#SKZ_Commu | คาร์ใจดียอมคน บวกได้รังแกได้เสมอ
Doc : https://docs.google.com/document/d/1B1Hx5k0HCT2A0CXqssfhRyFJEjY5g-Lz8r0Rlqt79LM/edit?usp=drivesdk
19y. | Y.3
#SKZ_Commu
|
|
Till that her garments, heavy with their drink,
Pulled the poor wretch from her melodious lay
To muddy death.
[ Hamlet ] - act 4 scene 7
|
|
Doc: docs.google.com/document/d/1...
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
"ลำนำรุเธียรขอคุณ.. อยู่ที่ไหนหรอ.."
"นั่น..คือสีแดงที่เสียงดัง แต่สุภาพ.."
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
紅粱 • 灰坂 | Kurenya Haizaka
Y.2 | 17Y | 160cm.
Doc : bio
Talk /Role/etc | DM 24/7!
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
"ลำนำรุเธียรขอคุณ.. อยู่ที่ไหนหรอ.."
"นั่น..คือสีแดงที่เสียงดัง แต่สุภาพ.."
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
紅粱 • 灰坂 | Kurenya Haizaka
Y.2 | 17Y | 160cm.
Doc : bio
Talk /Role/etc | DM 24/7!
" ได้ยินแล้วล่ะ ท่วงทำนองของเธอ "
" เป็นเพลงที่เพราะมากเลยนะ "
━━━━●───── 00:00 ⇆ㅤ◁ㅤ❚❚ㅤ▷ㅤ↻
奏川 真宏 | Kanekawa Mahiro | Y2-B
Doc : bit.ly/4qgMxTE
" ได้ยินแล้วล่ะ ท่วงทำนองของเธอ "
" เป็นเพลงที่เพราะมากเลยนะ "
━━━━●───── 00:00 ⇆ㅤ◁ㅤ❚❚ㅤ▷ㅤ↻
奏川 真宏 | Kanekawa Mahiro | Y2-B
Doc : bit.ly/4qgMxTE
[ Story ]
ทันทีที่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่นัยน์ตากลมจะสามารถมองเห็นได้ภายใต้เปลือกตาบางที่ปิดลงพร้อมมือเล็กที่พนมขึ้นตามคำกล่าวของใครสักคน
–ในตอนนั้นเองที่ภาพ เสียง และความรู้สึกบางอย่างแทรกแซงเข้ามาในการรับรู้ของเธอ
「ทำไมล่ะ—」
เสียงของใครบางคนดังขึ้นภายในหัวของเธอ แม้จะจำไม่ได้ว่านี่คือเสียงของใคร แต่มันกลับให้ความรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก…
+
[ Story ]
ทันทีที่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่นัยน์ตากลมจะสามารถมองเห็นได้ภายใต้เปลือกตาบางที่ปิดลงพร้อมมือเล็กที่พนมขึ้นตามคำกล่าวของใครสักคน
–ในตอนนั้นเองที่ภาพ เสียง และความรู้สึกบางอย่างแทรกแซงเข้ามาในการรับรู้ของเธอ
「ทำไมล่ะ—」
เสียงของใครบางคนดังขึ้นภายในหัวของเธอ แม้จะจำไม่ได้ว่านี่คือเสียงของใคร แต่มันกลับให้ความรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก…
+
#SKZ_HigetsuDay1
ประกาศรายชื่อจับคู่ : docs.google.com/spreadsheets...
ฟอร์มส่ง Action : forms.gle/yiGYbxVsdzS6...
สามารถอ่านรายละเอียด Gameplay เพิ่มเติมได้ในดอคอีเว้นท์
ระยะเวลาในการเล่น 00:01 04/02 - 23:59 06/02
#SKZ_HigetsuDay1
ประกาศรายชื่อจับคู่ : docs.google.com/spreadsheets...
ฟอร์มส่ง Action : forms.gle/yiGYbxVsdzS6...
สามารถอ่านรายละเอียด Gameplay เพิ่มเติมได้ในดอคอีเว้นท์
ระยะเวลาในการเล่น 00:01 04/02 - 23:59 06/02
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
【จงพนมมือ…และหลับตาลงเสีย】
สิ้นเสียงประกาศ ความเงียบก็ปกคลุม
เสียงกระซิบคุ้นเคยค่อยๆก้องมาจากทุกทิศ ดังเข้าสู่โสตประสาทพลันเนื้อตัวก็ชาวาบ เสียงรบเร้าของ ‘ตัวเขา’ พยายามเป่าหูด้วยประโยคเดิมซ้ำๆราวกับกำลังหยิบยื่นความปรารถนาดีที่บิดเบี้ยวมาให้
ความทรงจำที่พรั่งพรูเข้ามาขาดช่วงเป็นวรรคเว้น แต่ที่จะเด่นชัดคงเป็นความรู้สึกมากมายที่ถาโถมยากจะอธิบาย
(+)
【จงพนมมือ…และหลับตาลงเสีย】
สิ้นเสียงประกาศ ความเงียบก็ปกคลุม
เสียงกระซิบคุ้นเคยค่อยๆก้องมาจากทุกทิศ ดังเข้าสู่โสตประสาทพลันเนื้อตัวก็ชาวาบ เสียงรบเร้าของ ‘ตัวเขา’ พยายามเป่าหูด้วยประโยคเดิมซ้ำๆราวกับกำลังหยิบยื่นความปรารถนาดีที่บิดเบี้ยวมาให้
ความทรงจำที่พรั่งพรูเข้ามาขาดช่วงเป็นวรรคเว้น แต่ที่จะเด่นชัดคงเป็นความรู้สึกมากมายที่ถาโถมยากจะอธิบาย
(+)
[ Story 01 ]
คุณค่าของตัวเองในสถานที่แห่งคืออะไร ?
สิ่งที่เขาตั้งคำถามเอาไว้หลังสองเท้าก้าวตามคนอื่น ๆ มายังอาคารอเนกประสงค์ ทว่ากลับยังไร้ซึ่งคำตอบใดให้หายสงสัย
ท่ามกล่างความอึดอัดที่ก่อตัวอย่งช้า ๆ ตั้งแต่ครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งค่อย ๆ ประโคมอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย
หน้ากากจิ้งจอกสีสาวโพลนไร้ซึ่งลวดลายใดถูกนำขึ้นมาสวมใส่ไว้อย่างมิอาจขัดขืน
[ Story 01 ]
คุณค่าของตัวเองในสถานที่แห่งคืออะไร ?
สิ่งที่เขาตั้งคำถามเอาไว้หลังสองเท้าก้าวตามคนอื่น ๆ มายังอาคารอเนกประสงค์ ทว่ากลับยังไร้ซึ่งคำตอบใดให้หายสงสัย
ท่ามกล่างความอึดอัดที่ก่อตัวอย่งช้า ๆ ตั้งแต่ครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งค่อย ๆ ประโคมอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย
หน้ากากจิ้งจอกสีสาวโพลนไร้ซึ่งลวดลายใดถูกนำขึ้นมาสวมใส่ไว้อย่างมิอาจขัดขืน
"อะไรกัน........แรงกระแทกที่ยังคงหลงเหลือในเซลล์สมอง เหมือนโดนมีดแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้วขยี้จนละเอียด"
แม้เปลือกตายังคงหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ไหวแต่ยังคงทำได้เพียงเปิดเปลือกตามาเพื่อรับรู้ความจริง เธอพบกับชุดเครื่องแบบที่วางอยู่พร้อมกับบัตรนักเรียน แม้จะมึนงงแต่ก็เลือกที่จะสวมใส่เสื้อผ้าและเดินออกจากห้อง เธอเดินไปตามผู้คนที่ไปยังจุดมุ่งหมายเดียวกัน........
"อะไรกัน........แรงกระแทกที่ยังคงหลงเหลือในเซลล์สมอง เหมือนโดนมีดแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้วขยี้จนละเอียด"
แม้เปลือกตายังคงหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ไหวแต่ยังคงทำได้เพียงเปิดเปลือกตามาเพื่อรับรู้ความจริง เธอพบกับชุดเครื่องแบบที่วางอยู่พร้อมกับบัตรนักเรียน แม้จะมึนงงแต่ก็เลือกที่จะสวมใส่เสื้อผ้าและเดินออกจากห้อง เธอเดินไปตามผู้คนที่ไปยังจุดมุ่งหมายเดียวกัน........
[เปิดโรล | แยกรูท]
ท่ามกลางความวุ่นวายและบรรยากาศกระอักกระอ่วน ชายหนถ่มผมสีขาวทรงประหลาดยืนอย่างสงบอยู่ริมกำแพง
เขาดูเป็นห่วงและเดินมาหาคุณ
“ ไม่ต้องกลัวนะ อย่าร้องเลย ไม่เป็นไรหรอก“
”ผมจะคอยอยู่ข้างๆเอง“
ชายหนุ่มพูดปลอบด้วยน้ำเสียงสดใสใจดี เขาเอื้อมมือไปหาคุณ เพื่อจะขอมือคุณมากุมใว้
[เปิดโรล | แยกรูท]
ท่ามกลางความวุ่นวายและบรรยากาศกระอักกระอ่วน ชายหนถ่มผมสีขาวทรงประหลาดยืนอย่างสงบอยู่ริมกำแพง
เขาดูเป็นห่วงและเดินมาหาคุณ
“ ไม่ต้องกลัวนะ อย่าร้องเลย ไม่เป็นไรหรอก“
”ผมจะคอยอยู่ข้างๆเอง“
ชายหนุ่มพูดปลอบด้วยน้ำเสียงสดใสใจดี เขาเอื้อมมือไปหาคุณ เพื่อจะขอมือคุณมากุมใว้
" คุณชอบรสชาติอาหารแบบไหนงั้นหรอคะ ? "
" หวังว่ามันจะถูกปากของคุณนะคะ <3 "
ーーーーーーーーーーー
✨ 家入・友世 | Ieiri・Tomoyo
✨ 1 年 A 組
ーーーーーーーーーーー
Doc : bit.ly/46dcPyS
Role / co / dm 24/7 ✨🤏😉
" คุณชอบรสชาติอาหารแบบไหนงั้นหรอคะ ? "
" หวังว่ามันจะถูกปากของคุณนะคะ <3 "
ーーーーーーーーーーー
✨ 家入・友世 | Ieiri・Tomoyo
✨ 1 年 A 組
ーーーーーーーーーーー
Doc : bit.ly/46dcPyS
Role / co / dm 24/7 ✨🤏😉
[โรลเปิด|แยกรูท|แถวหอประชุมหลังปฐมนิเทศ]
เด็กหนุ่มท่าทางกระตือรือล้นคนหนึ่งดักรอคุณอยู่ที่หนึ่งในทางออกจากหอประชุม
หน้ากากบนหัวนั่นทำให้คุณเข้าใจได้ว่าเขาก็เป็นหนึ่งในนักเรียน
“งายยยย~~ทั้งหมดนี่น่าตื่นเต้นดีเนอะว่ามั้ย?”
“เอ๊ะ—หรือว่าคุณมีความเห็นอย่างอื่นกัน อยากแบ่งปันสักหน่อยมั้ยล่ะ?”
“ว่าแต่ [คุณ] มีชื่อว่าอะไรนะ?”
ปากกาเคมีในมือของเขาถูกเปิดออก
[โรลเปิด|แยกรูท|แถวหอประชุมหลังปฐมนิเทศ]
เด็กหนุ่มท่าทางกระตือรือล้นคนหนึ่งดักรอคุณอยู่ที่หนึ่งในทางออกจากหอประชุม
หน้ากากบนหัวนั่นทำให้คุณเข้าใจได้ว่าเขาก็เป็นหนึ่งในนักเรียน
“งายยยย~~ทั้งหมดนี่น่าตื่นเต้นดีเนอะว่ามั้ย?”
“เอ๊ะ—หรือว่าคุณมีความเห็นอย่างอื่นกัน อยากแบ่งปันสักหน่อยมั้ยล่ะ?”
“ว่าแต่ [คุณ] มีชื่อว่าอะไรนะ?”
ปากกาเคมีในมือของเขาถูกเปิดออก
หลังจากที่ทำตามคำสั่ง จากเสียงที่ได้ยิน ความรู้สึกที่ผิดปกติได้คืบคลานเข้ามา ความรู้สึกทรมานที่มาพร้อมกับความทรงจำในช่วงสุดท้ายของชีวิต ทำเอาเธอหายใจติดขัด เหงื่อไหลลงตามกรอบหน้าของตน
ครั้งนึงเธอเคยตายไปแล้ว ระหว่างที่ต้องพยายามยอมรับความทรงจำที่ได้รับคืนมา เธอได้ยินเสียงจากรอบๆ แน่นอนว่าได้ยินทุกเสียงเท่ากัน แต่กลับมีแค่เสียงเสียงหนึ่งที่เด่นชัดขึ้นมา (+)
หลังจากที่ทำตามคำสั่ง จากเสียงที่ได้ยิน ความรู้สึกที่ผิดปกติได้คืบคลานเข้ามา ความรู้สึกทรมานที่มาพร้อมกับความทรงจำในช่วงสุดท้ายของชีวิต ทำเอาเธอหายใจติดขัด เหงื่อไหลลงตามกรอบหน้าของตน
ครั้งนึงเธอเคยตายไปแล้ว ระหว่างที่ต้องพยายามยอมรับความทรงจำที่ได้รับคืนมา เธอได้ยินเสียงจากรอบๆ แน่นอนว่าได้ยินทุกเสียงเท่ากัน แต่กลับมีแค่เสียงเสียงหนึ่งที่เด่นชัดขึ้นมา (+)
" ไม่เข้าใจตรงไหนครับ? "
" อย่าถามมากไปกว่านี้ได้มั้ย... "
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
月城 陽翔 | Tsukishiro Hinato | 1-B
ʀᴏʟᴇ ᴘʟᴀʏ
... : ᴅᴇsᴄʀɪʙᴇ
“...” : ᴛᴀʟᴋ
––––––––———————
Doc : Bio (โค,โรล,เวิ่น OK)
" ไม่เข้าใจตรงไหนครับ? "
" อย่าถามมากไปกว่านี้ได้มั้ย... "
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
月城 陽翔 | Tsukishiro Hinato | 1-B
ʀᴏʟᴇ ᴘʟᴀʏ
... : ᴅᴇsᴄʀɪʙᴇ
“...” : ᴛᴀʟᴋ
––––––––———————
Doc : Bio (โค,โรล,เวิ่น OK)
.-.. .- -.-. -.-
━━━━━ ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
黒澤 崩流 | Kurosawa Horu
Year 3 | 180/69 | ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
𖥔 DID บุคลิกสองมีพฤติกรรมรุนแรง 𖥔
࣪⊹ doc — bit.ly/4pZycLj
࣪⊹ co-role — feel free to dm
.-.. .- -.-. -.-
━━━━━ ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
黒澤 崩流 | Kurosawa Horu
Year 3 | 180/69 | ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
𖥔 DID บุคลิกสองมีพฤติกรรมรุนแรง 𖥔
࣪⊹ doc — bit.ly/4pZycLj
࣪⊹ co-role — feel free to dm
ภายใต้เสียงกระซับของฝูงชนที่ร้องไห้และโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง กลับมีประโยคที่ชายหนุ่มผมสีขาวได้ยินข้างหูชัดเจนราวกับจงใจ
[ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว!]
เสียงชายหญิง ทุ้มสูง เด็กแก่พูดปะปนกันจนยากจะแยก แต่มันนั้นทำให้ใบหน้าของเซย์ยะภายใต้หน้ากากยิ้มออกมา
(+)
ภายใต้เสียงกระซับของฝูงชนที่ร้องไห้และโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง กลับมีประโยคที่ชายหนุ่มผมสีขาวได้ยินข้างหูชัดเจนราวกับจงใจ
[ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว!]
เสียงชายหญิง ทุ้มสูง เด็กแก่พูดปะปนกันจนยากจะแยก แต่มันนั้นทำให้ใบหน้าของเซย์ยะภายใต้หน้ากากยิ้มออกมา
(+)
「 อย่ามาที่นี่เลยนะคะ พี่ชายไม่สมควรได้รับโอกาสหรอกค่ะ 」
เสียงของเด็กผู้หญิงที่เขาเองก็ไม่รู้จักพูดซ้ำ ๆ มันมากซะจนเขาอยากยกมือขึ้นมาปิดหูเอาไว้ แต่ร่างกายกลับชาขยับอะไรไม่ได้ อาจเป็นเพราะบรรยากาศเย็บเยียบน่ากลัวจากที่แห่งนี้ หรืออาจเป็นเพราะน้ำเสียงของคนที่เรียกตัวเองว่า “ประธานนักเรียน” ตอนนี้ที่ทำได้คงมีแค่พนมมือ หลับตา แล้วฟังสิ่งที่เธอคนนั้นพูดต่อไป
+
「 อย่ามาที่นี่เลยนะคะ พี่ชายไม่สมควรได้รับโอกาสหรอกค่ะ 」
เสียงของเด็กผู้หญิงที่เขาเองก็ไม่รู้จักพูดซ้ำ ๆ มันมากซะจนเขาอยากยกมือขึ้นมาปิดหูเอาไว้ แต่ร่างกายกลับชาขยับอะไรไม่ได้ อาจเป็นเพราะบรรยากาศเย็บเยียบน่ากลัวจากที่แห่งนี้ หรืออาจเป็นเพราะน้ำเสียงของคนที่เรียกตัวเองว่า “ประธานนักเรียน” ตอนนี้ที่ทำได้คงมีแค่พนมมือ หลับตา แล้วฟังสิ่งที่เธอคนนั้นพูดต่อไป
+
TW: ดวงตา
「さあ、この手をつかんで、私̶̧̠̮̦͕͒̋̕が導いてあげましょう。」
“มาสิ จับมือคู่นี้ไว้ แล้วฉ̸͕͌ั̵̠͙̄น̷̨̧̺́จะเป็นผู้นำทางให้เธอเอง”
———————————————
正光 実枝歌 | 3年
โชโคว มิเอกะ | ปี3
———————————————
Doc: shorturl.at/nocTM
TW: ดวงตา
「さあ、この手をつかんで、私̶̧̠̮̦͕͒̋̕が導いてあげましょう。」
“มาสิ จับมือคู่นี้ไว้ แล้วฉ̸͕͌ั̵̠͙̄น̷̨̧̺́จะเป็นผู้นำทางให้เธอเอง”
———————————————
正光 実枝歌 | 3年
โชโคว มิเอกะ | ปี3
———————————————
Doc: shorturl.at/nocTM
'ไม่คุ้นเลยแฮะ?'
'เอ๊ะ ใส่ชุดนักเรียนนอนได้ไงเนี่ยเรา'
'เอ๊ะ?'
'แล้วผมเป็นใครเนี่ย?'
'ว่างเปล่าจัง...'
ชุดนักเรียน โต๊ะหนังสือ ตู้เสื้อผ้า
'ไม่เห็นจะนึกออกเลยแฮะ...?'
สายตากวาดมองไปทั่วห้องด้วยความเคยชิน พยายามทบทวนความทรงจำว่าทำไมถึงใส่ชุดนักเรียนนอน ก่อนจะหยุดที่บางอย่างที่ดูสะดุดตาที่สุดในห้อง ทำให้เขาเลือกที่จะเดินไปดูมัน
'ไม่คุ้นเลยแฮะ?'
'เอ๊ะ ใส่ชุดนักเรียนนอนได้ไงเนี่ยเรา'
'เอ๊ะ?'
'แล้วผมเป็นใครเนี่ย?'
'ว่างเปล่าจัง...'
ชุดนักเรียน โต๊ะหนังสือ ตู้เสื้อผ้า
'ไม่เห็นจะนึกออกเลยแฮะ...?'
สายตากวาดมองไปทั่วห้องด้วยความเคยชิน พยายามทบทวนความทรงจำว่าทำไมถึงใส่ชุดนักเรียนนอน ก่อนจะหยุดที่บางอย่างที่ดูสะดุดตาที่สุดในห้อง ทำให้เขาเลือกที่จะเดินไปดูมัน
โรลเปิด | ช่วงสายของวัน | แยกรูท
เมื่อลืมตาตื่นก็พบกับใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย เรือนผมสีแดง นัยน์ตาสีน้ำทะเลคราม ผิวขาวราวกับหิมะ , เธอจ้องมอง [ คุณ ] อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสังเกตเห็นร่างนั้นที่กำลังขยับ
" หืม ? " ราวกับว่าช่วงก่อนหน้าที่หลับไหลลงจะมีเธอผู้เดินผ่านทางมาหยุดดูและเชยชมใบหน้างามของ [ คุณ ] เข้า
ในเวลาแบบนี้ควรจะทำยังไงดีล่ะ ?
( แจมได้นะคะ ! )
โรลเปิด | ช่วงสายของวัน | แยกรูท
เมื่อลืมตาตื่นก็พบกับใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย เรือนผมสีแดง นัยน์ตาสีน้ำทะเลคราม ผิวขาวราวกับหิมะ , เธอจ้องมอง [ คุณ ] อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสังเกตเห็นร่างนั้นที่กำลังขยับ
" หืม ? " ราวกับว่าช่วงก่อนหน้าที่หลับไหลลงจะมีเธอผู้เดินผ่านทางมาหยุดดูและเชยชมใบหน้างามของ [ คุณ ] เข้า
ในเวลาแบบนี้ควรจะทำยังไงดีล่ะ ?
( แจมได้นะคะ ! )
ท่ามกลางเสียงกระซิบมากมาย
โทวยะ กลับรู้สึกได้ถึงแรงดึงที่ชายเสื้อ
เขาหันไปมองข้างหลัง
ตามสัญชาตญาณที่ถูกปลูกฝั่งมาโดยธรรมชาติ
นั้นทำให้เขาได้พบเข้ากับ ' เด็กผู้หญิง ? '
( + )
ท่ามกลางเสียงกระซิบมากมาย
โทวยะ กลับรู้สึกได้ถึงแรงดึงที่ชายเสื้อ
เขาหันไปมองข้างหลัง
ตามสัญชาตญาณที่ถูกปลูกฝั่งมาโดยธรรมชาติ
นั้นทำให้เขาได้พบเข้ากับ ' เด็กผู้หญิง ? '
( + )
" พวกชอบดื่มน่ะอายุสั้นจะตาย ว่ามั้ยครับ? "
" ฮ่าฮ่า พวกเธอดูครึกครื้นกันดีนะ คงต้องให้การบ้านเพิ่มแล้วล่ะ "
________________________
野村 梅衣
Nomura Mei
อาจารย์วิชาสังคมศึกษา
Doc : shorturl.asia/W9PUC
" พวกชอบดื่มน่ะอายุสั้นจะตาย ว่ามั้ยครับ? "
" ฮ่าฮ่า พวกเธอดูครึกครื้นกันดีนะ คงต้องให้การบ้านเพิ่มแล้วล่ะ "
________________________
野村 梅衣
Nomura Mei
อาจารย์วิชาสังคมศึกษา
Doc : shorturl.asia/W9PUC
[ โรลเปิด | แยกรูท | ทางเดินบริเวรอาคารหลังใกล้ๆลานซากุระ ]
ช่างมันประไรเรื่องที่ตัวเองไม่เข้าใจในตอนนี้
สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้มันมีแค่การทำตัวให้เหมือนเดิมอย่างเช่นเคย
เด็กหนุ่มเดินมองไปรอบๆ ก้าวเท้าช้าๆอย่างคนประหยัดพลังงาน มองไปรอบๆค่อยๆเก็บรายละเอียดไปทีละอย่างโดยไม่เร่งรีบ
มองคนนั้นทีมองคนนี้ที แต่ก็ไม่ได้เข้าไปทักคุยกับใครหรอกสำหรับเด็กคนนี้
[ โรลเปิด | แยกรูท | ทางเดินบริเวรอาคารหลังใกล้ๆลานซากุระ ]
ช่างมันประไรเรื่องที่ตัวเองไม่เข้าใจในตอนนี้
สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้มันมีแค่การทำตัวให้เหมือนเดิมอย่างเช่นเคย
เด็กหนุ่มเดินมองไปรอบๆ ก้าวเท้าช้าๆอย่างคนประหยัดพลังงาน มองไปรอบๆค่อยๆเก็บรายละเอียดไปทีละอย่างโดยไม่เร่งรีบ
มองคนนั้นทีมองคนนี้ที แต่ก็ไม่ได้เข้าไปทักคุยกับใครหรอกสำหรับเด็กคนนี้