ιδανικά και μια λεμονιά στην αυλή.
και μια ξύλινη κούνια.
ιδανικά και μια λεμονιά στην αυλή.
και μια ξύλινη κούνια.
Του πόνου πιάνω τη συχνότητα
Σε θέλω τραγικά
Στην ταραγμένη μου ψυχή
Θα είσαι πάντα εκκρεμότητα
Σαν πόρτα ανοιχτή
Που λείπεις, μου ’πεσε βαρύ
Με αναμνήσεις σιγοκαίγομαι
Και λιώνω σαν κερί
Κι αφού Θεός που συγχωρεί
Εγώ δε λέγομαι
Να καίγεσαι, όπως καίγομαι 🔥❤️🔥🔥
Του πόνου πιάνω τη συχνότητα
Σε θέλω τραγικά
Στην ταραγμένη μου ψυχή
Θα είσαι πάντα εκκρεμότητα
Σαν πόρτα ανοιχτή
Που λείπεις, μου ’πεσε βαρύ
Με αναμνήσεις σιγοκαίγομαι
Και λιώνω σαν κερί
Κι αφού Θεός που συγχωρεί
Εγώ δε λέγομαι
Να καίγεσαι, όπως καίγομαι 🔥❤️🔥🔥
Πάμε να ξεκινήσει η εβδομάδα γλυκά!Καφεδάρα δυνατή και χαμόγελο πάντα!
Καλημέρα αγάπες!☕🎶❤️❤️❤️
youtu.be/M5GtuPlv41A?...
Πάμε να ξεκινήσει η εβδομάδα γλυκά!Καφεδάρα δυνατή και χαμόγελο πάντα!
Καλημέρα αγάπες!☕🎶❤️❤️❤️
youtu.be/M5GtuPlv41A?...
παιδί του Μοντιλιάνι...
παιδί του Μοντιλιάνι...
Στη γειτονιά μασ καπνίζει ένα φουγάρο
Κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο
Και σαν καφέ πικρό και σαν καφέ πικρό
Καλημέρες!
Στη γειτονιά μασ καπνίζει ένα φουγάρο
Κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο
Και σαν καφέ πικρό και σαν καφέ πικρό
Καλημέρες!
και λίγο ιδρώτα στο λαιμό
Σάββατο απόγευμα στην άκρη της κουζίνας
Γυρνάει ραντίζει ένα γιακά
και λέει στον άντρα ξαφνικά
πως πάει κι αυτός ο μήνας
και λίγο ιδρώτα στο λαιμό
Σάββατο απόγευμα στην άκρη της κουζίνας
Γυρνάει ραντίζει ένα γιακά
και λέει στον άντρα ξαφνικά
πως πάει κι αυτός ο μήνας
Σύννεφα σκεπάσαν την καρδιά
Σβήσαν απ' τα χείλη τα τραγούδια
Γύρω μαραθήκαν τα λουλούδια
Και τα δειλινά
Μιά φωνή μου ψυθιρίζει
Μυστικά δε θα γυρίσεις πια
Σύννεφα σκεπάσαν την καρδιά
Σβήσαν απ' τα χείλη τα τραγούδια
Γύρω μαραθήκαν τα λουλούδια
Και τα δειλινά
Μιά φωνή μου ψυθιρίζει
Μυστικά δε θα γυρίσεις πια