เอ๋!? ห้อง...เดียวกันเลย...นี่น่า"
หันกลับมามองอีกฝ่ายท่าทีอึ้งๆ
“เอ๋! ฉันไปด้วยได้งั้นเหรอ!? จะรบกวนริโอกะจังรึเปล่าน่ะแบบนั้น"
ยังเกรงใจอีกฝ่ายอยู่ ทว่าน้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้น เต็มไปด้วยความตื่นเต้นสุดๆเลยล่ะ
“เอ๋! ฉันไปด้วยได้งั้นเหรอ!? จะรบกวนริโอกะจังรึเปล่าน่ะแบบนั้น"
ยังเกรงใจอีกฝ่ายอยู่ ทว่าน้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้น เต็มไปด้วยความตื่นเต้นสุดๆเลยล่ะ
บังเอิญว่าอยู่แถวนั้นพอดี ได้ยินเสียงใครบางคนร้องขอให้ช่วยจึงหันหันไปตามเสียง
เจ้าปอมสีส้มวิ่งผ่านหน้าไปอย่างรวดเร็ว เขาประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนรีบออกวิ่งตามเจ้าปอมไป
ไม่นานก็เอื้อมมือคว้าตัวมันไว้ได้พอดี
“จับได้แล้ว!” พึมพำเบาๆ สีหน้ายังคงนิ่งเรียบ ขณะอุ้มมันขึ้นมา เพื่อนำส่งคืนให้เจ้าของที่กำลังวิ่งตามมาสมทบ
"เอ่อ..คุณไม่เป็นไรนะครับ?"
บังเอิญว่าอยู่แถวนั้นพอดี ได้ยินเสียงใครบางคนร้องขอให้ช่วยจึงหันหันไปตามเสียง
เจ้าปอมสีส้มวิ่งผ่านหน้าไปอย่างรวดเร็ว เขาประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนรีบออกวิ่งตามเจ้าปอมไป
ไม่นานก็เอื้อมมือคว้าตัวมันไว้ได้พอดี
“จับได้แล้ว!” พึมพำเบาๆ สีหน้ายังคงนิ่งเรียบ ขณะอุ้มมันขึ้นมา เพื่อนำส่งคืนให้เจ้าของที่กำลังวิ่งตามมาสมทบ
"เอ่อ..คุณไม่เป็นไรนะครับ?"
“ช..ใช่แล้ว มาเดินเล่นน่ะ วันนี้อากาศดีน่ะ”
'ดูเป็นคนสดใส ร่าเริงดีจังนะ' แอบคิดในใจ มองเธอด้วยใบหน้าขึ้นสีจางๆ
“ปิกนิกงั้นเหรอ? เคยไปปิกนิกกับครอบครัว นานมาแล้วล่ะ" ดูสนใจขึ้นมาเมื่อเห็นเสื่อและตระกร้าในมือของเธอ
"ถ้าได้ไปกับเพื่อนๆ คงสนุกไปอีกแบบสินะ?!"
"อ๊ะ! ผ ผม กาดะ กอนจิ ยินดีที่ได้รู้จัก"
“ช..ใช่แล้ว มาเดินเล่นน่ะ วันนี้อากาศดีน่ะ”
'ดูเป็นคนสดใส ร่าเริงดีจังนะ' แอบคิดในใจ มองเธอด้วยใบหน้าขึ้นสีจางๆ
“ปิกนิกงั้นเหรอ? เคยไปปิกนิกกับครอบครัว นานมาแล้วล่ะ" ดูสนใจขึ้นมาเมื่อเห็นเสื่อและตระกร้าในมือของเธอ
"ถ้าได้ไปกับเพื่อนๆ คงสนุกไปอีกแบบสินะ?!"
"อ๊ะ! ผ ผม กาดะ กอนจิ ยินดีที่ได้รู้จัก"
กอนจิที่บังเอิญออกกำลังกายอยู่แถวนั้นพอดี ได้ยินเสียงทักทายจากเธอเข้า ก็รีบหันมองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าทักทายใครกัน
ดูเหมือนที่ตรงนั้นจะมีแค่เขา
“ผม…งั้นเหรอ?”
เอ่ยถามเธอด้วยความงุนงง พลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง ใบหน้าก็ขึ้นสีจางๆ ปกติแล้วแทบไม่ค่อยมีใครเป็นฝ่ายทักทายหรือพูดคุยกับเขาก่อนเลยนี่นา
กอนจิที่บังเอิญออกกำลังกายอยู่แถวนั้นพอดี ได้ยินเสียงทักทายจากเธอเข้า ก็รีบหันมองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าทักทายใครกัน
ดูเหมือนที่ตรงนั้นจะมีแค่เขา
“ผม…งั้นเหรอ?”
เอ่ยถามเธอด้วยความงุนงง พลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง ใบหน้าก็ขึ้นสีจางๆ ปกติแล้วแทบไม่ค่อยมีใครเป็นฝ่ายทักทายหรือพูดคุยกับเขาก่อนเลยนี่นา