#SKZ_Shokuharai

「มาตายด้วยกัน...อีกรอบได้ไหม」

เสียงกระซิบเย็นยะเยือกของ 'บางสิ่ง' ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของเธอ พาลมหายใจอุ่นที่ไม่รู้ว่ามาจากผู้ใดให้ไล้ไปตามแผ่นหลังบาง จนหญิงสาวรู้สึกขนลุกวาบขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ก่อนที่ความรู้สึกของอ้อมแขนเย็นเฉียบจะค่อยๆคืบคลานเข้ามาจากด้านหลัง โอบกอดด้วยแรงที่ไม่อาจปฏิเสธได้แม้จะไม่ต้องการ

‘ขอร้องล่ะ’

‘ช่วยหายไป…สักที’

#SKZ_Commu
西園寺 大根 — ไซอนจิ ไดคอน
2年 ห้อง B
ชมรมเกษตรกรรม

Doc : shorturl.asia/zA9dD
Co/Role/Talk > DM 🆗 หน้าดุพูดห้วน แต่ไม่กัด คุยได้

#SKZ_Commu

“ ... ”

“ 信じたくはないけど…
信じるしかない ? ”
_________________________

白石 ▾ 流 | ชิไรชิ ริว | 3年

Doc : bio

Co Role Talk ⪧ Dm24/7
_________________________

#SKZ_Shokuharai | [ Story ] (1/9)

ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง

เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า

+

#SKZ_Shokuharai

คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว

สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น

+

#SKZ_Shokuharai

เพราะความว่างเปล่ากลืนกินจิตใจ
เพราะความ ‘ไม่รู้‘ ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งใด
เขาถึงเดินตามมาที่นี่อย่างง่ายดาย

หน้ากากจิ้งจอกสีขาวーถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่

ท่วงท่าสงบนิ่ง ...หากแต่ลมหายใจ
กลับแรงขึ้นทุกขณะ

เสียงประกาศดังกึกก้อง ทำให้สองแขนของเขายกขึ้นราวกับกำลังถูกบีบบังคับด้วยเสียงเพียงอย่างเดียว

「 จงพนมมือ...และหลับตาลงเสีย 」

『　#SKZ_Shokuharai 』

“ ฉันไม่ผิดสักหน่อยน้า ”

↓

#SKZ_Shokuharai

[ Story 01 ]

คุณค่าของตัวเองในสถานที่แห่งคืออะไร ?

สิ่งที่เขาตั้งคำถามเอาไว้หลังสองเท้าก้าวตามคนอื่น ๆ มายังอาคารอเนกประสงค์ ทว่ากลับยังไร้ซึ่งคำตอบใดให้หายสงสัย

ท่ามกล่างความอึดอัดที่ก่อตัวอย่งช้า ๆ ตั้งแต่ครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งค่อย ๆ ประโคมอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย

หน้ากากจิ้งจอกสีสาวโพลนไร้ซึ่งลวดลายใดถูกนำขึ้นมาสวมใส่ไว้อย่างมิอาจขัดขืน

#skz_shokuharai

เสียงฝีเท้าหนักเบาดังก้องไปตามทางเดินที่เย็นเฉียบ ด้วยสัญชาติญาณบางอย่างพาฉันก้าวออกไปจ้างหน้า โดยที่ไม่รู้แม้แต่จุดหมายปลายทาง แต่ถึงอย่างไร ฉันก็ยังคง ก้าวต่อไป และต่อไปทั้งที่หัวใจควรเต้นรัวด้วยความหวาดกลัว แต่มันกลับสงบนิ่งอย่างผิดปกติ หรือนี่มันคือเรื่องปกติสำหรับฉันกันนะ..จำไม่ได้เลยสักนิด

หน้ากากจิ้งจอกถูกสวมทับลงบนใบหน้าของฉัน

(+)

#SKZ_Commu

ทาฮาระ ทามะ
aka. คุโรทามะ🐈‍⬛
ปี 2 | H172 W50

”ถ้า mission failed ขึ้นมา“
“…อย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่ะ”

📕 profile in bio

#SKZ_Commu
TW : สีแดงแสบตานิดหน่อย

*ยื่นหน้าไปดมกลิ่นคุณ*

“ไม่ถนัดเท่าไหร่เลยแฮะ ใช้ความคิดเยอะมันยุ่งยากออกนี่เนอะ!”

“…อย่าทำแบบนั้นอีกละ คราวหน้าฉันจะไม่ใจดีด้วยแล้วนะ”
__________________________

狼谷 狼牙 • คามิทานิ โรวกะ
2年 | 188/81 | ชมรมเบสบอล

——Doc : docs.google.com/document/d/1...
——(โค,เวิ่น,โรล or DM👌✅! อาจตอบกลับดีเลย์มากๆ)

#SKZ_Shokuharai

[ โรลเปิด ]

ความดื้อดึงของเขานั้นเป็นเหตุ...

มือที่เต็มไปด้วยบาดแผลลูบไล้ไปตามลำคอ ก่อนหน้านี้หูของเขาอื้ออึงพร้อมกับกรงเล็บที่จิกลงตรงใกล้แผลเป็นของเขา—ว่าแต่เขาได้แผลเป็นนี่มาได้ยังไงกันนะ?

หรือเป็นเพราะเขา 'ตาย' ไปแล้วหนึ่งรอบอย่างนั้นหรือ..?

เจ็บ...

แต่ฉัน...ยังไม่หายไป..?

'นี่มันบ้าอะไรกัน?'

+

#SKZ_Shokuharai

"อะไรกัน........แรงกระแทกที่ยังคงหลงเหลือในเซลล์สมอง เหมือนโดนมีดแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้วขยี้จนละเอียด"

แม้เปลือกตายังคงหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ไหวแต่ยังคงทำได้เพียงเปิดเปลือกตามาเพื่อรับรู้ความจริง  เธอพบกับชุดเครื่องแบบที่วางอยู่พร้อมกับบัตรนักเรียน  แม้จะมึนงงแต่ก็เลือกที่จะสวมใส่เสื้อผ้าและเดินออกจากห้อง เธอเดินไปตามผู้คนที่ไปยังจุดมุ่งหมายเดียวกัน........

【 #SKZ_Shokuharai 】

ริวเชย์ ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งโดยที่ไม่พูดูอะไร รู้สึกแต่เพียงความเงียบสงบเท่านั้น ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปสวมชุดที่แขวนอยู่ในห้อง และหยิบบัตรนักเรียนขึ้นมาแบบมึนงงนิดๆก่อนจะออกจากห้อง และเดินตามคนอื่นๆ มาจนถึงพิธีปฐมนิเทศ

เธอได้หยิบหน้ากากจิ้งจอกขึ้นมาสวมก่อนจะนั่งลงได้ไม่นาน เสียงกระชิบก็ค่อยๆดังขึ้นข้างหู แต่เด็กสาวก ลับนิ่งเงียบทำเพียงหลับตาลงและพนมมือไว้

#SKZ_Commu

⠀⠀ ❝ ยังไงผมก็เป็นเด็กดี .. ❞

❝ และสมควรได้รับความรักใช่ไหมล่ะ ?
เพราะใครๆก็พูดแบบนั้นนี่นา ❞

⠀⠀♥︎♥︎♡ . . .

⠀『 然心 - 奏羽 | Zenshin Kanaha | 1st year 』
⠀⠀doc in bio — co op 24/7 !

#SKZ_Commu

「うるさい。アタシ悪ないし。全部アンタらのせいやん。わからへんの。」
"หนวกหู ฉันน่ะไม่ผิดสักหน่อย พวกเธอผิดเองทั้งนั้นนี่นา ไม่เข้าใจเหรอ"

「もう、聞かへんで・・・」
"ไม่ฟังแล้ว..."

英 剣 ・ Hanabusa Tsurugi
１年 | １６歳

#SKZ_Shokuharai

[ โรลเปิด | แยกรูท | ตึกปฐมนิเทศ ]

หลังพิธีได้จบลงหน้ากากจิ้กจอกที่เขาได้สวมใส่ตอนนั้นกลับมีลวดลายปรากฏขึ้นจากสีขาวสะอาดแต่งแต้มไปด้วยสีแดงและฟ้า

น้ำตาที่ไหลรินถึงแม้เขาจะไม่รู้ทำไมคนในเหตุการณ์นั้นเป็นใครมันเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้นเขาได้แต่ตั้งคำถามที่ตอนนี้ไม่มีหวังได้คำตอบ

“ อ่า… จะร้องทำไมกันนะ… “

เสียงที่เขาได้ยินมีแต่ความเงียบนั้นทำเขาคิดอยู่กับตัวเอง

#SKZ_Shokuharai

โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ

อัตสึชิมองลงมายังความโกลาหลเบื้องล่างด้วยสายตาที่เรียบเฉย ไร้ซึ่งความสมเพชและไร้ซึ่งความสะใจ ราวกับว่าความทุรนทุรายของมนุษย์เป็นเพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างหนึ่ง

แต่เมื่อประธานประกาศจบพิธี เขากลับก้าวลงจากเวทีช้า ๆ มุ่งตรงมาหาคุณที่กำลังหอบหายใจถี่หนีจากภาพหลอนของบาปที่เพิ่งเผชิญ

#SKZ_Shokuharai [โรลเปิด]

เมื่อยามเด็กนักเรียนนับร้อยเดินออกจากอาคารอเนกประสงค์ ในตอนที่คุณกำลังยืนไม่เข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นอยู๋

เสียงปริศนาจึงดังขึ้นด้านหลัง
เสื้อคลุมพิธีการที่พริ้วไหวเล็กน้อยตามแรงลม
เธอเป็นหญิงสาวที่คุณได้พบว่ายืนอยู่กับสภานักเรียนเมื่อครู่นี้

[ กรรมการฝ่ายวินัย เทนเซย์ ]

"เธอดูมีคำถามนะ อยากถามอะไรหรือเปล่า?"

#SKZ_Shokuharai
[โรลเปิด]

ทางเดินไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดท่ามกลางความเงียบงันหลังจบพิธี

แสงสลัวอาบย้อมร่างของเด็กสาวในชุดนักเรียน
หน้ากากจิ้งจอกสีแดงประหนึ่งอาบเลือดที่ไม่ถูกชำระล้าง บดบังใบหน้าของเธอไว้ ลวดลายของมันคือเส้นตารางดูแปลกตา

เธอยืนนิ่งก่อนจะค่อยๆ ยกนิ้วเรียวชี้ตรงมาที่คู่สนทนา

เอาล่ะ มาเริ่มจากคำถามง่ายๆกันดีกว่า..

#SKZ_Shokuharai

หน้ากากจิ้งจอกถูกสวม สองมือพนม เขาได้ยินเสียงกระซิบหลายเสียง แต่กลับมีเสียงหนึ่งที่รู้สึกคุ้นเคยดังขึ้นท่ามกลางเสียงเหล่านั่น
'ทำไมล่ะ'
‎
‎และแม้จะพยายามหาว่าเขาเคยได้ยินเสียงนี้จากที่ไหน เขาก็ไม่สามารถหามันได้เช่นกัน
‎
"‎ 'ทำไม' งั้นหรอ ถ้าถามผม ผมเองก็อยากจะรู้คำตอบเหมือนกัน "

#SKZ_Shokuharai

หลังพิธีปฐมนิเทศสิ้นสุดลง ความตึงเครียดที่ถูกกดทับไว้ก็ฉายชัดขึ้นบนใบหน้าของเขาในทันที
หยาดเหงื่อค่อย ๆ ซึมไหลออกมาพร้อมความตระหนกต่อภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ และพร้อมทั้งหัวใจที่ควรจะดับสิ้นไปพร้อม ๆ กับภาพสุดท้ายนั่นแล้วกลับเต้นเร็วจนผิดปกติ
—ภาพที่แล่นซ้ำไปซ้ำมาในห้วงความคิด กระแทกกระทั้นทรวงอกเจ็บปวดไปหมด จนเขาจำต้องยกมือขึ้นกอบกุมมันไว้

+

#SKZ_Shokuharai

ภายใต้หน้ากากจิ้งจอกสีขาวใบหน้าของเขายังคงปราศจากอารมณ์ใด ๆ เสียงกระซิบที่ดังอยู่รอบตัวมันดังเสียจนน่ารำคาญแต่แปลกนักที่เขากลับทนได้

อ้อมกอดอันหนาวเหน็บโอบกอดจากด้านหลัง เสียงที่ฟังดูคล้ายแต่ไม่คล้ายเขากระซิบที่ข้างหู

"มาต.ายด้วยกัน...อีกรอบได้ไหม"

ภาพก้นเหวลึกสีดำปรากฎขึ้นในห้วงความทรงจำ

(+)

#SKZ_Roleplay

โรลเปิด | โกงเวลา

ในตอนบ่ายแก่ๆ เวลานี้เป็นเวลาที่แดดไม่แรงมากนัก เหมาะสำหรับการนอนรับแดดอย่างยิ่ง

ร่างของหญิงสาวล้มตัวนอนกลางพื้นหญ้า เป็นเช่นนั้น ก่อนจะหลับไป พอรู้ตัวอีกที ก็โดนรุมล้อมไปด้วยสัตว์มากมายเสียแล้ว

และตอนนี้ถึงเธอจะตื่นและอยากลุกก็ตาม แต่ก็..ขยับตัวออกไม่ได้หรอกในสถานะการณ์เช่นนี้น่ะ..

อา..ช่างมันเถอะ

นอนต่อแล้วกัน..