มุมสงบ

มีโอกาสไปชิมเงาะจากต้นในสวนของเพื่อนที่โป่งก้อนเส้า กำลังปรับพื้นที่เพื่อเปิดรับนักท่องเที่ยวมากางเต๊นช่วงปลายฝนต้นหนาวที่จะมาถึงกำลังสร้างห้องน้ำ ถ้าแล้วก็จะเปิดเลย บรรยากาศร่มรื่นติดอ่างเก็บน้ำของศูนย์รักษาพันธ์พืชและสัตว์ป่าโป่งก้อนเส้า มีโอกาสก็ไปแวะทักทายเจ้าของสวนได้ครับ

งานบุญบั้งไฟเป็นประเพณีหนึ่งที่สืบทอดกันมาในหลายภาคของประเทศ ที่ต.พุเตย วิเชียรบุรี ก็มีจัดทุกปี เคยแต่ไปดูขบวนแห่ แต่ปีนี้ได้ดูพิธีจุดบั้งไฟ บั้งไฟหมื่น แสน ล้าน ได้ดู ได้ลุ้น สนุกสนานมาก ปีหน้าจะไปดูทั้งวันแห่และวันจุดเลย

เสียงนกร้อง กระโดดไปตามต้นไม้ที่อยู่รายรอบโบสน์ ให้ความสงบร่มเย็นกับไอแดดที่ร้อนแรงของฤดูร้อน เหมือนจะบอกว่าโลกนี้มีดีมีชั่ว มีร้อนมีเย็น มีดำมีขาว งวดนี้กินงวดหน้าหรืองวดต่อไปมันต้องโดนบ้างแหระสู้ต่อไปครับทาสหวย...

ร้อนก็หลบเข้าใต้ต้นไม้ครับ ขนาดนกแท้ๆเจอแดดเบอร์นี้ยังไม่กล้าบิน พากันหลบในสุมทุมพุ่มไม้ ธรรมชาติคือสิ่งที่พึ่งพาได้ในเวลานี้

ดอกไม้ ก็คือดอกไม้ แต่ถ้ามันเยอะเป็นแถวเป็นแนวละลานตา มันสวย...

ได้รับข่าวน่าใจหายเพื่อนร่วมห้องมัธยมศึกษา ได้จากไปอีกคน วัยขนาดนี้กำลังเป็นหัวเลี้ยวหัวต่อ เพราะโรคจากที่ทำงานมันจะสำแดงเดชของมันถ้าร้ายแรงก็ต้องจากไป ถ้าสถานเบาก็เข้าออกโรงบาลเป็นกิจวัตร เพื่อนเป็นคนที่เข้าที่ใหนฮาวงแตกที่นั่น สุขภาพจิตดีแต่สุขภาพกายไม่ชัดเจนเลยต้องไปไวกว่าเพื่อนๆก็ขอให้เดินทางไปอีกภพนึงด้วยสุขสวัสดี ด้วยความคิดถึงด้วยทุกเรื่องราวดีๆที่ผ่านมาขอสุขติจงบังเกิดแด่เพื่อน

บ้านกะเหรี่ยงคอม้า ถ้าคิดว่าบ้านผมเป็นศูนย์กลางจักรวาล ที่นี่น่าจะเจริญกว่าลิบลับ แม้จะซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดขุนเขา แต่ที่แตกต่างคือความเงียบสงบ ร่มเย็นน่ามาเยือนไม่รู้เบื่อ ถนนหนทางสะดวกสบาย แหล่งท่องเที่ยวไกล้ๆเยอะมาก

ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆขนาดเวลาไม่ต้องซื้อต้องหา แต่แป๊บเดียวหมดไปอีก1ปีแลกกับอายุที่สั้นลงอีก1ปี แม้ว่าเราไม่อาจหยั่งรู้วันตายได้แต่ก็ใจหายกับเวลาที่สูญเสียไป

เมื่อตอนเป็นเด็กกว่าจะผ่านแต่ละวัน แต่ละเดือนมันช่างนานแสนนาน เฝ้าแต่เร่งเวลาให้มันผ่านไปเร็วๆ แต่เมื่ออายุล่วงผ่านเข้าวัยชรา เวลามันกลับหมดไปอย่างรวดเร็วแต่ละวันแต่ละเดือน แป๊บเดียวจะหมดปีอีกแระ ช่วงนี้พุทรากำลังออกผลแนะนำว่าหาพุทรานมสดบ้านโพนมากินกันเด้อ กรอบ หวาน อร่อย น่าจะมีถึงเดือนมีนาคมปีหน้า อร่อยจริงครับ

คนไทยทำอะไรจริงจังมาก ดูจากการแห่นาครอบโบสน์นางรำจะเต้นกันแบบสุดใจขาดดิ้น ตายไปก็ได้บุญว่างั้น.....

ร้อนมากในฤดูหนาว

ธารน้ำใสใหลเย็นที่วัดซับบอน(พระใหญ่)ติดถนนมิตรภาพขาลงจากมวกเหล็กเข้ากทม.แวะกราบไหว้สรีระหลวงปู่สำลีอายุร้อยกว่าปีไม่เน่าเปื่อยแล้วเดินไปทางด้านหลังจะพบธารน้ำตกที่ใหลลัดเลาะผ่านบ้านที่ปลูกติดธารและเชิงเขาดูเงียบสงบร่มรื่นทำให้จิตใจสว่างเยือกเย็นเหมือนได้ชาร์จแบ็ตเตอรี่ ทำให้มีพลังใจลุยอุปสรรคต่อไป

ไม่ค่อยได้เข้ามาส่องเท่าใหร่ แต่ก็ยังนึกถึงพื้นที่ๆเราสามารถเขียนอะไรก็ได้ที่อยากเขียน แม้ว่าจะเขียนเองอ่านเอง

จุดที่จะได้สื่อสารแบบฟรีๆค่อยๆหดหายไป

กงล้อของอำนาจหมุนวนไป มีสะดุดบ้างหยุดบ้างแต่ก็หมุนต่อไปได้ ถ้าหยุดสนิท หมายถึงความล่มสลายจะมาเยือน

รายรับที่ลดลงต่อเนื่องสวนกับรายจ่ายที่พอกพูนแทบล้มละลาย นี่หละมั้งที่เขาว่าดีมานด์กับซับพลาย

ดีใจราคาน้ำมันลดลงต่อเนื่อง แต่โครตเสียใจ ไม่มีตังค์เติม

มาส่งผู้ประสงค์จะเข้าสู่เพศบรรพชิตเพื่อต่ออายุพุทธศาสนา ซึ่งวันนี้เป็นวันอาสาฬหบูชา เมื่อบวชแล้วก็จะเข้าจำพรรษาในวันพรุ่งนี้อีก๓เดือน ได้มีเวลาศึกษาพระธรรมคำสอนของพุทธองค์ได้ทำหน้าที่ของพุทธบริษัท

เข้าวัดฟังเทศน์ฟังธรรม เพื่อให้ลดกิเลสในใจลง ให้เบาบางลง คงไม่ถึงกับละวางหรอก

ความทรมานคือการรอคอย

ขนุนพันธ์อะไรไม่รู้ บัวใหญ่ หวานจัด หวานกรอบ ใช้เมล็ดปลูกได้กินมา3ปีแล้ว

หลังสงกรานต์บรรยากาศก็กลับมาหงอยเหมือนเดิม เอ๊ะหรือหนักกว่าเดิมเพราะฉลองจนเกลี้ยงกระเป๋า

สงกรานต์นี้ถึงแม้อากาศจะร้อนอบอ้าวแต่ก็มีฝนตกลงมาดับร้อน

วันนึงข้างหน้าเมื่อเราย้อนกลับมาอ่านสิ่งที่เราเขียนในอดีต เราจะรู้อารมณ์ของเราในช่วงเวลานั้นด้วยตัวอักษรที่เราถ่ายทอดออกมา