Polka✨
@sundaysong.bsky.social
Love Live! — Philosophy Anime #Sunday etc.
ความจริงสภาวะ ณ ตอนนี้ มันอาการหนักขนาดที่รวมไปถึงการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนด้วย แม้แต่คิดคำตอบให้กับบทสนทนาของคนอื่นฉันยังไม่รู้ว่าต้องตอบอะไร ไม่รู้ว่าต้องชวนคนอื่นคุยอะไร ฉันมีเพียงความเงียบกับคำตอบ yes/no question so stupid ฉันรู้สึกตัวเองไม่เหมือนมนุษย์เลย เกิดอะไรขึ้นมากมายในหัวของฉันและความรู้สึก จนฉันคิดว่า หรือบางทีจิตวิญญาณมันอาจจะเลือนรางไปหมดแล้ว?
January 3, 2026 at 2:04 AM
ความจริงสภาวะ ณ ตอนนี้ มันอาการหนักขนาดที่รวมไปถึงการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนด้วย แม้แต่คิดคำตอบให้กับบทสนทนาของคนอื่นฉันยังไม่รู้ว่าต้องตอบอะไร ไม่รู้ว่าต้องชวนคนอื่นคุยอะไร ฉันมีเพียงความเงียบกับคำตอบ yes/no question so stupid ฉันรู้สึกตัวเองไม่เหมือนมนุษย์เลย เกิดอะไรขึ้นมากมายในหัวของฉันและความรู้สึก จนฉันคิดว่า หรือบางทีจิตวิญญาณมันอาจจะเลือนรางไปหมดแล้ว?
ความรู้สึกของเราก็จะไม่มีใครต้องรับรู้มัน เพราะมันไม่สำคัญ ต่อให้เราเทียวบอกใครต่อใครว่ามันยากแค่ไหนสำหรับเรา มันก็เท่านั้น มันคือสิ่งที่ผ่านไปแล้ว ไม่มีใครอยากรับฟังและพร้อมคร่ำครวญกับอดีตที่ดูขี้แพ้ไปกับเรานักหรอก เพราะงั้นหากถึงเมื่อนั้นที่เขาเอ่ยถามเราว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้น เราก็คงทำได้เพียงแต่ยิ้มตอบ และบอกว่าไม่มีอะไร นั่นคือสิ่งที่ฉันเผยแสดงต่อโลกภายนอก ฉันทำได้แค่นั้น
January 3, 2026 at 1:57 AM
ความรู้สึกของเราก็จะไม่มีใครต้องรับรู้มัน เพราะมันไม่สำคัญ ต่อให้เราเทียวบอกใครต่อใครว่ามันยากแค่ไหนสำหรับเรา มันก็เท่านั้น มันคือสิ่งที่ผ่านไปแล้ว ไม่มีใครอยากรับฟังและพร้อมคร่ำครวญกับอดีตที่ดูขี้แพ้ไปกับเรานักหรอก เพราะงั้นหากถึงเมื่อนั้นที่เขาเอ่ยถามเราว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้น เราก็คงทำได้เพียงแต่ยิ้มตอบ และบอกว่าไม่มีอะไร นั่นคือสิ่งที่ฉันเผยแสดงต่อโลกภายนอก ฉันทำได้แค่นั้น
แต่ก็ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเดินไปข้างหน้า เวลาไม่ย้อนกลับหลัง โลกนี้ไม่มีพื้นที่ให้คนขี้แพ้ยืนอยู่ สุดท้ายต่อให้เรา no hope ไร้ศรัทธาเพียงใดเราก็ต้องทำงานนี้ให้เสร็จอยู่ดี ผลงานคือสิ่งที่เป็นรูปธรรม ส่วนความรู้สึกนามธรรมของเราไม่ใช่สิ่งสลักสำคัญอะไรในการสรรค์สร้างงานชิ้นนี้ขึ้นมา เพราะงั้นสุดท้ายถ้าเราทำมันเสร็จทุกอย่างก็จะจบลง
January 3, 2026 at 1:57 AM
แต่ก็ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเดินไปข้างหน้า เวลาไม่ย้อนกลับหลัง โลกนี้ไม่มีพื้นที่ให้คนขี้แพ้ยืนอยู่ สุดท้ายต่อให้เรา no hope ไร้ศรัทธาเพียงใดเราก็ต้องทำงานนี้ให้เสร็จอยู่ดี ผลงานคือสิ่งที่เป็นรูปธรรม ส่วนความรู้สึกนามธรรมของเราไม่ใช่สิ่งสลักสำคัญอะไรในการสรรค์สร้างงานชิ้นนี้ขึ้นมา เพราะงั้นสุดท้ายถ้าเราทำมันเสร็จทุกอย่างก็จะจบลง
อาจจะเพราะเรารู้ดีที่สุดว่าตัวเองห่วยแตกมากแค่ไหน และดูหวังอะไรไม่ได้แค่ไหนหรือเปล่าก็ไม่ทราบ แต่สุดท้ายเราก็รับมา และกำลังรีแอคกลับให้กลับคำพูดนั้นอย่างเหมาะสมเหมาะควร แต่ก็ทำด้วยความรู้สึกที่เพราะละอายแก่ใจและไม่อยากให้คนอื่นต้องมาผิดหวัง มากกว่าที่จะเชื่อว่าตัวเองจะทำได้ สุดท้ายจริง ๆ เราก็ยังคงเชื่อว่าตัวเองเขียนไม่ได้อยู่จน ณ นาทีนี้
January 3, 2026 at 1:57 AM
อาจจะเพราะเรารู้ดีที่สุดว่าตัวเองห่วยแตกมากแค่ไหน และดูหวังอะไรไม่ได้แค่ไหนหรือเปล่าก็ไม่ทราบ แต่สุดท้ายเราก็รับมา และกำลังรีแอคกลับให้กลับคำพูดนั้นอย่างเหมาะสมเหมาะควร แต่ก็ทำด้วยความรู้สึกที่เพราะละอายแก่ใจและไม่อยากให้คนอื่นต้องมาผิดหวัง มากกว่าที่จะเชื่อว่าตัวเองจะทำได้ สุดท้ายจริง ๆ เราก็ยังคงเชื่อว่าตัวเองเขียนไม่ได้อยู่จน ณ นาทีนี้
แต่สุดท้ายมันก็ตื้ออยู่ดี คิดไม่ออก เขียนไม่ได้ เวลาผ่านไปเดือนหนึ่งกับโอกาสพร้อม faith จากคนรอบข้างที่ให้เรามา เขาบอกว่าเชื่อว่าเราจะทำได้ถ้าเรามีเวลามากพอ พร้อมกับคำพูดที่บอกว่า “ถึงเราจะพบว่าฉันไม่สามารถมั่นใจหรือไว้ใจในตัวเอง แต่มันก็อาจจะยังมีคนอื่นที่พร้อมจะไว้ใจในฉันนะ” เรารับคำพูดสุดแสนอบอุ่นนั้นมา แต่สารภาพตามตรงเราก็ยังไม่ได้เชื่อว่าตัวเองควรได้รับมันอยู่ดี
January 3, 2026 at 1:57 AM
แต่สุดท้ายมันก็ตื้ออยู่ดี คิดไม่ออก เขียนไม่ได้ เวลาผ่านไปเดือนหนึ่งกับโอกาสพร้อม faith จากคนรอบข้างที่ให้เรามา เขาบอกว่าเชื่อว่าเราจะทำได้ถ้าเรามีเวลามากพอ พร้อมกับคำพูดที่บอกว่า “ถึงเราจะพบว่าฉันไม่สามารถมั่นใจหรือไว้ใจในตัวเอง แต่มันก็อาจจะยังมีคนอื่นที่พร้อมจะไว้ใจในฉันนะ” เรารับคำพูดสุดแสนอบอุ่นนั้นมา แต่สารภาพตามตรงเราก็ยังไม่ได้เชื่อว่าตัวเองควรได้รับมันอยู่ดี
ซึ่งก็เกือบจะตายจริง ๆ ตอนนั้นชีวิตเราไร้ faith และไม่เหลืออะไรที่ยึดเหนี่ยวจิตใจไว้เลย หัวมันตื้อไปหมด เราไม่รู้ว่าเราต้องเขียนให้มันออกมาเป็นหน้าตาแบบไหน มันเหนื่อยแบบที่ต่อให้นั่งเทียนเขียนมันก็เขียนไม่ได้ เราไร้ faith มาก เลยไปนั่งอ่านงานที่ไม่ใช่เชิงวิชาการดู อ่านนั่นอ่านนี่ดูว่าคนอื่นเขาเขียนยังไง เริ่มต้น กลาง จบ เขาเขียนอะไรกัน point ของการเขียนนั้นคืออะไร
January 3, 2026 at 1:48 AM
ซึ่งก็เกือบจะตายจริง ๆ ตอนนั้นชีวิตเราไร้ faith และไม่เหลืออะไรที่ยึดเหนี่ยวจิตใจไว้เลย หัวมันตื้อไปหมด เราไม่รู้ว่าเราต้องเขียนให้มันออกมาเป็นหน้าตาแบบไหน มันเหนื่อยแบบที่ต่อให้นั่งเทียนเขียนมันก็เขียนไม่ได้ เราไร้ faith มาก เลยไปนั่งอ่านงานที่ไม่ใช่เชิงวิชาการดู อ่านนั่นอ่านนี่ดูว่าคนอื่นเขาเขียนยังไง เริ่มต้น กลาง จบ เขาเขียนอะไรกัน point ของการเขียนนั้นคืออะไร
ก็นั่งค้นหาคำตอบ คุ้ยเอกสารที่เกี่ยวกับตัวเองในหัวคนเดียวว่าอะไรที่ทำให้เราเชื่อไปแล้วว่าเราเขียนไม่ได้ หนึ่งคือ เราเหนื่อยมากกับการศึกษา เหนื่อยแบบที่รู้สึกไม่มีแพชชั่นกับมันเลย เพราะงั้นพอเวลาผ่านไปจนถึงที่สุดเราขยาดกับมันไปแล้ว พอเป็นงั้นเราก็เลยเก็บความโศกเศร้าอันนั้นไว้ พอถึงช่วงที่ต้องทำเปเปอร์เราเป็น depression ขนาดที่ยอมตายเสียดีกว่าจะเขียนงานออกมา
January 3, 2026 at 1:48 AM
ก็นั่งค้นหาคำตอบ คุ้ยเอกสารที่เกี่ยวกับตัวเองในหัวคนเดียวว่าอะไรที่ทำให้เราเชื่อไปแล้วว่าเราเขียนไม่ได้ หนึ่งคือ เราเหนื่อยมากกับการศึกษา เหนื่อยแบบที่รู้สึกไม่มีแพชชั่นกับมันเลย เพราะงั้นพอเวลาผ่านไปจนถึงที่สุดเราขยาดกับมันไปแล้ว พอเป็นงั้นเราก็เลยเก็บความโศกเศร้าอันนั้นไว้ พอถึงช่วงที่ต้องทำเปเปอร์เราเป็น depression ขนาดที่ยอมตายเสียดีกว่าจะเขียนงานออกมา
Super classic and very massive
October 14, 2025 at 7:22 PM
Super classic and very massive
รัก wind breaker จัง เหมือนถูกปลอบโยนทุกครั้งที่เปิดขึ้นมาดูเลย เขียนบทดีขนาดนี้ได้ยังไงกันน้า 😭
September 23, 2025 at 5:24 PM
It’s like I told myself in everyday ฉันบอกกับตัวเองทุกวันว่าเรื่องราวของฉันและเขาเป็นจริงไปแล้วในจินตนาการของฉัน และเราทั้งคู่เป็น perfect couple ในนั้นตลอดไป
September 23, 2025 at 5:24 PM
September 23, 2025 at 5:24 PM
September 23, 2025 at 5:23 PM
So now I can see how the world beautiful when they exist
September 23, 2025 at 8:28 AM
So now I can see how the world beautiful when they exist