บอกตรงๆนะ อยู่ในประเทศนี้กูไม่กล้ามีความฝันด้วยซ้ำ กูไม่รู้แม่งจะเกิดห่าเหวอะไรขึ้นมาอีกทีตอนไหน ครอบครัวไม่พร้อมล้มอีกแล้วลำพังเท่าที่มีนี่ก็ตะชักหน้าไม่ถึงหลัง จะทำงานอะไรเรียนอะไรแม่งต้องคิดดีๆกุยอมไม่มีความสุขตอนทำงานแล้วเอาเงินไปหาความสุขหลังเลิกงานแทนดีกว่ามีความสุขแล้วรอโดนเลออฟ

จริงๆปีนี้กุจะเอารังสีด้วยซ้ำอะ แต่แบบไม่รู้ว่ะ ไม่ได้เก่งฟิสิกส์ขนาดนั้น กุไปเรียนวิศวะมาแล้วก็ไม่ได้จอยด้วยเวลาเจอจารสอนไม่ถูกใจแม่งก้ไม่อยากเรียนำวกวิชาคำนวณอะ เอาเหอะเจอกันไตเทียมจ้า