สีเหมือนเต้าหู้?

นิอิลองนึกภาพเต้าหู้พร้อมกับมีฟังก์ชันเป็นกำไลไปด้วย แปลกแฮะ

"อ๊ะ จริงด้วย! ถ้าให้เด็ก ๆ สุ่มกันเองก็น่าจะได้นี่นา" ขอแค่ไม่ใช่ตัวเองสุ่มให้ก็พอแล้ว ถึงจะไม่มีอะไรการันตีก็เถอะ แต่ก็พอจะเห็นภาพอนาคตอยู่ลาง ๆ ว่าออกมาแย่แน่นอน

ล- แล้วถ้าน้อง ๆ ได้กำไลสีเต้าหู้กันหมด มีแค่ผมที่สุ่มไม่ได้ล่ะ?!

นิอิทำหน้าเหมือนโลกจะแตก มือไม้ขยับเร็วขึ้นให้หายฟุ้งซ่าน จนในที่สุด

"เรียบร้อย~"

“เซฟฟฟ!เกือบไปแล้วสิ-!แหะๆขอโทษนะรุ่นพี่ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหมคะ“ ว่าแล้วก็พยายามดึงอีกคนขึ้นมาด้วยรอยยิ้มกว้าง

“อ่ะ—รุ่นพี่ซื้อนิตยสารรายเดือนมาแล้วหรอคะ!ได้ของที่อยากได้รึเปล่าคะ”ด้วยความที่ว่าเป็นจิตสาธารณะจึงสังเกตเห็นถึงนิตยสารบนมือ(????)

พอเห็นคนเป็นรุ่นพี่ทำสีหน้าตกใจที่แรกเจ้าตัวก็อมยิ้มเล็กๆแต่พอเห็นร่างของหญิงสาวคล้ายว่ากำลังจะล้มไปนัตสึกิก็แปรสีหน้าเป็นตื่นตนกทันที

โดยใช้มือข้างที่สะกิดเปลี่ยนเป็นมือที่คว้าร่างของเธอไว้แทนแต่นัตสึกิเองก็เซเล็กน้อยด้วยขนาดส่วนสูงที่แตกต่างกัน

แต่แค่คนตรงหน้าไม่ได้รับบาดเจ็บก็โอเคแล้วละ

+

”ก็—เลือกได้ตามใจได้เลย!แต่ถ้าเกิดมากกว่านั้นก็ต้องดูด้วยว่าครอบครัวเธอเป็นคนเข้มงวดไหมไม่งั้นระวังระเบิดลงนะโอเคไหมนักเรียนคาซามะ!“ ก่อนจะกลับมามีท่าที่ดั้งเดิมด้วยท่าที่ร่าเริง

”แต่โดยเฉพาะกุหลาบน่ะกับดอกไม้ที่มีรากเป็นพิษห้ามโดยเด็ดขาด!“ นัตสึกินำนิ้วทั้งสองไขว้เป็นรูปกากบาทใส่คนอายุมากกว่าด้วยสีหน้าจริงจัง

“แล้วก็ต่อมาก็พวกโทนสีของดอกไม้ถ้าเกิดว่าพึ่งเสียได้ประมาณปีแรกก็ใช้สีขาวล้วนได้จะดีกว่า แต่ถ้าปีที่ 2 ก็ควรจะใช้สีสันบ้าง ส่วนปีที่ 3 ก็—-“นัตสึกิหยุดสักพักและจ้องมองเหล่าดอกไม้หลากสี

+

<<<ดีใจจนหน้าออกหมดก็น่ะการได้ช่วยเหลือใครสักคนมันเป็นหน้าที่ของเธออยู่แล้วละ

ว่าแล้วก็พลางถูจมูกอย่างภูมิใจ?

“อะแฮ่มๆ!นักเรียนคาซามะ ฟังฮีโร่เซนเซย์เอาไว้ให้ดีนะ“

”ดอกไม้ของพิธีชีมีน่ะอย่างแรกก็ต้องคำนึงถึงว่า ครอบครัวของเรานับถือศาสนาอะไร?
สมมติว่าเธอนับถือศาสนาชินโตละก็พวกดอกไม้โยบานะ ก็อย่าใช้พวกลิลลี่กับดอกกุหลาบจะดีกว่าน่ะ คิดว่าถ้าใช้พวกจัสมินก็โอเคนะ”

ในที่แรกก็คิดว่าคงจะโดนตัดบทเหมือนทุกที่แน่ๆ—จึงรีบหันกลับไปสนใจเจ้าดอกไม้ตรงหน้าแทน ทว่าก็เกิดรู้สึกสะกิดใจคล้ายว่าถูกใครจ้องมา

“อ่ะ” นัตสึกิจึงหันมาสบตากับผู้เป็นรุ่นพี่ แล้วพอได้ยินคำพูดกับการกระทำของเขาที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่นมั่น

ก็พลอยทำให้ยิ้มกว้างไปด้วยจนเผลอหัวเราะอย่างดีใจออกมา “ฮิฮิ”

‘ในที่สุดฮีโร่ก็ได้ทำหน้าที่ฮีโร่อีกครั้ง!’

+

(รอเจออาสึสะเซนเซย์เลยค่ะ🥺✌️💕💕)

( เ เ เค้านิ้วเบียดเลเวล100😭😭😭 ขอโทษค่ะฮือ แบบว่าเค้าสะดวกโรลตลอดเลยคับพ้ม ! ยินดีมากๆที่จะได้เจอเซนเซย์อาสึสะคนสวยค่ะ🥺💕)

ในฐานะฮีโร่นัตสึกิจึงกำลังเดินตรวจความเรียบร้อยในเกาะซานามิอยู่ >>>> ความจริงก็แค่เดินเตร่อย่างเรื่อยเปื่อยจนเห็นร้านสะดวกซื้อ

ในขณะที่กำลังคิดว่าเข้าไปดีไหมน้าแล้วเข้าไปจะไปซื้ออะไร??
สายตาตัวดีก็ดันเป็นเห็นคนรู้จักเข้า

“ฮิฮิ~”แน่นอนว่าตัดสินใจเดินไปหาทันที่เมื่อเห็นเธอ พร้อมสะกิดหญิงสาวจากด้านหลังหวังว่าจะแกล้งคนอายุกว่าได้

“ทายสิใครเอ่ย!รุ่นพี่ซากุระ!”

(2/2)

(เดี๋ยวเค้าจะมาหาพี่ซากุระนะคะ…😭✌️)

นัตสึกิหันหน้าไปคนอายุมากกว่าโค้งตัวลงเล็กน้อย

“ฮะฮ่าขอโทษด้วยนะคะถ้ารอบนี้ตัวฉันพูดมากไป“ เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มพลางเกาแก้มตัวเอง

“ถ้าเลือกดอกไม้พวกวะบานะ(ดอกไม้ประเภทดอกเบญจมาศ) ก็เลือกพวกดอกไม้ โยบานะ(ดอกไม้สไตล์ตะวันตก) ด้วยจะดีกว่านะคะ “ นัตสึกิให้คำแนะนำให้คนข้างๆซึ่งจะรับไม่รับมันก็แล้วแต่ดุลยพินิจของเขา

“—-ถ้าเลือกพวกดอกสีขาวๆแล้วมีพวกดอกไม้สีเหลืองสดใสแต่ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นสีเหลืองก็ได้นะคะอ่ะ—-“

รู้ตัวอีกที่ก็กลัวจะข้ามเส้นมากไปรึเปล่านะจึงหยุดอยู่แค่นั้น

+

ในฐานะฮีโร่—-!!ความจิตใจจิตสาธารณะคงพลุ่งพล่านมากกว่านี่แต่ว่า

ตอนนี้คือเทศกาลชีมี นัตสึกิเข้าใจความละเอียดอ่อนเรื่องนี้ดีเพราะฉะนั้นไม่ควรจะข้ามเส้นไปจะดีกว่า

เพราะงั้นจึงเหล่ตามองอีกคนแต่ไม่ได้พูดอะไรก่อนจะเอี้ยวตัวไปดอกไม้ลิลลี่ จัสมิน แทนเช่นกัน

.

.

+

“นั้นสินะคะฮะฮ่า—- “ นัตสึกิตอบกลับอีกคนด้วยรอยยิ้มบางๆ ชะโงกหน้ามองใบหน้าอีกคนจึงรู้ว่าคงกำลังจะตั้งใจเลือกสุดๆไปเลยน้า—-

ก็น่ะพิธีชีมีหนิหนา— ก่อนที่เจ้าตัวจะกลับมายืนตัวตรง

“งั้นแปลว่าเป็นปีแรกที่รุ่นพี่ซังเลือกดอกไม้สำหรับเทสกาลชีมีหรอสินะคะ~“ นัตสึกิชวนคุยโดยที่สายตาของเธอเองก็กำลังจับจ้องดอกไม้พินิจสำหรับพิธีเช่นกัน แต่แค่เผอิญเห็นอีกคนกำลังเอี้ยวไปเลือกดอกไม้เบญจมาศ

+