Doc : https://docs.google.com/document/d/1TUpIesJY2ZQudRBpSAe-TbaL9zCVZeKz_XESV63IfB4/edit
เด็กหนุ่มนำมันมายื่นให้กับมังกรด้วยใบหน้าเรียบเฉย
(เมนูที่ 5 : ความอร่อย 10/10)
เด็กหนุ่มนำมันมายื่นให้กับมังกรด้วยใบหน้าเรียบเฉย
(เมนูที่ 5 : ความอร่อย 10/10)
[วิ่งหาของ]
หลังจากที่เห็นข้อความในกระดาษก็ขมวดคิ้ว ไม่อยากคุยกับคนอื่นเท่าไหร่แต่ช่วยไม่ได้ละนะ
พยายามกวาดตามองหาคนผมยาวแถว ๆ นั้น
”จะไปหาที่ไหนละเนี่ย..“
[วิ่งหาของ]
หลังจากที่เห็นข้อความในกระดาษก็ขมวดคิ้ว ไม่อยากคุยกับคนอื่นเท่าไหร่แต่ช่วยไม่ได้ละนะ
พยายามกวาดตามองหาคนผมยาวแถว ๆ นั้น
”จะไปหาที่ไหนละเนี่ย..“
“อึก.. รสชาติแย่ชะมัด”แต่พอรู้ว่าได้รางวัลเป็นสลัดก็โวยวายขึ้นมาทันที
“ใครจะไปอยากกินเจ้าผักเขียว ๆ อีกกันเล่า! รีบปั๊มซะที”
ส่งกระดาษแสตมป์ให้
“อึก.. รสชาติแย่ชะมัด”แต่พอรู้ว่าได้รางวัลเป็นสลัดก็โวยวายขึ้นมาทันที
“ใครจะไปอยากกินเจ้าผักเขียว ๆ อีกกันเล่า! รีบปั๊มซะที”
ส่งกระดาษแสตมป์ให้
พอเห็นว่าจะได้ออกไปจากที่นี่สักทีก็รีบหยิบกระดาษแสตมป์ยื่นไปให้
“อะนี่”
พอเห็นว่าจะได้ออกไปจากที่นี่สักทีก็รีบหยิบกระดาษแสตมป์ยื่นไปให้
“อะนี่”
ถึงไม่ได้ชอบของแบบนี้มากนักแต่เอสเทลกลับคิดว่าเป็นแหวนที่สวยมาก ดูเสร็จก็นำไปส่งคือให้คนเฝ้าบูธ
“อะนี่ แล้วก็กระดาษแสตมป์”
ถึงไม่ได้ชอบของแบบนี้มากนักแต่เอสเทลกลับคิดว่าเป็นแหวนที่สวยมาก ดูเสร็จก็นำไปส่งคือให้คนเฝ้าบูธ
“อะนี่ แล้วก็กระดาษแสตมป์”
“จะให้ทำอะไรก็บอกมา”
พูดด้วยสีหน้านิ่ง ๆ
“จะให้ทำอะไรก็บอกมา”
พูดด้วยสีหน้านิ่ง ๆ
“ก็ไม่เห็นจะยากเท่าไหร่”พูดเสร็จก็ยื่นกระดาษแสตมป์ให้คนเฝ้าบูธ
“เล่นชนะทั้งทีคงมีของรางวัลให้กันใช่มั้ย?”มือชี้ไปที่เหล่าขนมหวานวางเรียงรายกันอยู่บนโต๊ะ
“ก็ไม่เห็นจะยากเท่าไหร่”พูดเสร็จก็ยื่นกระดาษแสตมป์ให้คนเฝ้าบูธ
“เล่นชนะทั้งทีคงมีของรางวัลให้กันใช่มั้ย?”มือชี้ไปที่เหล่าขนมหวานวางเรียงรายกันอยู่บนโต๊ะ
เด็กหนุ่มผมสีลาเวนเดอร์ที่นิ่งเงียบอยู่นานก็ค่อย ๆ ก้าวออกมาด้านหน้า ก่อนจะเอ่ยแนะนำตัวน้ำเสียงเรียบ ๆ
“พอมฟิโอเร่ ปีสอง, เอสเทล เซอร์แพนทิส”
“ยินดีที่ได้รู้จัก…” พูดเสร็จก็กลับเข้ามุมเดิมของตัวเอง
เด็กหนุ่มผมสีลาเวนเดอร์ที่นิ่งเงียบอยู่นานก็ค่อย ๆ ก้าวออกมาด้านหน้า ก่อนจะเอ่ยแนะนำตัวน้ำเสียงเรียบ ๆ
“พอมฟิโอเร่ ปีสอง, เอสเทล เซอร์แพนทิส”
“ยินดีที่ได้รู้จัก…” พูดเสร็จก็กลับเข้ามุมเดิมของตัวเอง