((o´∀｀o))

แต่ไม่ได้อ่านที่ว่าคือไม่ได้อ่านแค่วันก่อนสอบน่ะ(´▽｀)

ซุยริวหัวเราะเบา ๆ แก้เขินที่ดูเหมือนเมื่อครู่จะกริยาไม่งามเท่าไหร่

" ครับไปด้วยครับ "

" อ่าใช่ , ผมทานากะ ซุยริวครับ "

เจ้าตัวเหมือนนึกขึ้นได้ว่าตั้งแต่รู้จักกันมาถึงจะพอรู้ชื่อเสียงกันแล้วแต่เขายังไม่ได้แนะนำตัวด้วยตัวเองเลย

" นั้นสินะครับ "

เขาหัวเราะแก้เขินก็นะมาต่างบ้านต่างเมืองมันก็ต้องหลงกันนิดหน่อยเป็นธรรมดา

" ได้เหรอครับ!? "

เขาถามเน้นย้ำอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง รุ่นพี่ท่าทางน่ากลัวคนนั้นน่ะนะ ใจดีกว่าที่เขาคิดเยอะเลย

ก็ไม่ใช่คนไม่ดีนี่นา

เขาพยักหน้ารับบางครั้งคนเราก็หาคำมาบรรยายบางสิ่งไม่ได้แตาก็พอจะเข้าใจ มั้ง

ซุยริวหันหน้าไปตามเสียงของรุ่นพี่ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ออกมาก่อนจะเอามือเกาหัวแก้เขิน

" จริงๆ แล้วผมหลงทางน่ะครับ "

เขาตอบไปตามจริง เพราะเขาเลือกที่จะปล่อยไหลตามคนที่พลุกพลาน ตอนนี้เลยไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหน...

เขายิ้มอ่อนตาประสาแล้วหันไปสนทนากับคนข้าง ๆ

" ครับ "

ถ้าพูดให้ถูกเขาสนใจเหตุที่มันมีอยู่มากกว่า งานที่เป็นงานปั้นดูธรรมดาแต่กลับทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อ

"เรื่องราวที่ถูกเล่าแทนผ่านไนกี้ก็สวยจริง ๆ นะครับ "

ซุยริวพูดด้วยท่าทีสบายๆ

หลังจากชื่นชมผลงานที่ตั้งใจมาเสพ ซุยริวจึงปล่อยตัวให้ไปตามกระแส และดูเหมือนผู้คนพลุกพล่านพลักให้เขามาอยู่ตรงนี้

เขาหันไปมองรุ่นพี่ ที่เหมือนกำลังพิจารณาหรือรำลึกร่วมกับผลงานชิ้นนี้

" ชัยชนะที่แสนสวยงามสินะครับ "

ซุยริวหยุดอยู่ข้าง ๆ มองตามไปที่รูปปั้นที่แสดงอยู่

Tt : ป่วยตอนอยู่ต่างมันไม่คุ้มน้า

Tt : แต่เล่นน้ำฝนตอนหนาว ๆ มันเย็นจับใจเลยนะครับ( ´-ω-)