For #SNM_Commu only
(Slow+ดึก+ติดงานหลวง)
(+บวกได้ทุกโพสต์ค้าบ🥺 พี่อาจจะดูนิ่งๆหน่อยแต่ผปค.พร้อมสดใสแทนพี่แน่นอน!)
วันหลังแวะมาอีกดีไหมนะ...
(จบรูทค่ะเย้🥺🤲 ขอบคุณที่แวะมาจอยนะคับบ ไว้มาแปะแผลรูปส้มอีกได้น้าฮาคุโตะคุง!🥺 /เอ็นดูแมวป่า ลูบปุ)
วันหลังแวะมาอีกดีไหมนะ...
(จบรูทค่ะเย้🥺🤲 ขอบคุณที่แวะมาจอยนะคับบ ไว้มาแปะแผลรูปส้มอีกได้น้าฮาคุโตะคุง!🥺 /เอ็นดูแมวป่า ลูบปุ)
เท้าแขนไปกับแฮนด์จักรยาน พลันยกมือขึ้นมาปิดปากไว้ ด้านในปรากฏรอยยิ้มที่ดูจะกว้างขึ้นกว่าปกติ ดูไปดูมาเหมือนแมวจริงด้วย...
น่าแปลก เหมือนเขาจะไม่ได้เคืองสักนิด
มือยีผมหน้าม้าปรกตาเล็กน้อย ก็ยาวจริงนั่นแหละ ถามว่าจะตัดไหมก็ไม่— เรียกว่าไว้ยาวจนชิน
เท้าแขนไปกับแฮนด์จักรยาน พลันยกมือขึ้นมาปิดปากไว้ ด้านในปรากฏรอยยิ้มที่ดูจะกว้างขึ้นกว่าปกติ ดูไปดูมาเหมือนแมวจริงด้วย...
น่าแปลก เหมือนเขาจะไม่ได้เคืองสักนิด
มือยีผมหน้าม้าปรกตาเล็กน้อย ก็ยาวจริงนั่นแหละ ถามว่าจะตัดไหมก็ไม่— เรียกว่าไว้ยาวจนชิน
"โทษที...แต่ฉันหลบแล้วนะ" ไม่คิดว่าจะมีอีกก้อน หรือสายตาเขาไม่ดี?(ผมบัง—)
อีกไม่นานสักพักคงถึงร้านที่เจ้าตัวทำงาน เขามองเห็นป้ายไกลๆ
"จะถึงแล้ว" บอกคนด้านหลัง
"โทษที...แต่ฉันหลบแล้วนะ" ไม่คิดว่าจะมีอีกก้อน หรือสายตาเขาไม่ดี?(ผมบัง—)
อีกไม่นานสักพักคงถึงร้านที่เจ้าตัวทำงาน เขามองเห็นป้ายไกลๆ
"จะถึงแล้ว" บอกคนด้านหลัง
แน่นอนว่าหากคาดหวังกับคนผมปิดตาให้หลบ คุณคิดถูกแต่จะหลบให้ราบรื่นคุณคิดผิ—
กึก!
ล้อที่หมุนมาด้วยความเร็ว แม้จะหลบหินเล็กเรียงรายมาได้ แต่มีก้อนหนึ่งที่เฉียดเข้าไปชนจนสะดุดขึ้นมา
ไม่แน่ใจว่าคนข้างหลังจะสะดุ้งหรือเปล่า
แน่นอนว่าหากคาดหวังกับคนผมปิดตาให้หลบ คุณคิดถูกแต่จะหลบให้ราบรื่นคุณคิดผิ—
กึก!
ล้อที่หมุนมาด้วยความเร็ว แม้จะหลบหินเล็กเรียงรายมาได้ แต่มีก้อนหนึ่งที่เฉียดเข้าไปชนจนสะดุดขึ้นมา
ไม่แน่ใจว่าคนข้างหลังจะสะดุ้งหรือเปล่า
"เดี๋ยวส่งให้ถึงที"
ว่าจบก็ค่อยๆ เคลื่อนตัว ก่อนจะปั่นออกจากเขตรั้วโรงเรียนไปยังร้านสะดวกซื้อ เขาเคยไปบ้างไม่ไปบ้าง แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยเจอเจ้าตัวหรอก
คนขับไม่ไวมากแต่ก็เร็วพอที่จะให้ทันเวลา
"ปกติทำงานเวลานี้เหรอ"
"เดี๋ยวส่งให้ถึงที"
ว่าจบก็ค่อยๆ เคลื่อนตัว ก่อนจะปั่นออกจากเขตรั้วโรงเรียนไปยังร้านสะดวกซื้อ เขาเคยไปบ้างไม่ไปบ้าง แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยเจอเจ้าตัวหรอก
คนขับไม่ไวมากแต่ก็เร็วพอที่จะให้ทันเวลา
"ปกติทำงานเวลานี้เหรอ"
"ถ้ากลัวสาย...จะรีบปั่นให้"
รอคนผมขาวมาซ้อนท้ายจักรยาน
"ถ้ากลัวสาย...จะรีบปั่นให้"
รอคนผมขาวมาซ้อนท้ายจักรยาน
"ไปเร็ว"
ยืนรอการตอบรับใจจดใจจ่อ โรงจอดรถน่าจะไม่ไกลมากด้วย
"ไปเร็ว"
ยืนรอการตอบรับใจจดใจจ่อ โรงจอดรถน่าจะไม่ไกลมากด้วย
"ไม่ได้หรอ"
อย่างน้อยก็เร็วกว่าเดิน ไม่ก็วิ่ง?
"ไม่ได้หรอ"
อย่างน้อยก็เร็วกว่าเดิน ไม่ก็วิ่ง?
"ไปแล้วเหรอ"
มองตาปริบๆ เหมือนจะได้ยินว่าไปทำงานแว่วๆ รู้สึกอยากไปด้วย
"ไปด้วยได้ไหม" สุดท้ายก็แพ้เสียงในหัว
ไหนๆ นี่ก็เย็นมากแล้ว จะได้กลับบ้านทีเดียว
"ไปแล้วเหรอ"
มองตาปริบๆ เหมือนจะได้ยินว่าไปทำงานแว่วๆ รู้สึกอยากไปด้วย
"ไปด้วยได้ไหม" สุดท้ายก็แพ้เสียงในหัว
ไหนๆ นี่ก็เย็นมากแล้ว จะได้กลับบ้านทีเดียว
ก็วางตาไปมองอีกฝ่ายซะแล้ว สุดท้ายก็ละสายตาออกมา มองไปที่วิวของโรงเรียนเหมือนเดิม
"เบื่อหรือป่าว จะฟังวงอื่นก็ได้นะ"
ก็วางตาไปมองอีกฝ่ายซะแล้ว สุดท้ายก็ละสายตาออกมา มองไปที่วิวของโรงเรียนเหมือนเดิม
"เบื่อหรือป่าว จะฟังวงอื่นก็ได้นะ"
หลุดยิ้มขึ้นมา เมื่อเห็นท่าทางอย่างนั้นกับหูแดงๆ
"ก็ไม่บอกหนิว่าเรื่องไหน"
"แต่รับไว้ก็ได้"
ฮิซาชิเอียงคอมองใบหูสีแดงเงียบๆ
i wanna be all that i can be
i want to see the light and to live for me
เสียงรันขึ้นมาใหม่กับวงเดิม อาจจะเพราะเป็นหนึ่งในวงโปรด
so i'm gonna size the day
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
หลุดยิ้มขึ้นมา เมื่อเห็นท่าทางอย่างนั้นกับหูแดงๆ
"ก็ไม่บอกหนิว่าเรื่องไหน"
"แต่รับไว้ก็ได้"
ฮิซาชิเอียงคอมองใบหูสีแดงเงียบๆ
i wanna be all that i can be
i want to see the light and to live for me
เสียงรันขึ้นมาใหม่กับวงเดิม อาจจะเพราะเป็นหนึ่งในวงโปรด
so i'm gonna size the day
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ฮิซาชิไม่ได้พูดอะไร ได้แต่มองอยู่อย่างงั้น จนในที่สุดก็เอ่ยปากออกมา
"เรื่องไหนล่ะ"
ถ้าเรื่องวันฝนตก เขาก็ไม่ได้คิดมากเท่าไหร่ ไม่ได้โทษแต่นึกเป็นห่วงมากกว่า
ฮิซาชิไม่ได้พูดอะไร ได้แต่มองอยู่อย่างงั้น จนในที่สุดก็เอ่ยปากออกมา
"เรื่องไหนล่ะ"
ถ้าเรื่องวันฝนตก เขาก็ไม่ได้คิดมากเท่าไหร่ ไม่ได้โทษแต่นึกเป็นห่วงมากกว่า
"ถ้าสายไม่ถึงก็เขยิบมาอีก"
เสียงเพลงท่อนแรกดังขึ้น พร้อมจังหวะของดนตรีที่เขาชอบ ลมเย็นๆ ตอนตะวันใกล้ตกยิ่งพาให้รู้สึกสบาย
โทรศัพท์ถูกวางคั่นไว้ระหว่างเขากับอีกคน เขาไม่ได้พูดอะไร นอกจากนั่งพิงต้นไม้
"ถ้าสายไม่ถึงก็เขยิบมาอีก"
เสียงเพลงท่อนแรกดังขึ้น พร้อมจังหวะของดนตรีที่เขาชอบ ลมเย็นๆ ตอนตะวันใกล้ตกยิ่งพาให้รู้สึกสบาย
โทรศัพท์ถูกวางคั่นไว้ระหว่างเขากับอีกคน เขาไม่ได้พูดอะไร นอกจากนั่งพิงต้นไม้
เขายกมือปิดปากหาว เหมือนตอนเรียนจะนอนไม่เต็มอิ่ม บางทีก็แทบทุกวันที่เขานอนไม่เต็มอิ่มนั่นแหละ
"ฟังเพลงไหม" จู่ๆ ก็อยากชวน
เขายกมือปิดปากหาว เหมือนตอนเรียนจะนอนไม่เต็มอิ่ม บางทีก็แทบทุกวันที่เขานอนไม่เต็มอิ่มนั่นแหละ
"ฟังเพลงไหม" จู่ๆ ก็อยากชวน
เขาหลุดขำออกมาเล็กน้อย นานๆ ทีเขาจะรู้สึกเอ็นดู(?)อะไรสักอย่าง เชื่อว่าใครสักคนที่บ้านมาเห็นคงคิดว่าผีเข้า—
"ทำไมถึงวิ่งหนีอาจารย์มาอย่างนั้น"
ถามสิ่งที่สงสัยพร้อมหยิบไม้กลองที่ไม่หักมาควงเล่น แผ่นหลังเอนพิงต้นไม้รอฟังเงียบๆ
เขาหลุดขำออกมาเล็กน้อย นานๆ ทีเขาจะรู้สึกเอ็นดู(?)อะไรสักอย่าง เชื่อว่าใครสักคนที่บ้านมาเห็นคงคิดว่าผีเข้า—
"ทำไมถึงวิ่งหนีอาจารย์มาอย่างนั้น"
ถามสิ่งที่สงสัยพร้อมหยิบไม้กลองที่ไม่หักมาควงเล่น แผ่นหลังเอนพิงต้นไม้รอฟังเงียบๆ
"อยู่นิ่งๆ ล่ะ"
"เดี๋ยวแปะให้"
มือแกะแผ่นลอกพลาสเตอร์ออก ก่อนจะยื่นมาแปะรอยแผลถลอกบนใบหน้าอีกคนอย่างมัดมือชก(????)
น่าแปลกบุคลิกภายนอกไม่น่าจะมีใครพึ่งพา กลับแปะแผลได้อย่างเบามือ
เมื่อแปะเสร็จเขาผละมือออก จ้องมองบรรดาลูกส้มอยู่ตำแหน่งแผลบนใบหน้า
"ก็เหมาะกันดี"
"อยู่นิ่งๆ ล่ะ"
"เดี๋ยวแปะให้"
มือแกะแผ่นลอกพลาสเตอร์ออก ก่อนจะยื่นมาแปะรอยแผลถลอกบนใบหน้าอีกคนอย่างมัดมือชก(????)
น่าแปลกบุคลิกภายนอกไม่น่าจะมีใครพึ่งพา กลับแปะแผลได้อย่างเบามือ
เมื่อแปะเสร็จเขาผละมือออก จ้องมองบรรดาลูกส้มอยู่ตำแหน่งแผลบนใบหน้า
"ก็เหมาะกันดี"
"ไม่มีอะไรหรอก" ก็แค่หักเท่านั้นเอง...
ในใจรู้สึกไม่ดีที่ทำของของตัวเองพัง แค่นี้เขายังรักษาได้ไม่ดีเลย
ฮิซาชิไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาจมอยู่กับความคิด บางทีความเงียบนี้อาจจะผิดปกติสำหรับคุณ แต่อันที่จริงมันปกติมากสำหรับคนผมปิดตา
"ไม่มีอะไรหรอก" ก็แค่หักเท่านั้นเอง...
ในใจรู้สึกไม่ดีที่ทำของของตัวเองพัง แค่นี้เขายังรักษาได้ไม่ดีเลย
ฮิซาชิไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาจมอยู่กับความคิด บางทีความเงียบนี้อาจจะผิดปกติสำหรับคุณ แต่อันที่จริงมันปกติมากสำหรับคนผมปิดตา
ไม่รู้สิ เขามองว่าต่อให้ผู้ชายจะชอบสิ่งของน่ารักก็ไม่เห็นแปลกอะไร
"ของน้องฉันน่ะ พกติดตัวจนชินแล้ว"
น่าจะเพราะช่วงนึงเขามีแผลบ่อย เลยโดนทั้งมะม๊ากับน้องชายยัดใส่มือไม่หยุด
"ต่อให้นายติดพาสเตอร์(ลายส้มฟรุ้งฟริ้ง)ของฉัน มันก็น่ารักดีหนิ"
ทาบทางสายตาเมื่อกี้รับรองติดไปไม่น่าเกลียดหรอก
ไม่รู้สิ เขามองว่าต่อให้ผู้ชายจะชอบสิ่งของน่ารักก็ไม่เห็นแปลกอะไร
"ของน้องฉันน่ะ พกติดตัวจนชินแล้ว"
น่าจะเพราะช่วงนึงเขามีแผลบ่อย เลยโดนทั้งมะม๊ากับน้องชายยัดใส่มือไม่หยุด
"ต่อให้นายติดพาสเตอร์(ลายส้มฟรุ้งฟริ้ง)ของฉัน มันก็น่ารักดีหนิ"
ทาบทางสายตาเมื่อกี้รับรองติดไปไม่น่าเกลียดหรอก
"ไม่ชอบเหรอ" อาจจะหมายถึงแผ่นแปะแผล หรือสงสัยที่ไม่ชอบโดนเรียกชื่อ?
เขายกแผ่นพลาสเตอร์ทาบระยะสายตาให้ตรงกับใบหน้าคนตรงหน้า
"ก็ไม่แย่นะ เหมาะดีออก"
ไม่เข้าใจลายส้มมันแย่ตรงไหน หรือมีแต่ครอบครัวเขาที่อินผลไม้ส้มนี่กัน?
"ไม่เอาจริงเหรอ"
"ไม่ชอบเหรอ" อาจจะหมายถึงแผ่นแปะแผล หรือสงสัยที่ไม่ชอบโดนเรียกชื่อ?
เขายกแผ่นพลาสเตอร์ทาบระยะสายตาให้ตรงกับใบหน้าคนตรงหน้า
"ก็ไม่แย่นะ เหมาะดีออก"
ไม่เข้าใจลายส้มมันแย่ตรงไหน หรือมีแต่ครอบครัวเขาที่อินผลไม้ส้มนี่กัน?
"ไม่เอาจริงเหรอ"