Mamy prezydenta, który zamiast służyć interesom polskich obywateli, wspiera amerykańskich oligarchów.

Userzy "X" zaakceptowali, że są aktywni na portalu dla nazistów, czy zaakceptują, że są userami portalu dla pedofilów?

W Polsce nadal (chyba) większość zawieranych małżeństw to tak zwane małżeństwa konkordatowe: zawierane przed kapłanem religijnym, w ramach religijnej ceremonii, ale ze skutkami cywilnymi. Pozwólcie, że zaproponuję wam mały eksperyment myślowy, albo dwa. Wyobraźmy sobie, że kierując się swoją czcią dla _laïcité_ , Francja wprowadza przepisy, że „małżeństwa, jako związki sformalizowane w świeckiej ceremonii, są pod ochroną państwa francuskiego”. Następnie polityczny i prawny establishment Francji zaczyna interpretować to tak, że z tego zapisu wynika nie tylko _nakaz_ ochrony świeckich małżeństw, ale także _zakaz_ rozpoznania jakichkolwiek innych małżeństw czy związków. W efekcie Polacy, których większość zawarła małżeństwa w świątyni, najcześciej katolickiej, gdy tylko wjeżdżają do Francji, momentalnie zmieniają stan cywilny, stając się stanu wolnego, a ich związki, w sensie prawnym, przestają istnieć. Wszystko, by „chronić małżeństwo jako związek zawarty w świeckiej ceremonii”. Czy Polaków cieszyłby taki stan rzeczy? Czy Unia Europejska, gwarantująca swobodę przemieszania i osiedlania się, mogłaby ją dalej gwarantować, jeśli warunkiem korzystania z tej swobody byłaby zgoda na literalne unieważnienie swojego małżeństwa — gdyby ktoś z Polski chciał zamieszkać we Francji, lub tylko po niej podróżować? Czy Bosak argumentowałby, że to ok, że Polak chcąc korzystać z "przywileju" "małżeństwa konkordatowego", musi wracać do Polski? A teraz wyobraźmy sobie, że w Niemczech władzę przejmują neonaziści z AfD, z którymi przyjaźni się nasza Konfederacja. Postanawiają zaostrzyć „ochronę narodu” i wprowadzają do niemieckiego systemu prawnego „ochronę małżeństwa jako związku Niemca lub Niemki z Niemcem, lub Niemką” (inkluzywny faszyzm, nie zapominajmy, że liderka AfD sama jest w zalegalizowanym prawnie związku jednopłciowym). Znowu: nagle Polacy, ale i inne nacje, gdy wjeżdżają do Niemiec, zmieniają status swojego małżeństwa na „osoby sobie obce”. Czy Polaków cieszyłby taki stan rzeczy? Czy Bosak protestowałby, że europejski sąd neguje „autonomię niemieckiej aksjologi”, domagając się respektu dla zawartych między Polakami małżeństw? Tymczasem, a nie jest to sytuacja wyobrażona, taki jest, w Polsce, los ludzi, którzy w różnych krajach zawarli małżeństwa lub inne formy zalegalizowanych związków jednopłciowych. W prawie każdym innym kraju europejskim mają wszystkie wynikające z tego prawa i obowiązki. Przyjeżdżają do Polski i cudownie stają się osobami stanu wolnego, z przypadku podróżującą z jakąś „osobą obcą”. Małżeństwo mężczyzn, którzy po przyjechaniu do Polski stali się nagle kawalerami, pozwało za to nasz ohydny kraj i — co powinno być oczywiste dla każdego, kto nie złożył rozumu na ołtarzu religijnego obłędu — wygrało: > Ślub wzięli w Berlinie, po 10 latach relacji. Po powrocie do Polski okazało się, że ich małżeństwo jest nieważne, a w świetle polskiego prawa wciąż są kawalerami, obcymi dla siebie osobami. > Transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa odmówił im najpierw urząd stanu cywilnego, a potem krajowe sądy, powołując się na klauzulę porządku publicznego oraz art. 18 Konstytucji, który mówi, że państwo polskie chroni małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny. Pod koniec 2023 roku Naczelny Sąd Administracyjny skierował w tej sprawie pytanie prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. > 25 listopada 2025 Trybunał w Luksemburgu w przełomowym wyroku orzekł, że Polska musi uznawać małżeństwa jednopłciowe zawierane za granicą. > Odmowa transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa łamie bowiem swobodę przemieszczania się zapisaną w traktatach i unijnej dyrektywie z 2004 roku. > O takie rozstrzygnięcie para walczyła 7 lat. Prawica zareagowała na to mieszanką histerii i ekstazy. Ekstaza, wiadomo, patoprawica widzi w tym wygodny propagandowy argument za jeszcze mocniejszym nawoływaniem do Polexitu: „uciekajmy z Unii, bo co prawda nie będzie otwartych granic i miliardów dotacji, ale za to nie będzie tych ślubów gejowskich, czysty PROFIT!” To w ogóle zabawne, bo dobrze pokazuje bałamutność prawicowych narracji o „tematach zastępczych” i „światopoglądowych”. Pomijając już, że to prawica buduje swoją tożsamość na tych tematach, dodatkowo ordynarnie kłamie, że tematy te są niezwiązane z „prawdziwymi problemami”, takimi jak „gospodarka”. Tymczasem TSUE swój wyrok oparł nie na jakichś argumentach prawno-człowieczych, ale prostym rozumowaniu: UE ma zapewnić swobodę przemieszczania się. Nie da się jej zagwarantować, jeśli niektórzy obywatele UE muszą zgodzić się na unieważnienie swojego małżeństwa, gdyby chcieli osiąść w niektórych krajach UE. Do tego sprowadza się chorobliwe polskie prawo i praktyka: ktoś w małżeństwie jednopłciowym może zamieszkać w Polsce tylko, jeśli zgodzi się na ultimatum i zacznie udawać, że jest „stanu wolnego”. Histeria prawicy też standardowa, typowy bełkot o „wartościach” i „narzucaniu”. Nieważne, że jedyne ofiary „narzucania” to pary jednopłciowe: to im narzucane są katolickie pseudowartości, które są podstawą nienawistnych zakazów legalizacji związków jednopłciowych. Nikt nikogo do zawierania ślubów jednopłciowych nie zmusza, ale jest cała gromada degeneratów, którzy chcą innym tych ślubów zabronić. Standardem jest też mamrotanie bez sensu o „Konstytucji”. Tam, jak zwykle, widzimy niezwykłe wywody, które budzą niepokój co władz poznawczych mózgów trawionych prawicową ideologią. Prawicowi „konstytucjonaliści” dowodzą, że z zawartego w Konstytucji zdania „A jako związek X i Y znajduje się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej” wynika w jakiś sposób zakaz regulacji prawnej w rodzaju „B jako związek X i X lub Y i Y ma prawo do wspólnego rozliczania się z podatków i decydowania o swoim pochówku”. Po prawdzie, z „A jako związek X i Y znajduje się pod ochroną” nie wynika nawet zakaz „A jako związek X i X lub Y i Y _też_ znajduje się pod ochroną”. Z tego wynika jedynie, że A jako związek X i Y _musi być_ „chroniony przez państwo polskie” (jak? Konstytucja nie mówi — to już decyzja ustawodawcy, a więc ostatecznie Suwerena, i wymaga doprecyzowania innymi ustawami). Tymczasem prawica nie ma hamulców w eskalowaniu swoich coraz bardziej absurdalnych interpretacji fikcyjnego konstytucyjnego „zakazu małżeństw jednopłciowych”. Prezydent-nikotynista zabłysną ostatnio, mówiąc, że nawet prawo w rodzaju „X i X lub Y i Y mogą zarejestrować u notariusza umowę, po której mogą decydować o swoim pochówku” jest „sprzeczne z konstytucyjną definicją małżeństwa”. Przy tak szeroko rozumianej „ochronie małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny” zaczynamy docierać do miejsc, w których dowolna umowa cywilnoprawna, jeśliby miała być zawarta przez osoby tej samej płci, staje się „zagrożeniem dla małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny”. Jeśli dwóch mężczyzn nie może zawrzeć umowy, że po śmierci jednego z nich drugi będzie decydował o pochówku zmarłego, bo to zagraża „małżeństwu jako związkowi kobiety i mężczyzny”, to czy nie zagraża temu związkowi, gdy dwóch panów kupi wspólnie dom? Założy firmę? Czekam, aż prezydent-sutener zainicjuje zmiany prawne, które zakażą tych latentnie homoseksualnych bezeceństw. Według prawicy właściwie jedyny powód, dla którego heterole biorą ślub, to świadomość, że nie wolno tego ślubu brać gejom i lesbijkom, bez tego fundamentu małżeństwa różnopłciowe ustaną, a państwo nie będzie mogło pełnić swej konstytucyjnej funkcji! Tym przydługim wywodem chciałem pokazać, że walka z prawicowymi argumentami nie ma sensu, bo to nie są „argumenty” w rozumieniu racjonalnego dyskursu, tylko czysto emocjonalne wycia. Argumenty te są bez znaczenia także dlatego, że o ewentualnej „konstytucyjności” przesądzają decyzje TK, a ten obsadzony jest starannie wyselekcjonowanymi przez Kaczyńskiego degeneratami, którzy przyzwoitość, uczciwość czy dobro Polaków bedą brali pod uwagę na samym końcu, stawiając na pierwszym miejscu oczekiwania Partii, która ich karmi i dała im ich synekury. W praktyce oznacza to, że i wyrok TSUE może mieć mniejsze znaczenie, niż byśmy chcieli. Żeby realnie zmienił sytuację osób w związkach jednopłciowych, jakieś regulacje powinny być wprowadzone, choćby jednoznacznie nadające określone prawa małżeństwom zawartym za granicą. Ktoś wierzy, że Donald Tusk będzie chciał się za to zabrać? A gdyby nawet, że prezydent-sutener czy należący do tej samej partii TK na to pozwoli? Może jednak czas przyznać przed sobą, a słowa te kieruję do braci i sióstr elgiebetów, że nikt nam wolności i równości nie da, tak jak nikt jej nie dał elgiebetom w innych krajach? Czy zmiany prawne wprowadzali politycy, jak to zrobili brytyjscy konserwatyści, czy sędziowie, jak amerykański SCOTUS, to zawsze był _skutek_ zmiany społecznej, którą ciężką pracą wywalczyły pokolenia lesbijek i gejów. Za każdym razem, gdy jakiś LGBT się outuje przed swoimi rodzicami czy rodzeństwem, dziadkami czy kuzynami, kolegami ze szkoły czy współpracownikami, ziarno zostaje zasiane. Nie każde kiełkuje, niektóre obumierają, trafiając na skrajnie jałowy grunt, ale ostatecznie to naprawdę działa jak rozwój ekosystemu. Te, które wyrosną, zmieniają swoje otoczenie, czyniąc je bardziej przyjaznym dla kolejnych. To pętla sprzężenia zwrotnego. Jaka zmiana zaszła w ostatnich stu latach! Ze stanu, gdy znaczna część populacji zagrożona była kara więzienia lub śmierci przeszliśmy do stanu, gdy ponad miliard ludzi może wziąć ślub, nawet gdy kochana przez nich osoba jest tej samej płci. Podstawą tego przewrotu, być może największego, najbardziej radykalnego pod względem skali i szybkości zmiany w historii świata, był porosty proces: ujawnij się, żyj, zmieniaj ludzi wokół siebie, uczyń świat minimalnie bardziej przyjaznym dla podobnych sobie, którzy przyjdą póżniej. Choćby Brauny, Bosaki, Kaczyńskie i inni degeneraci polityczni się zapluli, nieważne ile absurdalnego, pozbawionego logiki i sensu bełkotu wyprodukują, ten fundamentalny proces wciąż działa. Praca wciąż jest wykonywana, najważniejsza praca, i nie wykonują jej politycy czy sędziowie. Nikt tej pracy nie wykona za nas. To nadal fundament, na którym buduje się kolejne piętra: parady i marsze jako sposoby na budowanie środowiska i solidarności, poczucia przynależności i sensu walki (nie, celem parad nie jest „przekonywanie” kogokolwiek do czegokolwiek, tylko budowanie tożsamości i motywacji uczestników). Aktywizm i lobbing, jako destylat społecznej zmiany, który finalnie katalizuje zmianę polityczną, czy to na drodze legislacyjnej, czy litygacyjnej (lub obu jednocześnie). Podstawą było i jest: ujawnij się i żyj! I nie, nie jest to bezkosztowo, nie, nie jest to tak wygodne i łatwe jak pisanie moralnie słusznych notek na blogach czy statusów na Twitterze (doskonale rozumiem ironię _tych słów_ w _tym miejscu_). Nie znaczy to oczywiście, że nie możemy zrobić więcej. Nie piszę tego z pozycji wyższości, sam nie miałem do tej porty odwagi tego robić. Może jednak czas na kroki bardziej radykalne. Twoi rodzice cię akceptują? Rodzeństwo zaprasza z partnerem na święta czy urodziny? Przyjaciele lubią twojego chłopaka czy dziewczynę? Super. A co robią w trakcie wyborów parlamentarnych? Nie chodzi mi o agitowanie za konkretną partią, ale czas może konfrontować naszych bliskich z niewygodną prawdą: ich decyzje wyborcze to nie jakaś „polityka” dotycząca „onych”. Głosujesz na Bosaka? Dajesz władzę hejterowi, który chce zwalniać z pracy nauczycieli-gejów i karać za „propagandę LGBT”, czyli jawne życie lesbijek i gejów. Rodzice głosują na Nawrockiego, bo „to zwykły Polak, nasz kandydat”? Może warto ich zapytać, gdy na święta składają życzenia, że czy naprawdę uważają, jak ich kandydat, że dać gejom prawo do pochówku partnera to „za dużo”? Ludzie kompartmentalizują, ludzie redukują dysonans poznawczy, natomiast ludzie nie myślą racjonalnie, a jeśli nawet, to raszko a prawie nigdy w kontekście polityki. Kluczem do zmiany _ich_ decyzji jest skonfrontować ich z ciężarem emocjonalnym, który _my_ musimy na co dzień znosić. Pokazać im na naszym przykładzie, jaki jest koszt polityki, którą realizują wykolejeńcy, na których być może głosują. Że Bosak to nie „niższe podatki” tylko niewyobrażalna nienawiści i pragnienie, by zmusić każdego geja i lesbijkę do życia w ukryciu i w samotności. Że Nawrocki to nie „patriota”, tylko pozbawiony wyższych uczuć nihilista, któremu ręką nie zadrży, gdy będzie podpisywał wyrok na rodziny osób LGBT. Dziś każdy jest bombardowany bezprecedensową w historii masą propagandy. Ogromna większość tej propagandy, te wszystkie bełkotliwe tik-toki, filmiki prawicowych ideologów na YouTube i wstrętne memy, przy których rysunki z prasy nazistowskiej to wyrafinowane metafory, to prawicowy szlam zalewający mózgi naszych bliskich zgodnie z dizajnem dystrybuujących je platform. Jedyną nadzieją na zmianę, to oderwać ich od tych ekranów nienawiści, chociaż na chwilę, i pokazać, że nienawiść niszczy ich rodziny i przyjaciół w realnym świecie. To nie będzie komfortowe. Jak wspominałem, sam nie wiem, czy się na to zdobędę. Chyba jednak jesteśmy na etapie w Polsce, gdzie staje się coraz bardziej jasnym: nienawistnicy nie zamkną swoich parszywych mord, jeśli nie zacznie być politycznie kosztownym sączyć nienawiść. Kosztu tego nie wygenerujemy jedynie „argumentując” czy „debatując” w internecie. Prawdopodobnie, w obecnej sytuacji prawno-cywilizacyjnej Polski, nie wygenerują go też wyroki TSUE. Tylko my to możemy zrobić, w nieprzyjemnym, emocjonalnie obciążającym, stwarzającym ryzyko fizycznej przemocy „świecie offline”.

Fajny film widziałem.

Kilka dni temu informowałem o tym, że Facebook zawiesił mi konto z powodu naruszeń cyberbezpieczeństwa. Odwołania _dały efekt_ : * moje prywatne konto już nie jest zablokowane; * FB odwołał oskarżenia o naruszenie zasad cyberbezpieczeństwa i wycofał oflagowanie jednego z postów, że służy wyłudzaniu danych. Dzięki temu wiem teraz, co przemądre algorytmy uznały za skrajnie niebezpieczne treści, które uzasadniły nie tylko likwidację strony, ale natychmiastowe zwieszenie prywatnego konta (którego używam wyłącznie do zarządzania stroną): Tak, chodzi o post ze zrzutem ekranu przedstawiającym fragment artykułu w _Ars Technica_ , w którym opisują oni jeden z haraczy, jakie Trump ściąga z różnych firm. Do zdjęcia, jak widzicie, dołączony był link do artykułu. A teraz najzabawniejsze: prywatny profil jest odblokowany, zdjęcie i post na fanpage bloga, które, jak rozumiem, wszystko spowodowały, są przywrócone… ale sam fanpage jest nadal zawieszony!

Linki do trzech dobrych tekstów o AI

Mogłem się tego spodziewać: od miesięcy co chwila różne posty były usuwane za „naruszanie zasad społeczności”, często w typowo bezczelny sposób, np. posty krytyczne w kontekście jakichś faszystowskich odchyłów były kasowane za „szerzenie nienawiści”. Odwołania czasami działały, czasami nie. Przez kilka miesięcy fanpage miał zablokowane rekomendacje. Dziś rano w powiadomieniach zobaczyłem info, które wyglądało jak typowy scam: jakiś bot o nazwie w rodzaju „Safety AI 1234” oznaczył mnie w poście, że „twój profil narusza bezpieczeństwo” i coś tam, coś tam, „tu kliknij”. Odznaczyłem się z postu i zablokowałem profil. Po dwóch godzinach dostałem na pocztę info, że mój profil FB jest zablokowany za naruszenie zasad cyberbezpieczeństwo i ponoć brałem udział w aktywności wyłudzającej informacje. Mam 180 dni na odwołanie, które zaczyna się od przesłania selfie. Tego mi brakuje, by wysyłać naziście Zuckerbergowi swoje selfie. Wygenerowałem jedno w Chat GPT i zobaczymy, co będzie. Koniec końców myślę, że będzie to dla mnie z pożytkiem. Trochę szkoda, że mimo wielokrotnych prób przekonania ludzi, którzy śledzą mnie na FB, że naprawdę czas zasubskrybować ten blog, bo FB jest niekompatybilny z ideą wolnego internetu i swobodnej wymiany myśli i poglądów, zasadniczo nie działało. Może z 20 osób zasubskrybowało newsletter po kilku takich postach. Ludzie kochają bezmyślnie przewijać jedną apkę i nie mieści im się w głowach wrócić do wchodzenia na strony, czy nawet korzystania z czytnika RSS lub newslettera. Ja pewnie nadal będę tu pisał, może nawet częściej teraz, gdy już wrzutki na FB nie będą konsumować czasu i uwagi. Niemiej, coraz bardziej wygląda to na katakumby.

Piotr Wilkin opublikował tekst o wzmożeniu globalnej prawicy, próbującej z Charliego Kirka zrobić męczennika i ofiarę rzekomej masowej przemocy ze strony „lewicy”. Nie trwało długo, a portal Zuckerberga skasował wpis. Pozwolę go sobie opublikować, trzeba przeciwdziałać prawicowej cenzurze: _Niewiele jest rzeczy, które tak dobitnie pokazują amoralny nihilizm współczesnej globalnej prawicy (nie będę już jej nazywał alt-prawicą, bo chyba nie ma to żadnego sensu, skoro nurt ten ostatecznie przejął i zawłaszczył prawicowe ruchy praktycznie w całym świecie szeroko pojętego Zachodu), jak reakcje na zamordowanie Charliego Kirka._ _Kim był bowiem Charlie Kirk? Otóż Charlie Kirk był gościem, którego życiowa misja to było szczucie na "podludzi" - którymi, w zależności od humoru czy też dostępnej amunicji erystycznej, byli: lewicowi akademicy (jego organizacja Turning Point USA opublikowała "czarną listę" "lewackich" pracowników naukowych - możecie sobie wyobrazić, jak wyglądał przeciętny dzień osoby, która znalazła się na takiej liście, albo wejść w sekcję komentarzy praktycznie dowolnego liberalno-lewicowego komentatora, który jeszcze ostał się na X/Twitterku), Latynosi, czarnoskórzy (ostatnie dni przed śmiercią spędził organizując rasistowskie szczucie na czarnoskórych Amerykanów poprzez przypisanie im zbiorowej odpowiedzialności za zamordowanie uchodźczyni z Ukrainy, którą zabił czarnoskóry przestępca-recydywista)... słowem, facet praktycznie nie robił w życiu nic, tylko wskazywał palcem wrogów. Oczywiście, jak na prawicowego Amerykanina, był onucą (powtarzał wszystkie standardowe teksty o nazistach w Ukrainie, Zelenskim jako marionetce USA, żądał anulowania pomocy dla Ukrainy i oddania Krymu Rosji), ale też fanatycznym zwolennikiem prawa do posiadania broni - do tego stopnia, że po którejś z kolei strzelaninie w szkole w USA wypowiadał się, jak to "nie możemy pozwolić się emocjonalnie terroryzować rodzinom ofiar" oraz "druga poprawka jest warta tych paru śmierci od broni palnej rocznie"._ _Jaka była jego postawa wobec przemocy w polityce? Cóż, dość powiedzieć, że kiedy szaleniec wparował do domu państwa Pelosi i prawie zatłukł siekierą męża Nancy Pelosi, Paula, Charlie Kirk ogłosił wszem i wobec, że... jakiś prawdziwy patriota powinien wpłacić kaucję za napastnika - a następnie "zadać mu parę pytań" (co było aluzją do kompletnie odjechanej teorii spiskowej, jakoby Paul Pelosi był kryptogejem, a napastnik jego odrzuconym kochankiem)._ _No to teraz zobaczmy, co się dzieje. Nagle cała prawicowa infosfera (a jest ona przepotężna, śmiać mi się chce, jak prawica coś wygaduje o "mediach głównego nurtu", w Polsce latami największy nakładowo tygodnik, czyli "Gość Niedzielny", co tydzień przedrukowywał niemal słowo w słowo prawicową propagandę z tamtejszej "katolickiej" prasy, do dzisiaj cały ekosystem oficjalnych katolickich mediów swoją "prasówkę" rozpoczyna od EWTN i LifeSiteNews) próbuje zrobić z Charliego Kirka nowego świętego. I to próbuje to zrobić w sposób absolutnie groteskowy, robiąc z niego wzór cnót wszelakich. Trump już ogłosił narodową żałobę, spuszczanie flag z masztów i chce Kirka pośmiertnie odznaczyć._ _To dlaczego teraz mówię o amoralnym nihilizmie? Spieszę poinformować. No więc cała prawica, amerykańska i nie tylko amerykańska, zapałała swiętym gniewem i oburzeniem na mordercę. Winna jest oczywiście lewica, chociaż sprawcy jeszcze nie złapano, a nawet nie zidentyfikowano. Oburzenie na przemoc leje się gęsto, amerykański Departament Stanu ogłosił oficjalnie, że będzie wydalał z USA (i zabraniał wjazdu) obcokrajowcom, którzy... ośmielili się nabijać ze śmierci Kirka. Tak, nie mylicie się, Oaza Wolności Słowa, kraj, w którym pierwsza poprawka jest świętością, będzie wydalał ludzi albo odmawiał im wjazdu za heheszki na Fejsbuczku. Jeden z kongresmenów poszedł jeszcze dalej, domagając się przyjęcia prawa, zgodnie z którym platformy cyfrowe będą zobligowane do dania dożywotnich banów osobom cieszącym się z bądź wyśmiewającym śmierć Kirka._ _No to cofnijmy nieco zegar. Dosłownie 3 miesiące temu zastrzelona zostaje demokratyczna senator stanowa z Minnesoty, Melissa Hortman wraz ze swoim mężem. Morderca próbuje też zabić innego senatora, ale szczęśliwie temu udaje się ujść z życiem. Przy sprawcy znaleziono listę blisko 70 demokratycznych bądź ogólnie liberalnych polityków i działaczy._ _Co robi nasza prawica? Czy się oburza i potępia? A gdzie tam. Trump ogranicza się do zapewnienia, że "nie ma miejsca na straszliwą przemoc". Żadnej żałoby narodowej ani medali nie ma. Ale to i tak Wersal przy tym, co robią inni prawicowi politycy. Senator Mike Lee przy wsparciu Donalda Trumpa Juniora i Elona Muska rozsiewa teorie spiskowe, jakoby zleceniodawcą morderstwa był gubernator Minnesoty i kandydat na wiceprezydenta Tim Walz, a całość była "kłótnią w rodzinie". Publikuje też w trakcie obławy na sprawcę prześmiewczy obrazek z portretem mordercy i podpisem "Koszmar na Walz Street"._ _Wcześniej to samo ma miejsce przy okazji próby morderstwa Nancy Pelosi, gdzie ciężko ranny zostaje jej mąż. O rozsiewanej teorii spiskowej już wspomniałem, znamienne jest to, że w bagatelizowaniu morderstwa brał udział właśnie osobiście Charlie Kirk._ _No i tak to się właśnie kręci. Dla tych ludzi po prostu nie ma żadnych wartości. Jeśli sprawa dotyczy ich "wrogów", uderzają w hasła "wolności słowa" - co ma być po prostu wygodnym pretekstem do porzucenia wszelkiego decorum oraz propagowania kłamstw i szczucia. Ale jeśli sprawa dotyczy kogoś z "ich" - nagle włączają niewiarygodny wprost patos. Nagle wolność słowa przestaje się liczyć, nagle zaczyna liczyć się wartość życia ludzkiego, chociaż sam Kirk przecież tę wartość bagatelizował. Nagle ci sami ludzie, którzy wyrażali święte oburzenie na to, że służby w UK aresztują ludzi za podżegające do konkretnych aktów przemocy wpisy na X/Twitterku, nazywając to kompletną śmiercią wolności słowa i zamordyzmem i pouczając Europejczyków o wolności słowa (vide osławione przemówienie JD Vance'a), chcą wydalać ludzi z kraju albo odmawiać im wjazdu za... "racjonalizowanie bądź bagatelizowanie (ang. making light of) śmierci Kirka"._ _W gruncie rzeczy prawica po prostu doskonale odrobiła lekcje postmodernizmu. Wyzywając lewicę od "relatywistów moralnych" i "marksistów kulturowych" sami w doskonały wręcz sposób wcielili w życie zalecenia Rorty'ego o (nie)liberalnej ironii. Żadne zasady nie obowiązują, obowiązuje tylko zasada perswazji. Jeśli twoje działania przekonują innych skutecznie, to wygrałeś, jeśli nie, to przegrałeś. No więc skoro można stworzyć ekosystem medialny, który będzie przekonywać, że morderstwo lewaka to takie tam, hehe, wiecie, pewnie kłótnia w rodzinie albo kochanek go zamordował, ale morderstwo prawaka to niebywała, epokowa zbrodnia oraz oczywiście dowód skrajnego barbarzyństwa i zdziczenia lewicy, która oczywiście jest za to odpowiedzialna, skoro anulowanie wystąpień prawicowych mówców pod presją studentów to jest niedopuszczalna cancel culture, ale wyrzucanie z pracy wykładowcy, który na wykładzie o gender ośmielił się mówić o gender, bo doniosła na niego dzielna prawicowa aktywistka, która oczywiście wykład nagrała, to jest słuszna walka z demoralizacją i zepsuciem, to należy tak zrobić i po prostu wygrać plemienną wojnę._ _A to, że w tej plemiennej wojnie zostały spalone wszystkie tradycyjnie prawicowe wartości i pozostały ich karykatury, to, że poza rasizmem, seksizmem i niepohamowaną pazernością nie ma tam żadnych wartości, nie ma znaczenia. Grunt, że wygrali "nasi". A, no i są przeciw aborcji. Pamiętajmy. To wszystko usprawiedliwia i wszystko zmienia._

Trzy organizmy. Kilka zdjęć.