«Котылган икән...» – дип уйлады Рәсмия. Фәһимнең «каты рәнҗегәнсең» дигәннәре исенә төшеп, адымнары салмакланды. «Бәхилләшмәдек тә», – дип күз аллары дымланды. Йөрәк авыр таш астында калган төсле иде.

Алар татар дөньясына дини җырлар иҗат итүче һәм шуларны зур сәхнәгә алып чыгучылар буларак танылды.

Аделаида Исламова: «Һөнәрем буенча рәссам буласым туганда ук язмышыма язылган булгандыр!» – ди. Бу карарга килүендә аның әнисе Фәния һәм әтисе Фәрһад Исламовларның да талантлы рәссамнар булуы йогынты ясамый калмагандыр.

Кадерле укучылар! «Сорау–җавап» сәхифәсенә сездән сораулар кабул итәбез. Пенсияләрне билгеләү яки хокук өлкәсенә кагылышлы сорауларыгыз булса, безгә юллагыз. Аларга Россия Социаль фонды белгечләре һәм юристлар җавап бирәчәк.

Кыш – табигать өчен генә түгел, безнең тән тиресе өчен дә сынау чоры. Салкын һава, көчле җил, кар, температураның кинәт үзгәрүе, өйләрдә коры һава – болар барысы да тиренең саклагыч катламына тискәре йогынты ясый. Нәтиҗәдә тире кибә, тартыла, кубарга мөмкин, кайчакта хәтта кычыту һәм вак ярыклар барлыкка килә. Бу мәсьәләгә җитди карау мөһим, чөнки коры тире тизрәк картаюга да китерә ала.

Аллаһка шөкер: бүген, кояш баю белән, Җир өстенә бөек һәм мөбарәк Рамазан аеның беренче кичәсе иңәчәк. Миллионлаган мөэминнәр аны түземсезлек белән көтеп ала һәм үтеп китү белән янә сагына башлый. Аллаһы Тәгалә Үзенең олуг Рәхмәте белән безгә фазыйләтле бу көннәрне һәм төннәрне каршы алу бәхетен насыйп итте.

Солыны безнең якларда борын-борыннан игәләр. Солы дигәч, күпләрнең күз борынына капчык эленгән әһм шул капчыктан солы ашап торган ат килеп басадыр. Солыны атлар гына ярата дигән ялгыш күзаллау бар шул бездә.

Муса Җәлилнең юбилей көннәрендә күңелдә матур истәлекләр яңара...

Күргәзмәдә Фатих Кәримнең шигырьләре һәм язмалары тупланган 17 дәфтәр урын алачак.

Кайчак кеше күңеле дә камыр кебек була икән: тыштан йомшак, күндәм күренә, ә эчендә күпме уй, күпме әйтелмәгән сүз яшеренеп ята.

Җыеныбыз 15-16 яшьлек кызлар-егетләр. Шаярабыз, көләбез! Артур гына бервакытта да минем белән аралашмады. Ул һаман шул баянын кочаклап утыра. И уйный, и уйный... Беркемгә игътибар итми!..

«Ак калфак Мәскәү» региональ иҗтимагый оешмасы, Мәскәү шәһәренең Татар милли-мәдәни автономиясе, Татарстан Республикасының Россия Федерациясендәге Вәкаләтле вәкиллеге Габдулла Тукай исемендәге «Энҗе бөртекләре» балалар иҗаты фестиваленә чакыра.

Мин һаман да тынычлана алмый сулкылдап, бер кулыма төенчегемне тотып, икенче учымнан һаман да әбинең итәген ычкындырмыйча, аның белән янәшә атладым. Вокзалдагы теге кыз – бер миңа, бер әбигә аптырап карады:

Ял көннәренә Ания, гадәттәгечә, әнисе янына кайтты. Ялгызы яшәгән әнисенә 80 яшь тулып китте. Ания әнисенең өен җыештырырга, керләрне юып калдырырга өлгерә. Җәй көне исә – бакчасы да бар. Инде күп еллар әнә шулай ике арада йөри ул: атна буе балаларына хезмәт итә, ял көнендә – әнисенә.

Муса Җәлилнең тууына – 120 ел

Каен энесе өйләнергә ниятләгәч, Халидәдән дә бәхетле кеше булмагандыр. Бәй, моңа кадәр килен күрсәтә торган хезмәт берүзенең җилкәсенә төште бит.

«СалаваTik» проектына быел 5 ел тулган! Бәләкәй иҗатчыларның зур юбилее инде бу.

15 февральдә татар шагыйре, Советлар Союзы Герое, Ленин премиясе лауреаты Муса Җәлилнең тууына 120 ел тула. Казанда тантаналы чаралар узачак.

Ураза безгә ел саен бер үк ишектән керми. Бер елны ул кояшлы, озын көннәрдә аяк басса, икенче елны салкын көздә ишек шакый. 2026 елгы ураза исә кыш белән яз чигендә – табигать әле тын, әмма инде эчтән генә уяна башлаган вакытта аяк басачак. Юлларда кар ята, әмма һавада яз исе сизелә. Кеше күңеле дә шул халәттә: тыштан тыныч кебек, ә эчтә уйлар, сораулар, өметләр кузгала

«Кәримә кәеф-сафа корып, типтереп яшәгәндә, мин ат урынына җигелеп эшләдем. Шулай тиң ярымны очратып гаилә дә корып җибәрдем. Чит илләргә йөреп, соңгы мода белән киенергә күнеккән туганым туйга кайткач, күлмәгемне күреп: «Ни за что не надела бы такое лохмотье на свадьбу, ну и вкусы...» – дигән булды. Дәшмәдем. Булачак иремә дә «каты эләкте». Зәвыксызлыгымның түбән дәрәҗәсе булып чыкты ул да. Кәримә чит илгә китеп берәр акча янчыгына кияүгә чыгарга хыяллана иде. Мин аның үзенекенә ирешәчәгенә, безнең кебек гади тормышка, шушы якларның гади ирләренә риза булып ятмаячагына ихлас ышана идем ул чакта.

Беркемне тәнкыйтьләми, популярлык артыннан кумый, социаль челтәрләр белән дә мавыкмый, әмма барыбер онытылмый. Сагынып көтеп алган, җырларын яттан диярлек белгән үз тамашачысы бар... Сүзем Татарстанның атказанган артисты, бәрхет тавышлы мәхәббәт җырчысы Рамил МИНДИЯР турында. Аның гитарасы да үзе кебек моңлы, серле бит, җырчы куллары кагылып китүгә үк сагышы ташып түгелергә тора. «Соңлама», «Сәрвиназ», «Торналар», «Авылым тавышлары» җырлары белән ул безне туксанынчы елларга ук алып кайтып китә дә, йөрәкне җылытып торган хыялларга күмеп, янәдән киләчәккә дәшә. «Алтын Урда», «Болгарым», «Татар кешесе» дигән җырлары белән патриотик хисләр дә уята. Җыр башкарыр алдыннан берәр куплет шигырь укып, тамашачысын театраль гипнозга кертеп сихерләп тә куя. Яңа ел гимны булып калган «Кышкы учак» җыры өчен генә дә Рамил Миндиярга югары исемнәр бирерлек югыйсә. Ләкин ул артык тыйнак, бу эшләрдән бик ерак, барына шөкер итеп үз дөньясында яши торган серле кеше. Менә шул сер пәрдәсен, җырчы күңеле тулышкан моң касәсен кузгаттык әле бераз.

19 февраль көнне сәгать 15.00дә Казанда, «Әкият» Татар дәүләт академия курчак театрында «Курчак мультипликациясе тарихы: үткәнгә һәм бүгенгегә караш» дип аталган күчмә интерактив күргәзмә эшли башлый.

«Аш-су» сәхифәбезнең бүгенге кунагы – «Алан-аш» ресторанының шеф-повары Миннәхәт ХӘСӘНОВ.

– «Солдатка аш» проектының иң кыйммәт өлеше – кеше хезмәте. Иң авыр эшләр – кулдан эшләнә. Әйтик, тонна-тонна суган чистартып карагыз әле...

«Нигә мин шундый кыюсыз?», «Нигә үземне яратырга өйрәнә алмыйм?», «Мине бәяләмиләр – ни өчен икәнен аңлата алмыйм»...