"𝘠𝘰𝘶'𝘳𝘦 𝘴𝘰 𝘤𝘶𝘵𝘦! 𝘓𝘦𝘵'𝘴 𝘣𝘦 𝘧𝘳𝘪𝘦𝘯𝘥𝘴... " ๋࣭ ⊹ ࣪ ˖
1ꜱᴛ ʏᴇᴀʀ
ชมรมวิจัยไขความรัก
*゚𝘋𝘰𝘤 : https://shorturl.at/0VsLO
ִֶָ𓂃 ࣪˖ ִֶָ🐇་༘࿐
#SNM_Commu
.
?
เอ๊ งั้นเอาใหม่
"เซี่ย"
พยางค์แรกง่ายหน่อย เสียงเล็กแผ่วจากริมใีปากบาง ผมทวินเทลขยับขึ้นลง ดูเธอจะใส่อารมณ์ตอนพูดด้วยอย่างร่าเริง
"เซี่ยง"
ลมพัดเข้ามาในตอนที่ประตูเปิด ชวนผมหน้าม้าปรกตา จนเธอต้องยกมือขึ้นปัด
"อวี่"
ก่อนจะยิ้มสดใส เหมือนโลกทั้งใบเต็มไปด้วยเสียงดนตรี
"ฮิๆ ~ อุซะจังเรียกถูกด้วยล่ะ ☺️✨"
.
?
เอ๊ งั้นเอาใหม่
"เซี่ย"
พยางค์แรกง่ายหน่อย เสียงเล็กแผ่วจากริมใีปากบาง ผมทวินเทลขยับขึ้นลง ดูเธอจะใส่อารมณ์ตอนพูดด้วยอย่างร่าเริง
"เซี่ยง"
ลมพัดเข้ามาในตอนที่ประตูเปิด ชวนผมหน้าม้าปรกตา จนเธอต้องยกมือขึ้นปัด
"อวี่"
ก่อนจะยิ้มสดใส เหมือนโลกทั้งใบเต็มไปด้วยเสียงดนตรี
"ฮิๆ ~ อุซะจังเรียกถูกด้วยล่ะ ☺️✨"
"สวัสดีค่าา ✧◝(⁰▿⁰)◜✧ ✨🫶🌷🩷"
อุซะจังโบกมือให้คนที่หน้าแคชเชียร์ ไม่รู้ว่าเพราะอารมณ์ดีหรือทำเป็นนิสัย แต่การทักทายดูคุ้นชินมากว่าต้องเคยเกิดขึ้นไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้ง
"สวัสดีค่าา ✧◝(⁰▿⁰)◜✧ ✨🫶🌷🩷"
อุซะจังโบกมือให้คนที่หน้าแคชเชียร์ ไม่รู้ว่าเพราะอารมณ์ดีหรือทำเป็นนิสัย แต่การทักทายดูคุ้นชินมากว่าต้องเคยเกิดขึ้นไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้ง
"ปุฮิ อุซะจังต้องมาแน่นอนอยู่แล้ว ~ (≧▽≦)"
จิ้มสีชมพูกับน้ำตาลหน้าตู้ เล็บคู่สวยชนกระจกกึกๆ
"โปโยะจังแนะนำขนาดนี้ งั้นอุซะจังขอสองชิ้นจ้า"
"ปุฮิ อุซะจังต้องมาแน่นอนอยู่แล้ว ~ (≧▽≦)"
จิ้มสีชมพูกับน้ำตาลหน้าตู้ เล็บคู่สวยชนกระจกกึกๆ
"โปโยะจังแนะนำขนาดนี้ งั้นอุซะจังขอสองชิ้นจ้า"
"สวัสดีค่าาา ✧◝(⁰▿⁰)◜✧" เสียงสดใสพลันให้ช่วงเวลากลางคืนที่มืดมนส่องสว่างขึ้นมา
"โปโยะจัง! วันนี้ก็น่ารักนะ ปิ้วว (≧▽≦)" ทำท่ายิงปืน ส่งต่อความร่าเริง
"สวัสดีค่าาา ✧◝(⁰▿⁰)◜✧" เสียงสดใสพลันให้ช่วงเวลากลางคืนที่มืดมนส่องสว่างขึ้นมา
"โปโยะจัง! วันนี้ก็น่ารักนะ ปิ้วว (≧▽≦)" ทำท่ายิงปืน ส่งต่อความร่าเริง
อุซางิพยักหน้า "ทางนี้ อิจิคาวะ อุซางิค่ะ ใช่แล้ว อุซะจังคืออุซางิ ที่แปลว่ากระต่ายน่ะ ✧◝(⁰▿⁰)◜✧" ฟริ๊งงงงง ✨
เสียงเล็กๆพึมพำนิดหน่อย พยายามออกเสียงตามอีกฝ่าย "เซี่ยเซียงอวี่... คำสุดท้ายออกเสียงยากจัง แต่อุซะจังจะพยายาม! ('^' "
"เซี่ย! เซียง! อวี่!"
อ๊ะ ได้แล้ว
ชูสองนิ้ว เย้ ~ v(≧▽≦)v
อุซางิพยักหน้า "ทางนี้ อิจิคาวะ อุซางิค่ะ ใช่แล้ว อุซะจังคืออุซางิ ที่แปลว่ากระต่ายน่ะ ✧◝(⁰▿⁰)◜✧" ฟริ๊งงงงง ✨
เสียงเล็กๆพึมพำนิดหน่อย พยายามออกเสียงตามอีกฝ่าย "เซี่ยเซียงอวี่... คำสุดท้ายออกเสียงยากจัง แต่อุซะจังจะพยายาม! ('^' "
"เซี่ย! เซียง! อวี่!"
อ๊ะ ได้แล้ว
ชูสองนิ้ว เย้ ~ v(≧▽≦)v
'เอ๊ สงสัยจะขี้อาย (' ' ,, )'
ร่างเล็กขยับไปใกล้ช้าๆ ไม่รู้ว่ากำลังค่อยๆเข้าหาแมวหรืออีกคนกันแน่ (?)
กลัวจะตกใจตื่นไปซะก่อนทั้งคู่
เธอก็เลยหยิบแมวเลียออกมา ส่วนสำหรับคนที่ยืนเหรอ(?) มือเล็กยื่นลูกอมให้
"อุซะจังให้ขนมนะ (◍•ᴗ•◍)"
'เอ๊ สงสัยจะขี้อาย (' ' ,, )'
ร่างเล็กขยับไปใกล้ช้าๆ ไม่รู้ว่ากำลังค่อยๆเข้าหาแมวหรืออีกคนกันแน่ (?)
กลัวจะตกใจตื่นไปซะก่อนทั้งคู่
เธอก็เลยหยิบแมวเลียออกมา ส่วนสำหรับคนที่ยืนเหรอ(?) มือเล็กยื่นลูกอมให้
"อุซะจังให้ขนมนะ (◍•ᴗ•◍)"
เหมือนความเหนื่อยจะยังคงค้าง ประมวลผลในหัวเล็กๆสักครู่ แต่เมื่ออีกฝ่ายยิ้ม เธอก็นิ่งไปพักนึง ก่อนจะยิ้มตอบบ้าง
'เหมือนกระต่าย' คงเป็นเหมือนคำชมสำหรับเธอ
"เพราะเป็นอุซางิไงล่ะ 😆" หัวเราะ
ยังไม่ได้รับคำตอบเรื่องชื่อ จะว่าไป "ว่าแต่อุซะจังต้องเรียกเธอว่าอะไรนะจ้ะ? (' ' "
เหมือนความเหนื่อยจะยังคงค้าง ประมวลผลในหัวเล็กๆสักครู่ แต่เมื่ออีกฝ่ายยิ้ม เธอก็นิ่งไปพักนึง ก่อนจะยิ้มตอบบ้าง
'เหมือนกระต่าย' คงเป็นเหมือนคำชมสำหรับเธอ
"เพราะเป็นอุซางิไงล่ะ 😆" หัวเราะ
ยังไม่ได้รับคำตอบเรื่องชื่อ จะว่าไป "ว่าแต่อุซะจังต้องเรียกเธอว่าอะไรนะจ้ะ? (' ' "
เธอวิ่งไปแล้ววิ่งกลับมาพร้อมเงินสดกับโทรศัพท์ในมือ
"แฮ่ก... อุซะจัง แฮ่ก... คืนเงินนะ!! (;^ω^)" เม็ดเหงื่อผุดบนใบหน้า
"นี่จ้ะ!" ยื่นเงินคืนให้จำนวนพอดี
เธอวิ่งไปแล้ววิ่งกลับมาพร้อมเงินสดกับโทรศัพท์ในมือ
"แฮ่ก... อุซะจัง แฮ่ก... คืนเงินนะ!! (;^ω^)" เม็ดเหงื่อผุดบนใบหน้า
"นี่จ้ะ!" ยื่นเงินคืนให้จำนวนพอดี
"ได้เลย! ต้องแอดมานะ แต่อุซะจังกลัวจะไม่ได้คืนเงิน เอายังไงดีน้า.... (˘・_・˘)" แทนที่จะกังวลเรื่องตรงกันข้าม ดันคิดไปอีกแบบ
"รู้แล้ว รออุซะจังตรงนี้แปปนึงนะ! 10 นาที! แปปเดียวสัญญา!!"
ชู 10 นิ้ว แล้วฝากของไว้ ตัววิ่งไปแล้ว
*
"ได้เลย! ต้องแอดมานะ แต่อุซะจังกลัวจะไม่ได้คืนเงิน เอายังไงดีน้า.... (˘・_・˘)" แทนที่จะกังวลเรื่องตรงกันข้าม ดันคิดไปอีกแบบ
"รู้แล้ว รออุซะจังตรงนี้แปปนึงนะ! 10 นาที! แปปเดียวสัญญา!!"
ชู 10 นิ้ว แล้วฝากของไว้ ตัววิ่งไปแล้ว
*
"อุซะจังพอใจแล้วล่ะ ขอบคุณน้า ~ (≧▽≦ )" โค้งตัวตามมารยาท มือยังยื่นเงินทอนไว้
เธอขอยืมปากกากับกระดาษแผ่นเล็กๆจากเคาน์เตอร์ เอามาเขียนช่องทางติดต่อของตัวเอง
"อุซะจังติดต่อทางนี้นะ ชื่ออะไรเหรอ? ☺️ ขอ LINE ทางนั้นด้วยได้มั้ย จะโอนเงินคืนให้ ~"
"อุซะจังพอใจแล้วล่ะ ขอบคุณน้า ~ (≧▽≦ )" โค้งตัวตามมารยาท มือยังยื่นเงินทอนไว้
เธอขอยืมปากกากับกระดาษแผ่นเล็กๆจากเคาน์เตอร์ เอามาเขียนช่องทางติดต่อของตัวเอง
"อุซะจังติดต่อทางนี้นะ ชื่ออะไรเหรอ? ☺️ ขอ LINE ทางนั้นด้วยได้มั้ย จะโอนเงินคืนให้ ~"
อึ้งอยู่ ง่ายขนาดนี้เลย? งั้นจะขอรับไปละนะ ~
"อื้อๆๆ พอสิ" รับมาจ่ายให้เจ้าของร้าน พอได้เงินทอนก็คืนคุณ
"อุซะจังขอบคุณมากเลยน้าา (≧▽≦)"
อึ้งอยู่ ง่ายขนาดนี้เลย? งั้นจะขอรับไปละนะ ~
"อื้อๆๆ พอสิ" รับมาจ่ายให้เจ้าของร้าน พอได้เงินทอนก็คืนคุณ
"อุซะจังขอบคุณมากเลยน้าา (≧▽≦)"
"เมี้ยวๆๆ เอ๊ อุซะจังทำอะไรผิดรึเปล่าน้า (。•́︿•̀。)"
ร้องเรียกเหมียวเหมียวแต่แมวไม่มา
เงยหน้ามอง สบตา
เธอยิ้มกว้าง ชี้แมวที่ขาคุณ
"อุซะจังเข้าไปเล่นด้วยได้มั้ย? (◕ᴗ◕✿)"
"เมี้ยวๆๆ เอ๊ อุซะจังทำอะไรผิดรึเปล่าน้า (。•́︿•̀。)"
ร้องเรียกเหมียวเหมียวแต่แมวไม่มา
เงยหน้ามอง สบตา
เธอยิ้มกว้าง ชี้แมวที่ขาคุณ
"อุซะจังเข้าไปเล่นด้วยได้มั้ย? (◕ᴗ◕✿)"
"คือว่า......... อุซะจังพอจะรบกวนยืมเงินก่อนได้มั้ยคะ สัญญาว่าจะวิ่งไปเอาเงินมาคืนให้เลยนะ (´;ω;`)"
ความหวังอันริบหรี่จะมีผลมั้ยนะ
"คือว่า......... อุซะจังพอจะรบกวนยืมเงินก่อนได้มั้ยคะ สัญญาว่าจะวิ่งไปเอาเงินมาคืนให้เลยนะ (´;ω;`)"
ความหวังอันริบหรี่จะมีผลมั้ยนะ
"อ๊า เจ้าเหมียวไปไหนแล้ว..." โผล่มาสวนสาธารณะจนได้
เสียงเมี้ยวทำให้หันขวับ
"เจอแล้ว น้องแมว!!" ชี้เจ้าเหมียวที่พันขาคนแปลกหน้า
"อ๊า เจ้าเหมียวไปไหนแล้ว..." โผล่มาสวนสาธารณะจนได้
เสียงเมี้ยวทำให้หันขวับ
"เจอแล้ว น้องแมว!!" ชี้เจ้าเหมียวที่พันขาคนแปลกหน้า