( หายดีแล้วคับ /แบมือ เอาเงินคืนมาได้แล้ว 😔 )

เขาหันศรีษะไปทางต้นเสียง นิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะตอบกลับด้วยนํ้าเสียงราบเรียบ

“ . . ครับ ”

ดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียวหลบสายตามองพื้นแฝงด้วยกิริยาลอบสังเกตอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า

ตอบกลับเพียงเท่านั้น เหลือเพียงแต่ความเงียบที่โรยตัวลงมา อาจเพราะตัวเขาเองก็ไม่ใคร่จะสานต่อบทสนทนากับคนที่ไม่ค่อยรู้จักมากนัก

( อะไรนะ:0 /ฟื้น )

สึคาสะมองคนแปลกหน้าด้วยท่าทางไม่ไว้ใจเสียเท่าไหร่

มองจากภายนอกแล้วฝ่ายตรงข้ามนั้นไม่ใช่นักเรียนที่เข้ามาใหม่เช่นเขา แต่ก็ดูโตเกินกว่าจะเป็นรุ่นพี่สักคนที่คอยปราบโยไคอยู่รอบ ๆ ด้วย

เมื่อไม่ทราบตัวตนของผู้มาใหม่ ชายหนุ่มจึงเลือกตอบปฎิเสธไป

“ . . เปล่าครับ ”

ขณะเดียวกันก็สังเกตุชายตรงหน้าไม่วางตา

และใช่ว่าตัวเขาจะยอมโดนกระทำอยู่ฝ่ายเดียว มือหนาตวัดไปคว้าฝ่าเท้าข้างหนึ่งได้พอดิบพอดี ไม่รอช้าจัดการพลิกฝ่าเท้าข้างนั้นไปในทิศทางตรงกันข้ามจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นดังออกมา

น่าเสียดายที่ฝั่งตรงข้ามนั้นก็มีปฏิกิริยาโต้กลับที่รวดเร็วไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน สึคาสะจึงจำต้องเหวี่ยงร่างนั้นทิ้งไปเสียก่อน

เสียงสบถที่ดังลอดเข้าหูมาแผ่วเบาทำชายหนุ่มชะงักไปหนึ่งจังหวะ พาลให้ปลายคางถูกเสยเข้าอย่างจังจนหน้าแหงนทีเดียว

คึ่ก —

ฟังจากเสียงแม้เพียงชั่วครู่ก็สามารถระบุได้ว่าเป็นหญิงสาว แต่เพราะความมืดที่โอบล้อมอยู่ทำให้ยากจะระบุว่าเป็นมนุษย์หรือโยไคที่หลุดเข้ามากันแน่

โชคยังดีที่ไม่ได้เผลอกัดลิ้นตัวเองเข้า แต่จากแรงเมื่อครู่ไม่ต้องเดาก็ทราบว่าไม่พ้นได้รอยชํ้าปื้นใหญ่เป็นของฝากกลับไปแน่

( + )

- รายชื่อตัวละคร -

หากผู้เล่นไม่พบชื่อตัวละครของตัวเอง หรือมีข้อมูลผิดพลาด สามารถแจ้งสตาฟทางหลังไมค์แอคเค้าท์หลักได้เลยครับ

docs.google.com/spreadsheets...

และโดยสัญชาตญาณที่ถูกฝึกมาแต่เด็ก เขาเอี้ยวตัวหลบหมัดที่พุ่งเข้าใส่ได้อย่างทันท่วงทีส่งผลให้หมัดที่ตรงมาโจมตีโดนต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังพอดิบพอดี

แม้จะมองไม่เห็นแต่เสียงเนื้อไม้ที่ปริแตกนั้นดังลั่นพอจะทำให้รู้ว่าร่างตรงหน้านั้นมีกำลังแขนมหาศาลขนาดไหน ชั่วขณะนั้นไม่รอให้อีกฝ่ายโต้กลับ เขาย่อตัวลงก่อนจะเตะตวัดขากะให้เสียการทรงตัวแล้วจึงสวนหมัดกลับไปทันที

( ฝ ฝ ฝากเงินในบัญชีด้วย . )

( ไม่รู้สิ แต่ฉันคิดว่าปากแบบเธอน่ะ ไม่จำเป็นต้องมีตาไว้ตั้งสองข้างหรอกมั้ง )

( เดี๋ยวได้เจอดีแน่ 🫵 )