ใครย้อนแย้งสุด ฉันนี่แหละ

ทั้งหมดทั้งมวลที่พูดมาก็แค่รู้สึกแบบ อ่า อีกแล้วสินะที่กูต้องได้รับรู้อะไรแบบนี้ คิดไว้แล้วว่ามันต้องเป็นงี้ not supervised, not disappointed

แต่ตอนนี้ไม่อะไรละ เพราะรู้แล้วว่าเขามองข้ามเราจนชิน และเราก็เป็นพวกไม่พูดไม่แสดงออกว่านอยหรือน้อยใจเสียใจอะไรให้เขาเห็น ส่วนตัวก็โทษว่าตัวเองเป็นภาระให้เขามามากแล้ว จะเอาแต่ใจเขาก็คงเป็นทุกข์เปล่าๆ กลายเป็นคนเก็บกดมาตั้งแต่นั้น

ยอมรับว่าเมื่อก่อนนอยมาก อะไรๆ กับพี่แม่ให้หมด ตั้งแต่เรื่องเรียนยันความสวยงาม แม่ซัพพอร์ตไปสุด ตัดภาพมาที่กู รอใช้ของแต่พี่สาว เออ เริ่ด อะไรก็ตามที่อยากได้ แม่จะบอกแม่ก็ซื้อให้พี่แล้วไง โดนแม่บิดสะบัด โดนบิดจนชิน ผิดหวังจนปลง กว่าจะโตมาได้ขนาดนี้ก็ผ่านความเจ็บปวดมาเยอะเหมือนกัน