ผปค.ตอบช้าและไม่เป็นเวลาค่ะ
📌 DOC. https://docs.google.com/document/d/15g_xdhp0zWMNNYFEVlq42zGZzR7L84Gvtu4JLJEayew/edit?usp=sharing
露土露図 鴇羽 (โรดส์รอส โทคิฮะ) | 3 年 |
------------------
"สวัสดีค่ะ..."
"หากต้องการให้ฉัน 'ช่วยดูแล' ล่ะก็..."
"ช่วยทำตัวน่ารักๆให้ฉันหน่อยสิคะ
------------------
........ = บรรยาย
"......." = พูด
'........' = คิด
(.......) = ผปค.+ooc
------------------
Doc. in bio
โค/โรล/เวิ่น -> DM
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
ตั้งแต่มาที่นี่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจเต็มไปหมด เด็กสาวที่ตอนนี้สภาพอิดโรยจากสิ่งที่เกิดขึ้น กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนอย่างไร้จุดหมาย
'ตอนนี้พอจะมีเวลาเหลืออยู่ งั้นไปสำรวจหน่อยดีกว่า'
เด็กสาวเดินสำรวจทางเดิน อาคารเรียน และจุดต่างๆ ในโรงเรียนไปเรื่อยๆ จนมาพบสวนที่ดูเงียบสงบ
"นั่นมัน น้องแมวนี่นา!"
(+)
ตั้งแต่มาที่นี่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจเต็มไปหมด เด็กสาวที่ตอนนี้สภาพอิดโรยจากสิ่งที่เกิดขึ้น กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนอย่างไร้จุดหมาย
'ตอนนี้พอจะมีเวลาเหลืออยู่ งั้นไปสำรวจหน่อยดีกว่า'
เด็กสาวเดินสำรวจทางเดิน อาคารเรียน และจุดต่างๆ ในโรงเรียนไปเรื่อยๆ จนมาพบสวนที่ดูเงียบสงบ
"นั่นมัน น้องแมวนี่นา!"
(+)
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป
— 「 與義 」
สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป
— 「 與義 」
#skz_ครั้งหนึ่งของชีวิต
🔁+❤️=ช่วยหาคนโค/เนียนรู้จัก
ทัก✉️ = สนใจโคด้วย
**โซนสีแดงขอรบกวนให้อ่านdoc.ของทางนี้เบื้องต้นจริงๆนะคะ TT🙏**
#skz_ครั้งหนึ่งของชีวิต
🔁+❤️=ช่วยหาคนโค/เนียนรู้จัก
ทัก✉️ = สนใจโคด้วย
**โซนสีแดงขอรบกวนให้อ่านdoc.ของทางนี้เบื้องต้นจริงๆนะคะ TT🙏**
#SKZ_HigetsuDay1
ประกาศรายชื่อจับคู่ : docs.google.com/spreadsheets...
ฟอร์มส่ง Action : forms.gle/yiGYbxVsdzS6...
สามารถอ่านรายละเอียด Gameplay เพิ่มเติมได้ในดอคอีเว้นท์
ระยะเวลาในการเล่น 00:01 04/02 - 23:59 06/02
#SKZ_HigetsuDay1
ประกาศรายชื่อจับคู่ : docs.google.com/spreadsheets...
ฟอร์มส่ง Action : forms.gle/yiGYbxVsdzS6...
สามารถอ่านรายละเอียด Gameplay เพิ่มเติมได้ในดอคอีเว้นท์
ระยะเวลาในการเล่น 00:01 04/02 - 23:59 06/02
"แหม่ ๆ~ อยากทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นสิ"
"อ้ะ ไม่สิ ตอนนี้จะเรียกว่าผีก็คงไม่ผิดนี่นา"
"แต่ก็ไม่เห็นต้องถอยห่างขนาดนั้นก็ได้นี่ ฉันไม่กัดเธอหรอกหน่า~"
.
.
.
"...บางทีน่ะนะ 🌸✨ "
________________________________
微笑 ▪ 冥亜 | โฮโฮเอมิ เมย์อา | Y3-B
Doc : In bio
โค | โรล | เวิ่น : ตอบตามความว่าง+ตอนตื่นอยู่ (เวลาตื่นนอนไม่แน่นอน)
"แหม่ ๆ~ อยากทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นสิ"
"อ้ะ ไม่สิ ตอนนี้จะเรียกว่าผีก็คงไม่ผิดนี่นา"
"แต่ก็ไม่เห็นต้องถอยห่างขนาดนั้นก็ได้นี่ ฉันไม่กัดเธอหรอกหน่า~"
.
.
.
"...บางทีน่ะนะ 🌸✨ "
________________________________
微笑 ▪ 冥亜 | โฮโฮเอมิ เมย์อา | Y3-B
Doc : In bio
โค | โรล | เวิ่น : ตอบตามความว่าง+ตอนตื่นอยู่ (เวลาตื่นนอนไม่แน่นอน)
[ Story ]
ทันทีที่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่นัยน์ตากลมจะสามารถมองเห็นได้ภายใต้เปลือกตาบางที่ปิดลงพร้อมมือเล็กที่พนมขึ้นตามคำกล่าวของใครสักคน
–ในตอนนั้นเองที่ภาพ เสียง และความรู้สึกบางอย่างแทรกแซงเข้ามาในการรับรู้ของเธอ
「ทำไมล่ะ—」
เสียงของใครบางคนดังขึ้นภายในหัวของเธอ แม้จะจำไม่ได้ว่านี่คือเสียงของใคร แต่มันกลับให้ความรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก…
+
[ Story ]
ทันทีที่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่นัยน์ตากลมจะสามารถมองเห็นได้ภายใต้เปลือกตาบางที่ปิดลงพร้อมมือเล็กที่พนมขึ้นตามคำกล่าวของใครสักคน
–ในตอนนั้นเองที่ภาพ เสียง และความรู้สึกบางอย่างแทรกแซงเข้ามาในการรับรู้ของเธอ
「ทำไมล่ะ—」
เสียงของใครบางคนดังขึ้นภายในหัวของเธอ แม้จะจำไม่ได้ว่านี่คือเสียงของใคร แต่มันกลับให้ความรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก…
+
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
"ลำนำรุเธียรขอคุณ.. อยู่ที่ไหนหรอ.."
"นั่น..คือสีแดงที่เสียงดัง แต่สุภาพ.."
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
紅粱 • 灰坂 | Kurenya Haizaka
Y.2 | 17Y | 160cm.
Doc : bio
Talk /Role/etc | DM 24/7!
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
"ลำนำรุเธียรขอคุณ.. อยู่ที่ไหนหรอ.."
"นั่น..คือสีแดงที่เสียงดัง แต่สุภาพ.."
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
紅粱 • 灰坂 | Kurenya Haizaka
Y.2 | 17Y | 160cm.
Doc : bio
Talk /Role/etc | DM 24/7!
❤︎ = สนใจโค
↻ = ช่วยแฝดหาเพื่อน
แวะมาแปะใบโคค่ะ ระบบโคหนึ่งได้ถึงสองแกมบังคับ
doc :https://docs.google.com/document/d/1qopzZefDOREJU2N6LgpuYnOZ6HlmTeg83PSSdF6E-AU/edit?usp=drivesdk )
❤︎ = สนใจโค
↻ = ช่วยแฝดหาเพื่อน
แวะมาแปะใบโคค่ะ ระบบโคหนึ่งได้ถึงสองแกมบังคับ
doc :https://docs.google.com/document/d/1qopzZefDOREJU2N6LgpuYnOZ6HlmTeg83PSSdF6E-AU/edit?usp=drivesdk )
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
|โรลเปิด | แยกรูท |
การแนะนำกฎเกณฑ์ของ ‘โชคุไซ’ ได้จบลง ผู้คนในห้องโถงค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปเรื่อย ๆ ทว่า ทาคายามะ ฮารุโตะ ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ ในมือถือหน้ากากจิ้งจอกที่แต่งแต้มไปด้วยลวดลายแห่ง ‘บาป’
มืออีกข้างบีบรัดต้นคอไว้แน่น ราวกับว่าแรงบีบนั้นจะช่วยพิสูจน์การมีอยู่ของตัวเขาเอง
|โรลเปิด | แยกรูท |
การแนะนำกฎเกณฑ์ของ ‘โชคุไซ’ ได้จบลง ผู้คนในห้องโถงค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปเรื่อย ๆ ทว่า ทาคายามะ ฮารุโตะ ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ ในมือถือหน้ากากจิ้งจอกที่แต่งแต้มไปด้วยลวดลายแห่ง ‘บาป’
มืออีกข้างบีบรัดต้นคอไว้แน่น ราวกับว่าแรงบีบนั้นจะช่วยพิสูจน์การมีอยู่ของตัวเขาเอง
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
เสียง
มากมายเกินไป
เสียงฝีเท้า เสียงหายใจ คำกระซิบที่ไม่ตั้งใจให้ได้ยิน
ทุกเสียงซ้อนทับกันจนแยกไม่ออกว่าสิ่งใดที่สำคัญ
แต่สิ่งหนึ่งที่ตระหนักได้ คือการ'ทำตามที่พวกเขาบอก'
(1/7)
เสียง
มากมายเกินไป
เสียงฝีเท้า เสียงหายใจ คำกระซิบที่ไม่ตั้งใจให้ได้ยิน
ทุกเสียงซ้อนทับกันจนแยกไม่ออกว่าสิ่งใดที่สำคัญ
แต่สิ่งหนึ่งที่ตระหนักได้ คือการ'ทำตามที่พวกเขาบอก'
(1/7)
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ผู้คนต่างเริ่มแยกย้ายส่วนเขาที่ยังไม่ได้ไปไหนจึงสะกิดเรียก [ คุณ ] ที่อยู่แถวนั้น
" ไง เธอน่ะ "
" เป็นยังไงบ้าง? "
หนุ่มเจ้าสูงเพรียวเอ่ยทักทายคุณด้วยน้ำเสียงเริงร่าคล้ายจะชวนคุยให้รู้สึกผ่อนคลายลงหลังจากเจอพิธีปฐมนิเทศไป
เขา ? ไม่รู้สิ เขาดูไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเท่าไหร่เลยนะ ?
( +ได้ตามสบายเลยค่ะ🤩 )
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ผู้คนต่างเริ่มแยกย้ายส่วนเขาที่ยังไม่ได้ไปไหนจึงสะกิดเรียก [ คุณ ] ที่อยู่แถวนั้น
" ไง เธอน่ะ "
" เป็นยังไงบ้าง? "
หนุ่มเจ้าสูงเพรียวเอ่ยทักทายคุณด้วยน้ำเสียงเริงร่าคล้ายจะชวนคุยให้รู้สึกผ่อนคลายลงหลังจากเจอพิธีปฐมนิเทศไป
เขา ? ไม่รู้สิ เขาดูไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเท่าไหร่เลยนะ ?
( +ได้ตามสบายเลยค่ะ🤩 )
[ เมื่อใดที่เหยื่อเริ่มลุกขึ้นสู้ ]
[ เมื่อนั้นเกมจะสลับบทบาท ]
“ อย่ากลัวไปเลยค่ะ.. เดี๋ยวเค้าจะช่วยเธอเองนะ “
Kijima Nanase 木島 七星
3年
164 cm
Dm , Co , Role , Flirt 24/7 ✅
Doc in bio
[ เมื่อใดที่เหยื่อเริ่มลุกขึ้นสู้ ]
[ เมื่อนั้นเกมจะสลับบทบาท ]
“ อย่ากลัวไปเลยค่ะ.. เดี๋ยวเค้าจะช่วยเธอเองนะ “
Kijima Nanase 木島 七星
3年
164 cm
Dm , Co , Role , Flirt 24/7 ✅
Doc in bio
มันเป็นความย้อนแย้งที่น่าฉงน เมื่อสมองขาวโพลน ทว่าความรู้สึกกลับร่ำร้องจะจดจำ
“ทำไมล่ะ?”
“...”
“ทำไมล่ะ?”
น้ำเสียงที่คิดว่าคุ้นเคยนี่...มันวนเวียนกระซิบข้างหูเขาสักพักแล้ว
ใครกัน? ทำไม? หมายถึงอะไร?
+
มันเป็นความย้อนแย้งที่น่าฉงน เมื่อสมองขาวโพลน ทว่าความรู้สึกกลับร่ำร้องจะจดจำ
“ทำไมล่ะ?”
“...”
“ทำไมล่ะ?”
น้ำเสียงที่คิดว่าคุ้นเคยนี่...มันวนเวียนกระซิบข้างหูเขาสักพักแล้ว
ใครกัน? ทำไม? หมายถึงอะไร?
+
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
ท่ามกลางเสียงกระซิบมากมาย
โทวยะ กลับรู้สึกได้ถึงแรงดึงที่ชายเสื้อ
เขาหันไปมองข้างหลัง
ตามสัญชาตญาณที่ถูกปลูกฝั่งมาโดยธรรมชาติ
นั้นทำให้เขาได้พบเข้ากับ ' เด็กผู้หญิง ? '
( + )
ท่ามกลางเสียงกระซิบมากมาย
โทวยะ กลับรู้สึกได้ถึงแรงดึงที่ชายเสื้อ
เขาหันไปมองข้างหลัง
ตามสัญชาตญาณที่ถูกปลูกฝั่งมาโดยธรรมชาติ
นั้นทำให้เขาได้พบเข้ากับ ' เด็กผู้หญิง ? '
( + )
เด็กหนุ่มนั้นทำได้เพียงแค่ยืนแน่นิ่ง
ภายใต้หน้ากากที่ย้อมด้วยดอกไม้อันน่ารังเกียจก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าตนควรแสดงสีหน้าแบบไหนในตอนนี้
ความทรงจำของการกระทำของตนที่มิอาจเคยคาดถึง ทั้งเสียงประหลาดที่กระซิบกระซากข้างหูอย่างไม่เข้าใจ
ขัดแย้ง เคว้งคว้าง สงสัย
ความกระอักกระอ่วนที่ไม่สามารถอธิบายได้
เพียงแค่มือเล็กๆที่กำชายเสื้อและอดทนมันไว้แน่เจียนจะจิกขาด
( + )
เด็กหนุ่มนั้นทำได้เพียงแค่ยืนแน่นิ่ง
ภายใต้หน้ากากที่ย้อมด้วยดอกไม้อันน่ารังเกียจก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าตนควรแสดงสีหน้าแบบไหนในตอนนี้
ความทรงจำของการกระทำของตนที่มิอาจเคยคาดถึง ทั้งเสียงประหลาดที่กระซิบกระซากข้างหูอย่างไม่เข้าใจ
ขัดแย้ง เคว้งคว้าง สงสัย
ความกระอักกระอ่วนที่ไม่สามารถอธิบายได้
เพียงแค่มือเล็กๆที่กำชายเสื้อและอดทนมันไว้แน่เจียนจะจิกขาด
( + )
เมื่อเสร็จสิ้นพิธีปฐมนิเทศ
เหล่านักเรียนเริ่มแยกย้าย เสียงพูดคุยซ้อนทับกันอย่างไร้ทิศทาง
ความวุ่นวายกระจายไปทั่วอาคาร เป็นโอกาสดีที่จะปลีกตัวออกมาเพื่อมองหาสถานที่ใหม่เสียหน่อย
ขณะที่คุณกำลังเดินสำรวจบริเวณอาคารจนไม่รู้ตัวว่าคุณเผลอเดินออกมาไกลเท่าไหร่จากฝูงชน
ในตอนนั้นเองก็ได้มีสายตาหนึ่งจับจ้อง [ คุณ ] ที่กำลังเดินสำรวจไปเรื่อยโดยไร้จุดหมาย
+
เมื่อเสร็จสิ้นพิธีปฐมนิเทศ
เหล่านักเรียนเริ่มแยกย้าย เสียงพูดคุยซ้อนทับกันอย่างไร้ทิศทาง
ความวุ่นวายกระจายไปทั่วอาคาร เป็นโอกาสดีที่จะปลีกตัวออกมาเพื่อมองหาสถานที่ใหม่เสียหน่อย
ขณะที่คุณกำลังเดินสำรวจบริเวณอาคารจนไม่รู้ตัวว่าคุณเผลอเดินออกมาไกลเท่าไหร่จากฝูงชน
ในตอนนั้นเองก็ได้มีสายตาหนึ่งจับจ้อง [ คุณ ] ที่กำลังเดินสำรวจไปเรื่อยโดยไร้จุดหมาย
+
[ หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด ]
“ตรงนั้นน่ะ"
"ยังมีลมหายใจอยู่หรือเปล่าคะ”
เด็กสาวแปลกหน้าทักทายประหลาด
เพราะไม่รู้จึงเกิดคำถาม จึงใฝ่หาคำตอบ เป็นความสงสัยตามสัญชาตญาณของมนุษย์ ทั้งคุณและหล่อนต่างมาเดินสำรวจพื้นที่แปลกตา
ด้วยดวงตาหยียิ้ม เธอสังเกตคู่สนทนา เหมือนกับกำลังประเมิน หรือไม่ก็ตั้งสมมติฐานบางอย่างอยู่
[ หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด ]
“ตรงนั้นน่ะ"
"ยังมีลมหายใจอยู่หรือเปล่าคะ”
เด็กสาวแปลกหน้าทักทายประหลาด
เพราะไม่รู้จึงเกิดคำถาม จึงใฝ่หาคำตอบ เป็นความสงสัยตามสัญชาตญาณของมนุษย์ ทั้งคุณและหล่อนต่างมาเดินสำรวจพื้นที่แปลกตา
ด้วยดวงตาหยียิ้ม เธอสังเกตคู่สนทนา เหมือนกับกำลังประเมิน หรือไม่ก็ตั้งสมมติฐานบางอย่างอยู่