แล้วหายตัวออกไปทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไรซากุระเลยแม้แต่นิดเดียว

'ไอ้เด็กเวรนี่!!! มันไม่ได้กลัวเราเลยสักนิด แถมยังคิดที่จะจับเรามาหักแข้งหักขาเป็นของเล่นให้มันอีก!!!' อุเมมิยะร้องโวยวายขึ้นมาเสียงดัง จนพวกคาจิต้องปรากฏตัวมาดูเลย

'ก็ฉันเคยบอกแล้วไง ว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา' (68)

เพราะเจ้าตัวไม่คิดว่าจะได้มาเจอกับอิรุมะที่นี่เลย แล้วอลิสก็มาที่ร้านหนังสือ ก็เพื่อซื้อหนังสือที่อิรุมะชอบไปเติมใส่ในชั้นหนังสือของอิรุมะก็เท่านั้น

อลิสคิดเพียงแค่ว่า ถ้าอิรุมะกลับมา อิรุมะก็จะได้ดีใจและมีความสุข เมื่อได้เห็นหนังสือที่ตัวเองชอบอยู่เต็มชั้น (93)

ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาไกเซอร์

นางิเองก็เช่นเดียวกัน ที่พอได้รู้ว่าอิซางิเลิกเตะบอลไปแล้ว เจ้าตัวก็รู้สึกว่าชีวิตของตัวเอง มันดูไร้จุดหมายไปหมด

ขนาดเรโอะลากมาฝึกที่สโมสรด้วยกัน นางิก็ยังไม่หายซึมอยู่ดี

"ไปกินข้าวกันนางิ ถ้าคราวนี้ยังปฏิเสธอีก ฉันจะจับยัดแล้วนะ" (6)

จากการคาดเดาคิดว่า3วันเพราะน้องซื่อ ถึงจะอยุ่แก๊งมาเฟียหรือสลัมมาก่อนแต่พวกนั้นดูแลดั่งไข่ในหินมาตลอดน้องน่าจะคาดไม่ถึงเกี่ยวกับสายสืบของปู่หรือโอเปร่า

ดีใจจังเลยค่ะคุณ~ ในที่สุดก้อมีคนแต่งออลอิรุมะสักทีด้อมนี้ขาดแคลนสุดๆค่ะ คนไทยหายากมาก

"ก็คราวนี้อิรุมะคุงไม่สามารถเข้ามาขัดขวางแผนการของเราได้เลยนี่นา ผมก็ต้องมีความสุขสุด ๆ ไปเลยสิครับ

อ่า อยากจะเข้าไปจับอิรุมะคุงมากินเร็ว ๆ แล้วสิ เพราะผมอยากจะเห็นใบหน้าอันสิ้นหวังของอิรุมะคุงมากที่สุดเลย

มันจะต้องสิ้นหวังมาก ๆ แน่เลย อดใจรอไม่ไหวแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า" (70)

เป็นอะไรหนักรึป่าวคะ

ไรท์ เปรไงบ้างคะ ขอให้หายไวๆน้า