คัตเดลูกสาม ที่ช่วงนี้มักจะทะเลาะกันในเรื่องเล็กน้อย
หลังมีตัวเล็กเดก็ตัดสินใจกลับไปเป็นฮีโร่อีกครั้ง แต่คัตไม่ยอม เพราะห่วงร่างกายกับสุขภาพ สองคนเลยทะเลาะกันบ่อย
“อะไรอีกเดกุ!”
“คัตจังนั่นแหละ!”
ทัตสึกิ ลูกชายคนโตห้าขวบครึ่ง นั่งเท้าคางมองป๊าม๊าทะเลาะกัน เรื่องที่เถียงไม่ได้ร้ายแรงอะไร แต่ทัตสึกิที่สุขุมและชอบความเงียบก็ชักจะทนไม่ไหว ตัดสินใจ
สุดท้ายป๊าม๊าก็มารับกลับ เดกอดลูกแน่นบอกจะไม่ทะเลาะกันอีกแล้ว สองคนหันมาพูดกันดีๆแล้วพอตอนไหนที่จะทะเลาะกันก็จะเตือนกันเองว่า ถ้าทะเลาะกันอีกเด็กๆจะหนีออกจากบ้าน
โชโตะ: รอบหน้าถ้าหมาบ้านนั้นหนีมาบ้านนี้จะไม่แปลกใจเลย
สุดท้ายป๊าม๊าก็มารับกลับ เดกอดลูกแน่นบอกจะไม่ทะเลาะกันอีกแล้ว สองคนหันมาพูดกันดีๆแล้วพอตอนไหนที่จะทะเลาะกันก็จะเตือนกันเองว่า ถ้าทะเลาะกันอีกเด็กๆจะหนีออกจากบ้าน
โชโตะ: รอบหน้าถ้าหมาบ้านนั้นหนีมาบ้านนี้จะไม่แปลกใจเลย
“ลูกพวกนายอยู่กับฉันแล้ว”
“ไอ่ครึ่งๆอย่าทำอะไรลูกตรูนะโว้ย! ไอ้#*>+\¥•”
“เด็กๆ!! เดี๋ยวม๊าไปหานะคับ รอม๊าก่อนนะฮือออออ”
โชโตะ: ทำไมมันเหมือนเราลักพาตัวลูกเขามาเลยนะ
“ลูกพวกนายอยู่กับฉันแล้ว”
“ไอ่ครึ่งๆอย่าทำอะไรลูกตรูนะโว้ย! ไอ้#*>+\¥•”
“เด็กๆ!! เดี๋ยวม๊าไปหานะคับ รอม๊าก่อนนะฮือออออ”
โชโตะ: ทำไมมันเหมือนเราลักพาตัวลูกเขามาเลยนะ
“งืม เราจะไปไหนกันหรอ” อิซึนะถาม
”ไปที่เงียบๆ“
โชโตะเป็นอึ้งเมื่อมีเด็กๆมากดกริ่งหน้าบ้าน คือจริงๆมันก็มีบ้างที่เดงอนผัวแล้วมาขอค้างบ้านเขา แต่แบบนี้ไม่เคยเจอ
”อาครึ่งๆ ขอเข้าไปหน่อยจิ“
”ห้ะ เดี๋ยว มาได้ไง แล้วมิโดริยะล่ะ?“
”ป๊าม๊าทะเลาะกันอยู่ พวกผมเลยหนีออกจากบ้าน“
ตัดภาพไปที่ฝั่งนั้น
“งืม เราจะไปไหนกันหรอ” อิซึนะถาม
”ไปที่เงียบๆ“
โชโตะเป็นอึ้งเมื่อมีเด็กๆมากดกริ่งหน้าบ้าน คือจริงๆมันก็มีบ้างที่เดงอนผัวแล้วมาขอค้างบ้านเขา แต่แบบนี้ไม่เคยเจอ
”อาครึ่งๆ ขอเข้าไปหน่อยจิ“
”ห้ะ เดี๋ยว มาได้ไง แล้วมิโดริยะล่ะ?“
”ป๊าม๊าทะเลาะกันอยู่ พวกผมเลยหนีออกจากบ้าน“
ตัดภาพไปที่ฝั่งนั้น
ช่วงม.ต้นตอนปลายเป็นช่วงวัยที่เด็กอยากรู้อยากลอง คัตที่แอบดูหนังผู้ใหญ่ก็รู้สึกคันมืออยากทำเรื่องอย่างว่าขึ้นมา
แต่จะให้ไปทำกับใคร ซื้อบริการหรอ ตลก ทำกับผญในห้องหรอ อย่าหวัง แล้วมันก็มองไปที่เพื่อนสมัยเด็กที่ตัวเล็กน่ารักเหมือนผญ ผอมแห้งอ่อนแอตัวนุ่มนิ่ม ทีแรกคัตส่ายหน้าไม่เอาแต่พอมองเดมากๆเข้าก็สั่นขาไม่หยุด
และแล้วคัตก็เรียกเดให้กลับบ้านด้วยกันหลังเลิกเรียน
คัตลองเรียกดู เขายังไม่รู้จะทำยังไง รู้สึกผิดแต่สงสัยมากกว่า ถ้าเดไม่ยอมให้พวกบ้านั่นเอา แล้วทำไมถึงปล่อยให้เขาทำล่ะ?
เดปรือตาขึ้น พอตื่นก็ร้องโอยเจ็บ คัตพึ่งรู้ว่าควรโทรเรียกรถพยาบาล ระหว่างรอก็ถามว่าทำไมถึงปล่อยให้เขาเอา
“ก็ ผม ชอบคัต จังนี่ นา”
แล้วเดก็สลบไปอีก คัตได้ยินถึงพึ่งรู้ว่าเดชอบจึงยอมทำทุกอย่าง
คัตยังไม่รู้ว่าชอบเดไหม แต่เขาจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำอย่างนี้กับเดอีกแล้ว
คัตลองเรียกดู เขายังไม่รู้จะทำยังไง รู้สึกผิดแต่สงสัยมากกว่า ถ้าเดไม่ยอมให้พวกบ้านั่นเอา แล้วทำไมถึงปล่อยให้เขาทำล่ะ?
เดปรือตาขึ้น พอตื่นก็ร้องโอยเจ็บ คัตพึ่งรู้ว่าควรโทรเรียกรถพยาบาล ระหว่างรอก็ถามว่าทำไมถึงปล่อยให้เขาเอา
“ก็ ผม ชอบคัต จังนี่ นา”
แล้วเดก็สลบไปอีก คัตได้ยินถึงพึ่งรู้ว่าเดชอบจึงยอมทำทุกอย่าง
คัตยังไม่รู้ว่าชอบเดไหม แต่เขาจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำอย่างนี้กับเดอีกแล้ว
เช้าวันต่อมาเดไม่มาเรียน คัตสังหรณ์ใจไม่ดีเลยเค้นถามพวกมันจึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น คัตรีบไปตามที่พวกมันบอกก็เจอเดนอนตัวขดสลบอยู่ มีทั้งรอยถลอกรอยช้ำ หน้าปูดนูน เสื้อผ้าก็สกปรกขาดวิ่น เดนอนคุดคู้ไม่ได้สติคงเจ็บมาก คัตรีบถอดเสื้อนอกออกคลุมให้ทันที
เช้าวันต่อมาเดไม่มาเรียน คัตสังหรณ์ใจไม่ดีเลยเค้นถามพวกมันจึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น คัตรีบไปตามที่พวกมันบอกก็เจอเดนอนตัวขดสลบอยู่ มีทั้งรอยถลอกรอยช้ำ หน้าปูดนูน เสื้อผ้าก็สกปรกขาดวิ่น เดนอนคุดคู้ไม่ได้สติคงเจ็บมาก คัตรีบถอดเสื้อนอกออกคลุมให้ทันที
วันนึงกลุ่มเพื่อนผชพูดเรื่องนี้กันแล้วคัตเผลอหลุดปากไปว่าเคยทำมาแล้ว เพื่อนก็คะยั้นคะยอถามใหญ่ว่าทำกับใคร พูดมากๆเข้าคัตก็เผลอหลุดปากไปอีกว่าทำกับอิซึคุ
“หมอนั่นตัวเล็กบอบบางเหมือนผญ ฉันว่าแทบไม่ต่างอะไรกันเลยว่ะ” คัตพูดออกไป
วันนึงกลุ่มเพื่อนผชพูดเรื่องนี้กันแล้วคัตเผลอหลุดปากไปว่าเคยทำมาแล้ว เพื่อนก็คะยั้นคะยอถามใหญ่ว่าทำกับใคร พูดมากๆเข้าคัตก็เผลอหลุดปากไปอีกว่าทำกับอิซึคุ
“หมอนั่นตัวเล็กบอบบางเหมือนผญ ฉันว่าแทบไม่ต่างอะไรกันเลยว่ะ” คัตพูดออกไป
what if คัตเดเจอกับโกโกยามิ
คัตเดรุ่นโปรโตไทป์หรือโกโกกับยามิคุโมะคุงรักกันดีมาก คัตตาเขียวเป็นหนุ่มธงเขียวสุดๆ ใจดี ยิ้มแย้ม แม้จะปากเสียไปหน่อยแต่รักยามิสุดๆ
เดมองอย่างอิจฉาเพราะเขาก็อยากให้คัตจังรักตนเหมือนที่ตนรักบ้าง อยากให้คัตใจดีตอบเหมือนที่โกโกใจดีกับยามิ
คัตเห็นก็ไม่พอใจ แกจะไปมองไอ่หมอนั่นทำไม แต่ก็พอจะเข้าใจได้จึงเริ่มเปลี่ยนตัวเอง
Halloween special 2024
ข้าคือมนุษย์หมาป่า ข้ามาที่นี่เพื่อหลอกหลอนและทำให้ผู้โชคร้ายหนึ่งคนในปีนี้กลายเป็นหมาป่าเช่นเดียวกับข้า มันจะต้องทุกข์ทรมานไปตลอดกาล เผชิญชะตากรรมอย่างที่ข้าต้องเจอ
ข้าเลือกเจ้ามนุษย์หนุ่มผมสีฟาง มันมีดวงตาที่น่าสนใจ หึๆๆ เอาละ จงกลัวข้าเสียสิ!
“กัดเลย กัดกุเลย อย่าหนีไปไหนนะ เอาเลยกุรออยู่”
ห้ะ ใช่หรอวะ
(มีต่อ)
อิซึคุเปล่งประกายสดใสตอนที่ใช้พลัง
ทุกครั้งที่ใช้วฟอ. จะเรืองแสงสีขาวอ่อนๆออกมา แสงนั่นสว่างแม้ในคืนที่มืดมิด ถึงมันจะเคลื่อนที่ได้เร็วแต่ชั่วขณะหนึ่งที่ได้เห็นนั้น มันช่างงดงามจริงๆ
แต่ประกายแสงนั้นก็หมดไปพร้อมกับพลังที่หมดลง อิซึคุไม่เปล่งประกายอีกแล้ว
ไม่ มันยังไม่จบ ไม่ยอมหยุดอยู่แค่นี้หรอก ฉันจะทำให้แกกลับมาสดใสอีกครั้ง
รอฉันนะ อิซึคุ คราวนี้ ฉันจะช่วยแกเอง
ชื่อของคัตโปรโตไทป์ที่เขียนไว้คือ gogo แล้วโจไม่รู้ว่ามันอ่านว่าอะไร
โกโก้? โกะโก? โกโกะ?
เลยยึดเอาตามที่รีดคนนึงเคยเมนต์ไว้ว่า โกโก มาใช้ ใครรู้ช่วยบอกทีว่ามันชื่ออะไร5555
โจคิดว่ารุ่นโปรโตไทป์กับปัจจุบันมีความต่างกันเยอะมากโดยเฉพาะเดกุ เป็นอะไรที่น่าลองเขียนดูจริงๆ😋
ชื่อของคัตโปรโตไทป์ที่เขียนไว้คือ gogo แล้วโจไม่รู้ว่ามันอ่านว่าอะไร
โกโก้? โกะโก? โกโกะ?
เลยยึดเอาตามที่รีดคนนึงเคยเมนต์ไว้ว่า โกโก มาใช้ ใครรู้ช่วยบอกทีว่ามันชื่ออะไร5555
โจคิดว่ารุ่นโปรโตไทป์กับปัจจุบันมีความต่างกันเยอะมากโดยเฉพาะเดกุ เป็นอะไรที่น่าลองเขียนดูจริงๆ😋
👻🥦: ลอย~ไป ลอย~มา อ๊ะ! นี่ คุณหมาป่าตรงนั้น…หวา พึ่งมาใหม่หรอ น่าสงสารจัง ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะช่วยคุณเอง
🐺💥: เดกุ?
👻🥦: อะ อะ…ทำไมถึง
🐺💥: (ยิ้ม) ไม่ต้องตกใจนะ
คัตพุ่งเข้ากอดเดด้วยความคิดถึง พวงหางฟูส่ายไปมาอย่างดีใจ
จับได้แล้ว กอดได้แล้ว อิซึคุอยู่ตรงนี้แล้วจริงๆ
Happy Halloween 🎃
(ฟิคตามเทศกาลเรื่องแรกเลย555หวังว่าจะชอบน้า)
👻🥦: ลอย~ไป ลอย~มา อ๊ะ! นี่ คุณหมาป่าตรงนั้น…หวา พึ่งมาใหม่หรอ น่าสงสารจัง ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะช่วยคุณเอง
🐺💥: เดกุ?
👻🥦: อะ อะ…ทำไมถึง
🐺💥: (ยิ้ม) ไม่ต้องตกใจนะ
คัตพุ่งเข้ากอดเดด้วยความคิดถึง พวงหางฟูส่ายไปมาอย่างดีใจ
จับได้แล้ว กอดได้แล้ว อิซึคุอยู่ตรงนี้แล้วจริงๆ
Happy Halloween 🎃
(ฟิคตามเทศกาลเรื่องแรกเลย555หวังว่าจะชอบน้า)
“เพราะงั้นแกจงกัดฉันซะ ฉันจะได้ไปเจออิซึคุ”
“หึๆๆ ข้าเปลี่ยนใจแล้ว ข้าจะไม่มีวันทำให้ความปรารถนาของมนุษย์เป็นจริง ข้าจะไปหาคนอื่น…เอ๋ง!!”
“กัดกุ! กัดกุเดี๋ยวนี้!”
คัตสึกิง้างปากหมาให้กัดตัวเองสมใจ ดวงตาสีแดงหลับลงยอมรับความเปลี่ยนแปลงด้วยรอยยิ้ม
รอก่อนนะ อิซึคุ
“เพราะงั้นแกจงกัดฉันซะ ฉันจะได้ไปเจออิซึคุ”
“หึๆๆ ข้าเปลี่ยนใจแล้ว ข้าจะไม่มีวันทำให้ความปรารถนาของมนุษย์เป็นจริง ข้าจะไปหาคนอื่น…เอ๋ง!!”
“กัดกุ! กัดกุเดี๋ยวนี้!”
คัตสึกิง้างปากหมาให้กัดตัวเองสมใจ ดวงตาสีแดงหลับลงยอมรับความเปลี่ยนแปลงด้วยรอยยิ้ม
รอก่อนนะ อิซึคุ
“ให้กัดจริงหรอ”
“เออ จริง รีบทำเร็วๆอยากเป็นผีแล้ว”
“แกบ้าป่ะเนี่ย” อยากพาไปปรับทัศนคติว่ะ “ถ้าแกโดนข้ากัด แกจะไปอยู่โลกโน้นแล้วไม่ได้กลับมาอีกเลยนะ”
“เออ กัดเลย” คัตยืนยัน “ฉันจะไปหาอิซึคุ”
วันฮาโลวีนเมื่อหลายปีก่อน เด็กหนุ่มคนหนึ่งได้จากไปเพราะความใจร้ายของเพื่อนสนิท คัตเสียใจมาก เขาไม่อาจ
“ให้กัดจริงหรอ”
“เออ จริง รีบทำเร็วๆอยากเป็นผีแล้ว”
“แกบ้าป่ะเนี่ย” อยากพาไปปรับทัศนคติว่ะ “ถ้าแกโดนข้ากัด แกจะไปอยู่โลกโน้นแล้วไม่ได้กลับมาอีกเลยนะ”
“เออ กัดเลย” คัตยืนยัน “ฉันจะไปหาอิซึคุ”
วันฮาโลวีนเมื่อหลายปีก่อน เด็กหนุ่มคนหนึ่งได้จากไปเพราะความใจร้ายของเพื่อนสนิท คัตเสียใจมาก เขาไม่อาจ