For #SNM_Commu Only
doc. > https://docs.google.com/document/d/15NlPh6VjpkmaaOp67LxOCJZffd0g3OXASjMU-GTbwAQ/edit?usp=drivesdk
" สุ่มได้กำไลเชือกเหรอครับ โคอิซุมิซัง " ใบหน้านิ่งยืนถามอีกฝ่าย
" สุ่มได้กำไลเชือกเหรอครับ โคอิซุมิซัง " ใบหน้านิ่งยืนถามอีกฝ่าย
" ที่นี่ลมแรงเพราะเป็นสวนกว้างๆ ระวังปลิวอีกนะครับ " โค้งตัวลงนิดๆเมื่อเห็นว่าเจ้าของหมวกใบนี้เป็นผู้ใหญ่ที่โตกว่าตน
" ที่นี่ลมแรงเพราะเป็นสวนกว้างๆ ระวังปลิวอีกนะครับ " โค้งตัวลงนิดๆเมื่อเห็นว่าเจ้าของหมวกใบนี้เป็นผู้ใหญ่ที่โตกว่าตน
" หรือมันคือเก้าอี้พกพาเหรอครับ " ทำแขวนอ้าออกกว้างประมาณ10เซน เท่าขนาดตัวเขา แล้วมองไปทางอีกคน
" ตอนแรกนึกว่าจะเป็นเก้าอี้ตัวใหญ่ๆน่ะครับ เท่านี้" ก่อนจะขยับแขวนกว้างจนสุด ให้ดูสิ่งที่เขาเข้าใจในทีแรก
" หรือมันคือเก้าอี้พกพาเหรอครับ " ทำแขวนอ้าออกกว้างประมาณ10เซน เท่าขนาดตัวเขา แล้วมองไปทางอีกคน
" ตอนแรกนึกว่าจะเป็นเก้าอี้ตัวใหญ่ๆน่ะครับ เท่านี้" ก่อนจะขยับแขวนกว้างจนสุด ให้ดูสิ่งที่เขาเข้าใจในทีแรก
" ผมช่วยหานะ แถวนี้ใช่มั้ย? "
" แต่โต๊ะกินข้าวนั่นน่ะ พกมายังไงแต่แรกเหรอครับ " ระหว่างเดินคุ้ยๆหา ก็หันไปถามอีกคนด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
" ผมช่วยหานะ แถวนี้ใช่มั้ย? "
" แต่โต๊ะกินข้าวนั่นน่ะ พกมายังไงแต่แรกเหรอครับ " ระหว่างเดินคุ้ยๆหา ก็หันไปถามอีกคนด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
(มาลงใบโคค่า หาเพื่อนให้โซระคุง🫳🧏♂️ ตำแหน่งนอกเหนือจากในนี้ สามารถโคได้เช่นกันนะคะ 💃 ไม่ได้จำกัดตำแหน่งไหนเป็นพิเศษ
❤️ = สนใจ เดี๋ยวทักไปนะคะ หรือทักมาก็ได้!
🔄=เนียนสนิท/รู้จักได้เลย/ช่วยหาเพื่อน!)
โซระที่โดนทักระหว่างที่กำลังเดอนทางกลับบ้าน ยืนอยู่กับที่ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ใช้เวลาคิดอยู่แปปหนึ่งก่อนจะตอบออกไป
" ไม่เคยครับ "
" คุณทำตกไว้เหรอ "
ปฎิกิริยาแสดงออกทางสีหน้าว่า 'อืม ใหญ่ขนาดนี้ก็ทำหายได้ด้วยสินะ'
โซระที่โดนทักระหว่างที่กำลังเดอนทางกลับบ้าน ยืนอยู่กับที่ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ใช้เวลาคิดอยู่แปปหนึ่งก่อนจะตอบออกไป
" ไม่เคยครับ "
" คุณทำตกไว้เหรอ "
ปฎิกิริยาแสดงออกทางสีหน้าว่า 'อืม ใหญ่ขนาดนี้ก็ทำหายได้ด้วยสินะ'
โซระที่เดินมายังสวนสาธารณะหลังทราบเรื่องงานยูริมัตสึริ กำลังเดินทอดน่องชมบรรยากาศในสวน
สายตาไม่ทันได้สังเกต ก่อนจะโดนหมวกของเจ้าตัวปลิวใส่หน้าของตนเต็มๆ
" ... "
โซระยืนนิ่ง ก่อนจะหยิบหมวกที่ประทับที่หน้าตัวเองมาปัดๆและมองหาเจ้าของหมวกนั้น
โซระที่เดินมายังสวนสาธารณะหลังทราบเรื่องงานยูริมัตสึริ กำลังเดินทอดน่องชมบรรยากาศในสวน
สายตาไม่ทันได้สังเกต ก่อนจะโดนหมวกของเจ้าตัวปลิวใส่หน้าของตนเต็มๆ
" ... "
โซระยืนนิ่ง ก่อนจะหยิบหมวกที่ประทับที่หน้าตัวเองมาปัดๆและมองหาเจ้าของหมวกนั้น