“แล้วบอลที่ยึดมาได้นี่เอาไปเก็บไว้ที่ไหนน่ะ ไม่ใช่ว่าเยอะมากจนกลายเป็นกองภูเขาเลยเหรอ”
นึกภาพลูกบอลหลายประเภทกอง ๆ รวมเป็นภูเขา แล้วมีซูใส่หทวกโจรสลัดยืนยิ้มอยู่บนนั้น
“แล้วบอลที่ยึดมาได้นี่เอาไปเก็บไว้ที่ไหนน่ะ ไม่ใช่ว่าเยอะมากจนกลายเป็นกองภูเขาเลยเหรอ”
นึกภาพลูกบอลหลายประเภทกอง ๆ รวมเป็นภูเขา แล้วมีซูใส่หทวกโจรสลัดยืนยิ้มอยู่บนนั้น
“อะไรเนี่ย ผมก็เก่งนี่????“
พูดเหมือนสไปเด้อแมนที่เพิ่งค้นพบศักยภาพของตัวเอง
”พี่เล่นกีฬาเป็นทุกอย่างเลยไหมเนี่ย“
ระหว่างที่ซ้อนรับส่งบอลง่าย ๆ ก็ถามไปด้วย ตานี่ไม่ได้อยู่ชมรมกรีฑาไปงั้น ๆ สินะ
“อะไรเนี่ย ผมก็เก่งนี่????“
พูดเหมือนสไปเด้อแมนที่เพิ่งค้นพบศักยภาพของตัวเอง
”พี่เล่นกีฬาเป็นทุกอย่างเลยไหมเนี่ย“
ระหว่างที่ซ้อนรับส่งบอลง่าย ๆ ก็ถามไปด้วย ตานี่ไม่ได้อยู่ชมรมกรีฑาไปงั้น ๆ สินะ
”ก็พี่บอกว่าไม่ต้องใส่แรงมากไม่ใช่เหรอ”
ทันทีที่รู้ว่าเสียฟอร์มอย่างแรง มาซากิก็เท้าเอว ตุวข้าไม่ผิด ตุวข้าทำตามคำแนะนำผู้เชี่ยวชาญ (พูดดักไว้ก่อน)
”ก็พี่บอกว่าไม่ต้องใส่แรงมากไม่ใช่เหรอ”
ทันทีที่รู้ว่าเสียฟอร์มอย่างแรง มาซากิก็เท้าเอว ตุวข้าไม่ผิด ตุวข้าทำตามคำแนะนำผู้เชี่ยวชาญ (พูดดักไว้ก่อน)
“ฮึ้บ-”
เกือบดีแล้ว ลูกหล่นที่สองเมตรครึ่ง บอลกระเด็นกระดอนไปอีกทาง มาซากิวิ่งตามไปเก็บ (เดินเร็ว)
อีกที ๆๆ
“ฮึ้ย!”
รอบนี้สามเมตร ดีขึ้นหนิ
“ฮึ้บ-”
เกือบดีแล้ว ลูกหล่นที่สองเมตรครึ่ง บอลกระเด็นกระดอนไปอีกทาง มาซากิวิ่งตามไปเก็บ (เดินเร็ว)
อีกที ๆๆ
“ฮึ้ย!”
รอบนี้สามเมตร ดีขึ้นหนิ
“แน่นอนสิ แค่วอร์มร่างกายจะไม่ทำได้ไง”
ถ้าวอร์มร่างกายแบบยืนสะบัดข้อมือนิดหน่อย หมุนข้อเท้านิดนึง กระโดดตบสองแปะก็นับ ก็ถือว่าวอร์มแหละ
“ไหน เริ่มจากอะไรล่ะ“
“แน่นอนสิ แค่วอร์มร่างกายจะไม่ทำได้ไง”
ถ้าวอร์มร่างกายแบบยืนสะบัดข้อมือนิดหน่อย หมุนข้อเท้านิดนึง กระโดดตบสองแปะก็นับ ก็ถือว่าวอร์มแหละ
“ไหน เริ่มจากอะไรล่ะ“
"อยากจิ้มด้วยคนนี่เอง! มาซากิคุงซึนเดเร้~"
หัวเราะลั่นสนุกสะใจ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!
"อยากจิ้มด้วยคนนี่เอง! มาซากิคุงซึนเดเร้~"
หัวเราะลั่นสนุกสะใจ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!
หดนิ้วกลับมาอย่างรวดเร็ว อะไรกันเนี่ย !!? มาซากิเหมือนแมวขนตั้งที่กำลังตกใจแตงกวาอย่างหนัก
“ไม่ใช่สักหน่อย เธอนี่—!?”
แล้วซึนเดเระอะไรอีกล่ะนั่น มีคาร์แรคเตอร์ใหม่มาอีกแล้ว อาการปวดหัวแล่นขึ้นมาจนขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม ไม่ไหว ๆ
เปิดมือถือดูแจ้งเตือนแล้วตัดบทอีกฝ่ายด้วยสีหน้ายุ่ง ๆ
”ผมต้องกลับแล้ว คุณโคโมริก็อย่าไปตามคนแปลกหน้าที่ไหนล่ะ ใครให้ขนมก็ไม่ต้องรับนะ“
หดนิ้วกลับมาอย่างรวดเร็ว อะไรกันเนี่ย !!? มาซากิเหมือนแมวขนตั้งที่กำลังตกใจแตงกวาอย่างหนัก
“ไม่ใช่สักหน่อย เธอนี่—!?”
แล้วซึนเดเระอะไรอีกล่ะนั่น มีคาร์แรคเตอร์ใหม่มาอีกแล้ว อาการปวดหัวแล่นขึ้นมาจนขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม ไม่ไหว ๆ
เปิดมือถือดูแจ้งเตือนแล้วตัดบทอีกฝ่ายด้วยสีหน้ายุ่ง ๆ
”ผมต้องกลับแล้ว คุณโคโมริก็อย่าไปตามคนแปลกหน้าที่ไหนล่ะ ใครให้ขนมก็ไม่ต้องรับนะ“