ولی جدی به اینایی که لهجه یا زبان خاصی رو به صورت خالص دارن غبطه میخورم. انگار نشان هویتشون همون لهجه یا زبانه. یه لیبل خوردن که نشون میده دقیقا کجایی هستن. من؟
مادرم اهل یه جاست، پدرم اهل یه جاست، خودمم یه جای دیگه بزرگ شدم. هیچ وقت هم نشده کسی از لهجه‌م تشخیص بده کجاییم. ای خدا.

بعضیا حال میکنن بهشون کد دادما

از اخبار سیاسی
سر و کله زدن با عرزشی و اصلاح طلب و برانداز و راست و چپ و فمنیست و سلطنت طلب و مشروطه خواه و هر گه مغز دیگه ای
بازی خوردن از اکانت های ناامن و سایبری
قهرمان های پوشالی
خستم
از این به بعد سگم اگه توییت سیاسی ببینم و ایگنور نکنم

تف به قبرت بیاد خامنه ای که با ارتش سایبریت اینجوری ملتو تو فضای مجازی به جون هم انداختی و حس ناامنی دادی بهمون
خسته شدم از شک کردن

جدی اگه کنسرت قربانی نرفته از دنیا برم چی؟

چند روزه برادرزاده ی گوگولش به دنیا اومده
امشب میگه انقدر که تو این چند روز قربون صدقه جوجه رفتی تو طول آشناییمون قربون صدقه من نرفتی
بله. با پدیده ای مواجهیم که یه مرد گنده ۷۰ کیلویی به یه جوجه ۳ کیلویی حسودی میکنه

امشب که تو
غم‌گسار منی
سایه سار منی
سایه از سر من تا سپیده مگیر

نمیدونم جریان چیه ولی منم همین ۶

تو ای طلوع آرزوی خفته در باد
بخوان مرا تو ای امید رفته از یاد

فضای بلواسکای مث فیس بوکه. برهوت، خالی از سکنه، جو پاستوریزه و شوهر عمه پسند
ولی با همه اینها کون لق ایلان

خودمون کم بدبختی داریم عاقامون قربانی هم هی آهنگ میده
گوشام زخم شد اه

به این برهوت خوش اومدممممم