Het verdwijnen zou op de grens van het Oudsaksisch en Middelsaksisch gebeurd moeten zijn, c. 1000-1200. Zou het kunnen dat dan 600+ jaar de devoiced stadia overleefd heeft?

nog voor buiten de positie voor v, g, z en uitgevallen d om eind 19e eeuw.

In welke tijdsperiode is de h uitgevallen in het Engels, Nederlands, Duits en Nedersaksisch of in de streektalen daarvan? 2/2

Verder heeft Kloeke hem verweten dat hij soms de lange ie voor een korte ie schreef als onzorgvuldigheid (NL: ij) maar dat is niet zo zeker, omdat er een tendens van verkorting is en veel van Gallées materiaal van ruim voor 1895 is. Zelfs in het Deventers kwam een lange ie in bepaalde woorden 1/2

Ik zou niet weten waarom niet. Gallée heeft wel slordigheidsfoutjes gemaakt, maar niet zoals Winkler. In 1910 schreef hij dit in Altsächsische Grammatik.

Aparte relicten zijn het/zouden het zijn. In bepaalde delen van Westfalen zou de th nog stand gehouden hebben tot in de 19e eeuw ipv d.

o.a. m, n, l etc. Noordwest Overijssel dan waarschijnlijk al overal behalve voor v, g en z.

Ik weet niet precies wat Franck geschreven heeft aangezien het een secundaire bron is en de originele bron er nier bij staat. Moet wel zeggen dat ik eerst verkeerd zat. Noordoost twente tot ~1950 nog amper verkortingen. De Achterhoek, ja tot Deventer geen verkortingen laatste kwart 19e eeuw voor

Het aparte is weer dat Franck beschreef dat verkorting en diftongisatie van die ie en uu met elkaar te maken hebben @yvanspijk.bsky.social

Dat is ook wel (deels) gebeurd/nog bezig, maar pas na 1900. Maar komt die verandering dan wel door Nederlandse invloed? Wellicht indirect?

Miss heeft de ie uit ee eerst nog diftongisch geweest (i(:)ə). Aan de andere kant, de oudste teksten van het Deventers begin 1800 laten al een korte ie zien vgm

In Centraal-Overijssel zelfs in sommige woorden nu nog niet. In Zwolle rondom 1800 al wel bezig maar niet voltooid. Dat betekent dat ergens tussen 1600 en 1800 verkorting van y: naar y en i: naar i heeft plaatsgevonden, anders was de lange ie uit lange ee wel kort geworden.

Interessant, want dan was het dus y: rondom 1600, als huus daadwerkelijk uit het westen kwam. In noordoost Twente midden 20e eeuw en noord Groningen soms nog y: en i:. In Drenthe en West-Overijssel was de overgang van ee naar ie (leef->lief) rondom 1900 in het westen wel voltooid.

Genemuiden (met n behoud):

F084p 375 ən mɛ ˑ ̃i ̲nsə ('n mens)

Als ik het me goed herinner heeft Van der Haar (1967) hierover geschreven voor Genemuiden met de reden bedenk ik me nu...

Interessant!

Ho hev et sik in Bråbant ontwikkeld?

Et beste materiaal is inderdåd de RND en wyder nog et materiaal van Kloeke van rondümme 1900. In Van de Schelde tot de Weichsel bint dår in de teksten üüt Deaventer wat meryvolds med umlaut en -e, krekt as by en artikel üüt begin 1900 wår de skryver skriv det et wourd hozen met umlaut is.