(คาร์เฟลนลี่ เห็นทุกคนเป็นเพื่อน เสียงดัง พลังเยอะ สกินชิพระดับpro max โปรดระวังบุตรหลานของท่านให้ดี 🤼♂️❕️)
Doc: https://shorturl.asia/laVhi
#SKZ_Commu
(ยังไม่มีอะไร แต่มาแน่ มาแน่ๆ อ้ากก😭)
ตัวเรานั้นสวมหน้ากากตามคำสั่ง
สองมือยกขึ้นพนมไว้
และหลับตาลง
[ แปลกประหลาด ]
ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลพาเอาร่างกายให้เย็นเชียบ อึดอัดเสียจนหัวใจเต้นเร็วขึ้นมาไม่มากก็น้อย หายใจติดขัด
ไม่อาจได้ยินเสียงใดเลย ทั้งที่ตรงนี้มีคนอื่นอยู่มากมาย ขัดกับหลักความเป็นจริงเสียจนเริ่มกลัวขึ้นมา
ทำได้เพียงรอคอย เสียงใดเสียงหนึ่งดังขึ้นมาก็ยังดี
ตัวเรานั้นสวมหน้ากากตามคำสั่ง
สองมือยกขึ้นพนมไว้
และหลับตาลง
[ แปลกประหลาด ]
ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลพาเอาร่างกายให้เย็นเชียบ อึดอัดเสียจนหัวใจเต้นเร็วขึ้นมาไม่มากก็น้อย หายใจติดขัด
ไม่อาจได้ยินเสียงใดเลย ทั้งที่ตรงนี้มีคนอื่นอยู่มากมาย ขัดกับหลักความเป็นจริงเสียจนเริ่มกลัวขึ้นมา
ทำได้เพียงรอคอย เสียงใดเสียงหนึ่งดังขึ้นมาก็ยังดี
“ ... ”
“ 信じたくはないけど…
信じるしかない ? ”
_________________________
白石 ▾ 流 | ชิไรชิ ริว | 3年
Doc : bio
Co Role Talk ⪧ Dm24/7
_________________________
“ ... ”
“ 信じたくはないけど…
信じるしかない ? ”
_________________________
白石 ▾ 流 | ชิไรชิ ริว | 3年
Doc : bio
Co Role Talk ⪧ Dm24/7
_________________________
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
| เนื้อเรื่องบรรยาย | ( 𝟘𝟙 )
【 บันทึกปฐมนิเทศแห่งการเริ่มต้นใหม่—ฮิราโนะ ยูกิ 】
ท่ามกลางทุกอย่างที่โกลาหลในความเงียบงัน หน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนที่ทุกคนใส่ ความกดดันที่โรยตัวในบรรยากาศเย็นเยียบหลังสิ้นเสียงประธานนักเรียน
「 จงพนมมือ.. และหลับตาลงเสีย 」
บรรยากาศที่อึดอัดอย่างบอกไม่ถูกในการรอคอยสิ่งที่ไม่รู้ทำให้ ฮิราโนะ ยูกิ หายใจติดขัดขึ้นมา
| เนื้อเรื่องบรรยาย | ( 𝟘𝟙 )
【 บันทึกปฐมนิเทศแห่งการเริ่มต้นใหม่—ฮิราโนะ ยูกิ 】
ท่ามกลางทุกอย่างที่โกลาหลในความเงียบงัน หน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนที่ทุกคนใส่ ความกดดันที่โรยตัวในบรรยากาศเย็นเยียบหลังสิ้นเสียงประธานนักเรียน
「 จงพนมมือ.. และหลับตาลงเสีย 」
บรรยากาศที่อึดอัดอย่างบอกไม่ถูกในการรอคอยสิ่งที่ไม่รู้ทำให้ ฮิราโนะ ยูกิ หายใจติดขัดขึ้นมา
ในขณะที่กำลังหลับอยู่ในห้องของตนก็สะดุ้งตื่นเพราะลักษณะที่นอนแปลกไป บรรยากาศที่มืดมีเพียงแสงจากพระจันทร์และท้องฟ้าสีแดงชาด
หันมองไปรอบๆก็พบเพียงค้อนจึงเหยียบขึ้นมาด้วยความสงสัย
ทว่ากลับได้ยินเสียงแปลกๆจากที่ไกลๆความหวาดกลัวเริ่มเพิ่มขึ้นจนต้องรีบซ่อนตัวจากบางสิ่ง..
ในขณะที่กำลังหลับอยู่ในห้องของตนก็สะดุ้งตื่นเพราะลักษณะที่นอนแปลกไป บรรยากาศที่มืดมีเพียงแสงจากพระจันทร์และท้องฟ้าสีแดงชาด
หันมองไปรอบๆก็พบเพียงค้อนจึงเหยียบขึ้นมาด้วยความสงสัย
ทว่ากลับได้ยินเสียงแปลกๆจากที่ไกลๆความหวาดกลัวเริ่มเพิ่มขึ้นจนต้องรีบซ่อนตัวจากบางสิ่ง..
โรลปิด | @rui-skz.bsky.social
"...."
หลังจากที่เริ่มปรับตัวกับเตียงใหม่ได้แล้วเมื่อล้มตัวลงนอนตามคืนก่อนหน้ากลับกลายเป็นตื่นมาในป่าทึบ ท้องฟ้าสีแดงชาดและบรรยากาศที่ดูน่ากลัว
มันก็ใช่.. กระทั่งเห็นของบางอย่างข้างตัว
หญิงสาวตัวเล็กได้แต่เอียงคอน้อยๆหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาพินิจพิเคราะห์อย่างสงสัย
”..กระทะ?“
”มีคนอยากให้ซุยนะทอดไข่กลางป่าหรอ?“
(1/2)
โรลปิด | @rui-skz.bsky.social
"...."
หลังจากที่เริ่มปรับตัวกับเตียงใหม่ได้แล้วเมื่อล้มตัวลงนอนตามคืนก่อนหน้ากลับกลายเป็นตื่นมาในป่าทึบ ท้องฟ้าสีแดงชาดและบรรยากาศที่ดูน่ากลัว
มันก็ใช่.. กระทั่งเห็นของบางอย่างข้างตัว
หญิงสาวตัวเล็กได้แต่เอียงคอน้อยๆหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาพินิจพิเคราะห์อย่างสงสัย
”..กระทะ?“
”มีคนอยากให้ซุยนะทอดไข่กลางป่าหรอ?“
(1/2)
(จะทำนานแล้วแต่หมดไฟไปแปปนึ่ง😭)
ในช่วงสายวันหนึ่งหลังจากจบเรื่องราวหลายอย่างมาในที่สุดก็ได้พักผ่อนสักที ได้เดินเล่นสูดอากาศ แต่ว่ารู้ตัวอีกทีก็มีบางสิ่งหายไปซะแล้ว..
‘ ทำไมถึงอุ่นหลังแปลกๆกันนะ.. ’
สายตาก้มลงเห็นเส้นผมที่ปลิวมาด้านหน้าตามลม
’ …? ริบบิ้นล่ะ.. ’
จากนั้นก็ได้เดินหารอบโรงเรียนอีกครั้งแต่ทว่าเท่าไหร่ก็ไม่เจอ..จนกลับมาจุดเดิม..
(จะทำนานแล้วแต่หมดไฟไปแปปนึ่ง😭)
ในช่วงสายวันหนึ่งหลังจากจบเรื่องราวหลายอย่างมาในที่สุดก็ได้พักผ่อนสักที ได้เดินเล่นสูดอากาศ แต่ว่ารู้ตัวอีกทีก็มีบางสิ่งหายไปซะแล้ว..
‘ ทำไมถึงอุ่นหลังแปลกๆกันนะ.. ’
สายตาก้มลงเห็นเส้นผมที่ปลิวมาด้านหน้าตามลม
’ …? ริบบิ้นล่ะ.. ’
จากนั้นก็ได้เดินหารอบโรงเรียนอีกครั้งแต่ทว่าเท่าไหร่ก็ไม่เจอ..จนกลับมาจุดเดิม..
ไม่รู้หรอกว่าโผล่มากลางป่าได้ยังไงแต่แบบนี้มันก็....
"กระทะ???"
อากิระได้แต่นั่งเกาหัวสับสนท่ามกลางดงหญ้าพงไพรที่ไม่รู้ว่าทำไมตัวเขาที่ควรจะอยู่ในห้องมาทำอะไรที่นี่
แล้วเราควรทำอะไรต่อ...
หาทางกลับหอเหรอ?
หรือหาไข่มาทอดแทน...
ไม่รู้หรอกว่าโผล่มากลางป่าได้ยังไงแต่แบบนี้มันก็....
"กระทะ???"
อากิระได้แต่นั่งเกาหัวสับสนท่ามกลางดงหญ้าพงไพรที่ไม่รู้ว่าทำไมตัวเขาที่ควรจะอยู่ในห้องมาทำอะไรที่นี่
แล้วเราควรทำอะไรต่อ...
หาทางกลับหอเหรอ?
หรือหาไข่มาทอดแทน...
" พวกชอบดื่มน่ะอายุสั้นจะตาย ว่ามั้ยครับ? "
" ฮ่าฮ่า พวกเธอดูครึกครื้นกันดีนะ คงต้องให้การบ้านเพิ่มแล้วล่ะ "
________________________
野村 梅衣
Nomura Mei
อาจารย์วิชาสังคมศึกษา
Doc : shorturl.asia/W9PUC
" พวกชอบดื่มน่ะอายุสั้นจะตาย ว่ามั้ยครับ? "
" ฮ่าฮ่า พวกเธอดูครึกครื้นกันดีนะ คงต้องให้การบ้านเพิ่มแล้วล่ะ "
________________________
野村 梅衣
Nomura Mei
อาจารย์วิชาสังคมศึกษา
Doc : shorturl.asia/W9PUC
" โอ๊ะโอ... ระวังตัวหน่อยนะครับ "
" แถวนี้ไม่เหมาะสำหรับคนส҈̙̪̝̗̑̊ว҈͓̥͖͗͒ย҈͇̱̬̂̏̉ห̸̘̘͍͓̀̒ร̸̝̥̥͉͐̆̋̏͐ื̵̫̯͖̎̓̀อ̴̮̣̰͚̂͂̃͑̊ͅห̷͙̥̝̰̔̎͗̏ล̴̷่̩̯̬̩͇̟̥͒̋͌̆́̾̏́อ̸̤͖͋̿̚... "
" มาเดินสะดุดล้มแถวนี้หรอกนะครับ "
•─────────────────────•
水無瀬 和也 𝐌𝐢𝐧𝐚𝐬𝐞 𝐊𝐚𝐳𝐮𝐲𝐚
𝐘.𝟑 𝐜𝐥𝐚𝐬𝐬 𝐁 | 𝟏𝟖𝟒/𝟔𝟗
𝐃𝐨𝐜 : shorturl.at/AAGcy
( 𝗙𝗲𝗲𝗹 𝗳𝗿𝗲𝗲 𝘁𝗼 𝗮𝘀𝗸 𝗮𝗻𝘆𝘁𝗵𝗶𝗻𝗴𝘀 ! )
𝐂𝐌𝐒 - 𝐏𝐈𝐍𝐊𝐎𝐑𝐂𝐀𝐒
" โอ๊ะโอ... ระวังตัวหน่อยนะครับ "
" แถวนี้ไม่เหมาะสำหรับคนส҈̙̪̝̗̑̊ว҈͓̥͖͗͒ย҈͇̱̬̂̏̉ห̸̘̘͍͓̀̒ร̸̝̥̥͉͐̆̋̏͐ื̵̫̯͖̎̓̀อ̴̮̣̰͚̂͂̃͑̊ͅห̷͙̥̝̰̔̎͗̏ล̴̷่̩̯̬̩͇̟̥͒̋͌̆́̾̏́อ̸̤͖͋̿̚... "
" มาเดินสะดุดล้มแถวนี้หรอกนะครับ "
•─────────────────────•
水無瀬 和也 𝐌𝐢𝐧𝐚𝐬𝐞 𝐊𝐚𝐳𝐮𝐲𝐚
𝐘.𝟑 𝐜𝐥𝐚𝐬𝐬 𝐁 | 𝟏𝟖𝟒/𝟔𝟗
𝐃𝐨𝐜 : shorturl.at/AAGcy
( 𝗙𝗲𝗲𝗹 𝗳𝗿𝗲𝗲 𝘁𝗼 𝗮𝘀𝗸 𝗮𝗻𝘆𝘁𝗵𝗶𝗻𝗴𝘀 ! )
𝐂𝐌𝐒 - 𝐏𝐈𝐍𝐊𝐎𝐑𝐂𝐀𝐒
"ก็โอนะ ผมยังไงก็ได้..."
"แต่เรื่องซวยๆ ผมไม่เกี่ยวนะครับ"
Nishizono Tatsumi | 西園 巽
( 3-A )
Link doc in bio.
role / co / dm — ok
"ก็โอนะ ผมยังไงก็ได้..."
"แต่เรื่องซวยๆ ผมไม่เกี่ยวนะครับ"
Nishizono Tatsumi | 西園 巽
( 3-A )
Link doc in bio.
role / co / dm — ok
(Cms.นอย ทุกสิ่งฯ - FB)
(Cms.นอย ทุกสิ่งฯ - FB)
โรลปิด | @shuhei-skz.bsky.social
ณ ลานต้นซากุระ
หลังงานปฐมนิเทศได้จบลง ซักพักใหญ่หญิงสาวคนหนึ่งก็ได้ออกมานั่งกอดเข่าใต้ต้นซากุระอยู่คนเดียว พร้อมกับหน้ากากที่วางไว้บนพื้นหญ้าข้าง ๆ ตอนนี้ดูเหม่อลอยสุดๆ ได้แต่เพียงทวนคำถามนับไม่ถ้วนในหัว
โรลปิด | @shuhei-skz.bsky.social
ณ ลานต้นซากุระ
หลังงานปฐมนิเทศได้จบลง ซักพักใหญ่หญิงสาวคนหนึ่งก็ได้ออกมานั่งกอดเข่าใต้ต้นซากุระอยู่คนเดียว พร้อมกับหน้ากากที่วางไว้บนพื้นหญ้าข้าง ๆ ตอนนี้ดูเหม่อลอยสุดๆ ได้แต่เพียงทวนคำถามนับไม่ถ้วนในหัว
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
1 ครั้ง
2 ครั้ง
3ครั้ง…และนับครั้งไม่ได้
กุหลาบผลิดอกทุกครั้งที่ความเจ็บปวดกัดกินแม้เห็นเพียงภาพความทรงจำ
เสียงกระซิบที่ได้ยินก่อนภาพเหล่านั้นไล่ปะทุในความทรงจำ
ช่างเสียดสีจนเธออดยิ้มเยาะใต้หน้ากากเสียไม่ได้
.
.
.
.
1 ครั้ง
2 ครั้ง
3ครั้ง…และนับครั้งไม่ได้
กุหลาบผลิดอกทุกครั้งที่ความเจ็บปวดกัดกินแม้เห็นเพียงภาพความทรงจำ
เสียงกระซิบที่ได้ยินก่อนภาพเหล่านั้นไล่ปะทุในความทรงจำ
ช่างเสียดสีจนเธออดยิ้มเยาะใต้หน้ากากเสียไม่ได้
.
.
.
.
— ชายทะเล ณ ช่วงเวลาก่อนคืนพิพากษาโลหิตเริ่มต้นขึ้น
ยามคลื่นกระทบชายฝั่งก่อเกิดเสียงครืนคลอกับสายลม、ชายผ้าคลุมปลิวไปตามแรง ขณะเด็กหนุ่มที่เกือบเติบโตเป็นชายหนุ่มเต็มตัวก้มเก็บอะไรบางอย่าง
ดวงตาดำมืดราวกับไม่มีจุดสิ้นสุดจดจ้อง 「 เปลือกหอย 」นิ่งเงียบและเนิ่นนาน
จน 'คุณ' ไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันแน่
━━━━━
(บวกได้นะครับ)
— ชายทะเล ณ ช่วงเวลาก่อนคืนพิพากษาโลหิตเริ่มต้นขึ้น
ยามคลื่นกระทบชายฝั่งก่อเกิดเสียงครืนคลอกับสายลม、ชายผ้าคลุมปลิวไปตามแรง ขณะเด็กหนุ่มที่เกือบเติบโตเป็นชายหนุ่มเต็มตัวก้มเก็บอะไรบางอย่าง
ดวงตาดำมืดราวกับไม่มีจุดสิ้นสุดจดจ้อง 「 เปลือกหอย 」นิ่งเงียบและเนิ่นนาน
จน 'คุณ' ไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันแน่
━━━━━
(บวกได้นะครับ)
[ พิธีปฐมนิเทศ ] STORY
เพราะจำอะไรไม่ได้ เลยเลือกเดินออกจากห้องไป
เข้าสู่การปฐมนิเทศ
ฮิซึมิยืนอยู่หน้าเก้าอี้ ก้มหยิบหน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนขึ้นมาสวมโดยไม่ลังเล
หน้ากากนี้มีความหมายอะไร
[จงพนมมือ และหลับตาลงเสีย]
เธอทำตามคำสั่งทันทีผ่านความอึดอัด หลับตาลงล่องลอยในความมืด
เสียงกระซิบเริ่มดังขึ้น
น่ารำคาญ
จนอยากยกมือขึ้นมาปิดหูเต็มที
+
[ พิธีปฐมนิเทศ ] STORY
เพราะจำอะไรไม่ได้ เลยเลือกเดินออกจากห้องไป
เข้าสู่การปฐมนิเทศ
ฮิซึมิยืนอยู่หน้าเก้าอี้ ก้มหยิบหน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนขึ้นมาสวมโดยไม่ลังเล
หน้ากากนี้มีความหมายอะไร
[จงพนมมือ และหลับตาลงเสีย]
เธอทำตามคำสั่งทันทีผ่านความอึดอัด หลับตาลงล่องลอยในความมืด
เสียงกระซิบเริ่มดังขึ้น
น่ารำคาญ
จนอยากยกมือขึ้นมาปิดหูเต็มที
+
「 ครูดีใจนะ ที่เธอเลือกมานั่งวาดรูปกับครูวันนี้ 」
「 ถ้าวันไหนพูดไม่ออก… ลองวาดมันออกมาแทนนะ 」
「 ถ้าฉันวาดเธอใหม่อีกครั้ง… เธอจะไม่หายไปอีกใช่มั้ย…? 」
__________🍵🎨__________
มิสุฮาระ เอมิ
อาจารย์วิชาศิลปะและภาษาอังกฤษ
doc : bio
(Role | Co-op: DM ได้เลยค่า!)
「 ครูดีใจนะ ที่เธอเลือกมานั่งวาดรูปกับครูวันนี้ 」
「 ถ้าวันไหนพูดไม่ออก… ลองวาดมันออกมาแทนนะ 」
「 ถ้าฉันวาดเธอใหม่อีกครั้ง… เธอจะไม่หายไปอีกใช่มั้ย…? 」
__________🍵🎨__________
มิสุฮาระ เอมิ
อาจารย์วิชาศิลปะและภาษาอังกฤษ
doc : bio
(Role | Co-op: DM ได้เลยค่า!)
「 อย่ามาที่นี่เลยนะคะ พี่ชายไม่สมควรได้รับโอกาสหรอกค่ะ 」
เสียงของเด็กผู้หญิงที่เขาเองก็ไม่รู้จักพูดซ้ำ ๆ มันมากซะจนเขาอยากยกมือขึ้นมาปิดหูเอาไว้ แต่ร่างกายกลับชาขยับอะไรไม่ได้ อาจเป็นเพราะบรรยากาศเย็บเยียบน่ากลัวจากที่แห่งนี้ หรืออาจเป็นเพราะน้ำเสียงของคนที่เรียกตัวเองว่า “ประธานนักเรียน” ตอนนี้ที่ทำได้คงมีแค่พนมมือ หลับตา แล้วฟังสิ่งที่เธอคนนั้นพูดต่อไป
+
「 อย่ามาที่นี่เลยนะคะ พี่ชายไม่สมควรได้รับโอกาสหรอกค่ะ 」
เสียงของเด็กผู้หญิงที่เขาเองก็ไม่รู้จักพูดซ้ำ ๆ มันมากซะจนเขาอยากยกมือขึ้นมาปิดหูเอาไว้ แต่ร่างกายกลับชาขยับอะไรไม่ได้ อาจเป็นเพราะบรรยากาศเย็บเยียบน่ากลัวจากที่แห่งนี้ หรืออาจเป็นเพราะน้ำเสียงของคนที่เรียกตัวเองว่า “ประธานนักเรียน” ตอนนี้ที่ทำได้คงมีแค่พนมมือ หลับตา แล้วฟังสิ่งที่เธอคนนั้นพูดต่อไป
+