Y.3 - B | 18Y
#SKZ_commu
โค/โรล/เวิ่น ▶️ OK✨
Doc : https://docs.google.com/document/d/1qlS4Rb_hWbXfXzVZEiU3xhK00zV4xnsnbKChEHPwz50/edit?usp=drivesdk
[ปล.เวลาแอคทีฟค่อนข้างไม่แน่นอนถ้าทักแล้วเงียบ สามารถทักซ้ำได้เลยคับ 🫶🤍]
“ … ”
“ ถ้าจะพูด ก็พูด… “
“ ..ฉันฟังอยู่ ”
᪥•—————————————-•᪥
【██ 春 • ██ Shun】• 【ชุน】
【𝕐.𝟛 | 𝟙𝟠 𝕪𝕖𝕒𝕣𝕤 | 𝟙𝟟/𝟘𝟙/𝟚𝟘𝟘𝟟 】
Doc : in bio
【ทัก | โค | โรล | เวิ่น | DM24/7 🆗】
᪥•—————————————-•᪥
**คาร์ค่อนข้างพูดสั้นและห้วนขออภัยหากใครไใ่สบายใจ**
ตั้งแต่ที่ตื่นขึ้นมา ในหัวเขาก็ล้วนแต่ขาวโพลน
คำถามหลากหลายถาโถม สถานที่เองก็ไม่คุ้นเคย
เมื่อถูกหยิบยื่นทางเลือกให้ บางอย่างในตัวก็เริ่มกู่ร้อง
พิธีการชวนฉงน หมู่มวลผู้คนที่เป็นเหมือนๆกัน
พลันสวมหน้ากาก เสียงกระซิบที่คอยบอกเศษเสี้ยวของ [เรื่องราว]
ก็ปราณีให้เห็น
+
ตั้งแต่ที่ตื่นขึ้นมา ในหัวเขาก็ล้วนแต่ขาวโพลน
คำถามหลากหลายถาโถม สถานที่เองก็ไม่คุ้นเคย
เมื่อถูกหยิบยื่นทางเลือกให้ บางอย่างในตัวก็เริ่มกู่ร้อง
พิธีการชวนฉงน หมู่มวลผู้คนที่เป็นเหมือนๆกัน
พลันสวมหน้ากาก เสียงกระซิบที่คอยบอกเศษเสี้ยวของ [เรื่องราว]
ก็ปราณีให้เห็น
+
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
[ STORY ]
หลังจากการก้าวปลายเท้าออกมาจากห้องและเดินไปยังปลายทางกับเหล่าผู้คนมากมาย ครั้นเมื่อเมื่อพิธีนั้นได้ใกล้เริ่มขึ้นตัวเขาก็ยอมทำตามแต่โดยดีทุกอย่าง
เมื่อหน้ากากได้สัมผัสกับผิวหน้า ผ่ามือที่กำลังทำท่าพนมมือ ทุกอย่างรอบตัวทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป
เสียงกระซิบที่ชวนให้หงุดหงิดนั้นกลับกลายเป็นเสียงของตัวเขาเองที่พูดและกล่าว ….
(+)
[ STORY ]
หลังจากการก้าวปลายเท้าออกมาจากห้องและเดินไปยังปลายทางกับเหล่าผู้คนมากมาย ครั้นเมื่อเมื่อพิธีนั้นได้ใกล้เริ่มขึ้นตัวเขาก็ยอมทำตามแต่โดยดีทุกอย่าง
เมื่อหน้ากากได้สัมผัสกับผิวหน้า ผ่ามือที่กำลังทำท่าพนมมือ ทุกอย่างรอบตัวทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป
เสียงกระซิบที่ชวนให้หงุดหงิดนั้นกลับกลายเป็นเสียงของตัวเขาเองที่พูดและกล่าว ….
(+)
[โรลเปิด +ได้ | แยกรูท]
ความเจ็บปวดค่อยๆจางเบาบางลงไปแล้ว แต่ผลตกค้างก็ยังคงเห็นได้ชัดในท่าทางของนักเรียนคนอื่นๆ
เอย์เซย์ยังมึนงงแต่ร่างกายกลับเดินไปเอง
ที่สุดแล้วก็มาหยุดตรงหน้าคุณพร้อมวงยางมัดผมในมือ
เขายกยิ้มบางๆ เอ่ยสุภาพด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลราวกับว่าการเสแสร้งดำเนินชีวิตให้เป็นไปอย่างปกติสามัญทั้งที่ไม่ได้เป็นเช่นนั้นช่างเป็นเรื่องคุ้นชินเอาเสียเหลือเกิน
[โรลเปิด +ได้ | แยกรูท]
ความเจ็บปวดค่อยๆจางเบาบางลงไปแล้ว แต่ผลตกค้างก็ยังคงเห็นได้ชัดในท่าทางของนักเรียนคนอื่นๆ
เอย์เซย์ยังมึนงงแต่ร่างกายกลับเดินไปเอง
ที่สุดแล้วก็มาหยุดตรงหน้าคุณพร้อมวงยางมัดผมในมือ
เขายกยิ้มบางๆ เอ่ยสุภาพด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลราวกับว่าการเสแสร้งดำเนินชีวิตให้เป็นไปอย่างปกติสามัญทั้งที่ไม่ได้เป็นเช่นนั้นช่างเป็นเรื่องคุ้นชินเอาเสียเหลือเกิน
[ โรลเปิด | แยกรูท | ทางเดินบริเวรอาคารหลังใกล้ๆลานซากุระ ]
ช่างมันประไรเรื่องที่ตัวเองไม่เข้าใจในตอนนี้
สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้มันมีแค่การทำตัวให้เหมือนเดิมอย่างเช่นเคย
เด็กหนุ่มเดินมองไปรอบๆ ก้าวเท้าช้าๆอย่างคนประหยัดพลังงาน มองไปรอบๆค่อยๆเก็บรายละเอียดไปทีละอย่างโดยไม่เร่งรีบ
มองคนนั้นทีมองคนนี้ที แต่ก็ไม่ได้เข้าไปทักคุยกับใครหรอกสำหรับเด็กคนนี้
[ โรลเปิด | แยกรูท | ทางเดินบริเวรอาคารหลังใกล้ๆลานซากุระ ]
ช่างมันประไรเรื่องที่ตัวเองไม่เข้าใจในตอนนี้
สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้มันมีแค่การทำตัวให้เหมือนเดิมอย่างเช่นเคย
เด็กหนุ่มเดินมองไปรอบๆ ก้าวเท้าช้าๆอย่างคนประหยัดพลังงาน มองไปรอบๆค่อยๆเก็บรายละเอียดไปทีละอย่างโดยไม่เร่งรีบ
มองคนนั้นทีมองคนนี้ที แต่ก็ไม่ได้เข้าไปทักคุยกับใครหรอกสำหรับเด็กคนนี้
" ไม่เข้าใจตรงไหนครับ? "
" อย่าถามมากไปกว่านี้ได้มั้ย... "
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
月城 陽翔 | Tsukishiro Hinato | 1-B
ʀᴏʟᴇ ᴘʟᴀʏ
... : ᴅᴇsᴄʀɪʙᴇ
“...” : ᴛᴀʟᴋ
––––––––———————
Doc : Bio (โค,โรล,เวิ่น OK)
" ไม่เข้าใจตรงไหนครับ? "
" อย่าถามมากไปกว่านี้ได้มั้ย... "
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
月城 陽翔 | Tsukishiro Hinato | 1-B
ʀᴏʟᴇ ᴘʟᴀʏ
... : ᴅᴇsᴄʀɪʙᴇ
“...” : ᴛᴀʟᴋ
––––––––———————
Doc : Bio (โค,โรล,เวิ่น OK)
มันเป็นความย้อนแย้งที่น่าฉงน เมื่อสมองขาวโพลน ทว่าความรู้สึกกลับร่ำร้องจะจดจำ
“ทำไมล่ะ?”
“...”
“ทำไมล่ะ?”
น้ำเสียงที่คิดว่าคุ้นเคยนี่...มันวนเวียนกระซิบข้างหูเขาสักพักแล้ว
ใครกัน? ทำไม? หมายถึงอะไร?
+
มันเป็นความย้อนแย้งที่น่าฉงน เมื่อสมองขาวโพลน ทว่าความรู้สึกกลับร่ำร้องจะจดจำ
“ทำไมล่ะ?”
“...”
“ทำไมล่ะ?”
น้ำเสียงที่คิดว่าคุ้นเคยนี่...มันวนเวียนกระซิบข้างหูเขาสักพักแล้ว
ใครกัน? ทำไม? หมายถึงอะไร?
+
【จงพนมมือ…และหลับตาลงเสีย】
สิ้นเสียงประกาศ ความเงียบก็ปกคลุม
เสียงกระซิบคุ้นเคยค่อยๆก้องมาจากทุกทิศ ดังเข้าสู่โสตประสาทพลันเนื้อตัวก็ชาวาบ เสียงรบเร้าของ ‘ตัวเขา’ พยายามเป่าหูด้วยประโยคเดิมซ้ำๆราวกับกำลังหยิบยื่นความปรารถนาดีที่บิดเบี้ยวมาให้
ความทรงจำที่พรั่งพรูเข้ามาขาดช่วงเป็นวรรคเว้น แต่ที่จะเด่นชัดคงเป็นความรู้สึกมากมายที่ถาโถมยากจะอธิบาย
(+)
【จงพนมมือ…และหลับตาลงเสีย】
สิ้นเสียงประกาศ ความเงียบก็ปกคลุม
เสียงกระซิบคุ้นเคยค่อยๆก้องมาจากทุกทิศ ดังเข้าสู่โสตประสาทพลันเนื้อตัวก็ชาวาบ เสียงรบเร้าของ ‘ตัวเขา’ พยายามเป่าหูด้วยประโยคเดิมซ้ำๆราวกับกำลังหยิบยื่นความปรารถนาดีที่บิดเบี้ยวมาให้
ความทรงจำที่พรั่งพรูเข้ามาขาดช่วงเป็นวรรคเว้น แต่ที่จะเด่นชัดคงเป็นความรู้สึกมากมายที่ถาโถมยากจะอธิบาย
(+)
————————
[ 黒瀬 朔佐 ]
Kurose Sakusa
Y.2 | 193/92 | Kyudo
————————
(Co Role DM Flirt ok✨)
Doc : bit.ly/4pYPRCH
————————
[ 黒瀬 朔佐 ]
Kurose Sakusa
Y.2 | 193/92 | Kyudo
————————
(Co Role DM Flirt ok✨)
Doc : bit.ly/4pYPRCH
เพราะความว่างเปล่ากลืนกินจิตใจ
เพราะความ ‘ไม่รู้‘ ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งใด
เขาถึงเดินตามมาที่นี่อย่างง่ายดาย
หน้ากากจิ้งจอกสีขาวーถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่
ท่วงท่าสงบนิ่ง ...หากแต่ลมหายใจ
กลับแรงขึ้นทุกขณะ
เสียงประกาศดังกึกก้อง ทำให้สองแขนของเขายกขึ้นราวกับกำลังถูกบีบบังคับด้วยเสียงเพียงอย่างเดียว
「 จงพนมมือ...และหลับตาลงเสีย 」
เพราะความว่างเปล่ากลืนกินจิตใจ
เพราะความ ‘ไม่รู้‘ ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งใด
เขาถึงเดินตามมาที่นี่อย่างง่ายดาย
หน้ากากจิ้งจอกสีขาวーถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่
ท่วงท่าสงบนิ่ง ...หากแต่ลมหายใจ
กลับแรงขึ้นทุกขณะ
เสียงประกาศดังกึกก้อง ทำให้สองแขนของเขายกขึ้นราวกับกำลังถูกบีบบังคับด้วยเสียงเพียงอย่างเดียว
「 จงพนมมือ...และหลับตาลงเสีย 」
'เฮือก!?....อ เป็นคุณนั่นเอง'
'ขอ....ขอโทษค่ะ'
*หลบสายตา*
'โคริ.....มิวะค่ะ เรียก 'มิวะ' ก็ได้ค่ะ'
_________________________
護理 美和l ll โคริ มิวะ ll Y1 -B
Doc : docs.google.com/document/d/1...
Co-op / Role / Flirt - OK DM-24/7
_________________________
'เฮือก!?....อ เป็นคุณนั่นเอง'
'ขอ....ขอโทษค่ะ'
*หลบสายตา*
'โคริ.....มิวะค่ะ เรียก 'มิวะ' ก็ได้ค่ะ'
_________________________
護理 美和l ll โคริ มิวะ ll Y1 -B
Doc : docs.google.com/document/d/1...
Co-op / Role / Flirt - OK DM-24/7
_________________________
| เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างสิ้นสุดลง เขาค่อยๆจับหน้ากากจิ้งจอกออกมาช้าๆ
หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัว
“ อะไร..วะเนี่ย? ”
เศษเสี้ยวความทรงจําต่างๆปั่นป่วนไปทั่ว สําหรับอาราตะแล้ว ความรู้สึกนี้มีทั้งชวนให้ตื่นเต้น และ ทําให้หวาดกลัว
‘ สรุปว่า ก็จริงสินะ ’
สงสัย แต่ก็ปริปากเพื่อถามมากกว่านั้นไม่ได้ - ในเมื่อได้รับโอกาศในการแก้ไข ก็จะยอมรับไว้แต่โดยดี
| เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างสิ้นสุดลง เขาค่อยๆจับหน้ากากจิ้งจอกออกมาช้าๆ
หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัว
“ อะไร..วะเนี่ย? ”
เศษเสี้ยวความทรงจําต่างๆปั่นป่วนไปทั่ว สําหรับอาราตะแล้ว ความรู้สึกนี้มีทั้งชวนให้ตื่นเต้น และ ทําให้หวาดกลัว
‘ สรุปว่า ก็จริงสินะ ’
สงสัย แต่ก็ปริปากเพื่อถามมากกว่านั้นไม่ได้ - ในเมื่อได้รับโอกาศในการแก้ไข ก็จะยอมรับไว้แต่โดยดี
冬里 希望矢 | ฟุยุซาโตะ คิโบวยะ
175 - Y3-A
⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄
"ทำไมถึงชอบยิ้ม ?"
"เอ๊— แล้วมีเหตุผลข้อไหนที่ห้ามไม่ให้เรายิ้มล่ะครับ"
"เนอะ"
⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄
Co/Role dm - 24/7
Doc in bio
冬里 希望矢 | ฟุยุซาโตะ คิโบวยะ
175 - Y3-A
⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄
"ทำไมถึงชอบยิ้ม ?"
"เอ๊— แล้วมีเหตุผลข้อไหนที่ห้ามไม่ให้เรายิ้มล่ะครับ"
"เนอะ"
⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄
Co/Role dm - 24/7
Doc in bio
ยามเมื่อหน้ากากจิ้งจอกถูกประทับลงบนใบหน้า เสียงพรึมพำที่ฟังไม่เป็นคำก็ค่อย ๆ แทรกเข้ามากระซิบข้างหู
ความทรงจำก่อนตายฉายแวบขึ้นมาเพียงชั่วครู่
ก่อนจะได้เรียบเรียงความทรงจำที่เลือนรางนั้น เธอก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อเสียงของหญิงชรากระซิบขึ้นข้างหู เปล่งถ้อยคำบางอย่างออกมา— เป็นประโยคที่เธอไม่อาจเข้าใจได้เลย
“ ฉันผิดขนาดนั้นเลยเหรอคะ ”
ยามเมื่อหน้ากากจิ้งจอกถูกประทับลงบนใบหน้า เสียงพรึมพำที่ฟังไม่เป็นคำก็ค่อย ๆ แทรกเข้ามากระซิบข้างหู
ความทรงจำก่อนตายฉายแวบขึ้นมาเพียงชั่วครู่
ก่อนจะได้เรียบเรียงความทรงจำที่เลือนรางนั้น เธอก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อเสียงของหญิงชรากระซิบขึ้นข้างหู เปล่งถ้อยคำบางอย่างออกมา— เป็นประโยคที่เธอไม่อาจเข้าใจได้เลย
“ ฉันผิดขนาดนั้นเลยเหรอคะ ”
“เธอเองก็ไม่อยากอยู่คนเดียวใช่มั้ย”
“ผมจะอยู่กับเธอเองนะ”
小馬 優 | โคมะ ยู | 3年
doc in bio
co, role, talk – dm
“เธอเองก็ไม่อยากอยู่คนเดียวใช่มั้ย”
“ผมจะอยู่กับเธอเองนะ”
小馬 優 | โคมะ ยู | 3年
doc in bio
co, role, talk – dm
หน้ากากถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่พร้อมดวงตาที่ปิดลงตามเสียงประกาศ
ความเงียบงันรอบข้างแผ่ขยาย กดทับหัวใจจนแทบหายใจไม่ออก
ก่อนที่เสียงเอ่ยเรียกแผ่วเบาจะดังขึ้น—ชัดเจนพอจะทำให้ดวงตาที่ปิดสนิทนั้นแทบเผลอลืมตาขึ้นมอง
เสียงนุ่มลึกที่ฟังดูคุ้นเคยอย่างประหลาด
ทั้งที่ไม่อาจนึกออกว่าคุ้นจากที่ใดแต่กลับทำให้เจ้าของร่างโปร่งรู้สึกปวดร้าวขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล
(+)
หน้ากากถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่พร้อมดวงตาที่ปิดลงตามเสียงประกาศ
ความเงียบงันรอบข้างแผ่ขยาย กดทับหัวใจจนแทบหายใจไม่ออก
ก่อนที่เสียงเอ่ยเรียกแผ่วเบาจะดังขึ้น—ชัดเจนพอจะทำให้ดวงตาที่ปิดสนิทนั้นแทบเผลอลืมตาขึ้นมอง
เสียงนุ่มลึกที่ฟังดูคุ้นเคยอย่างประหลาด
ทั้งที่ไม่อาจนึกออกว่าคุ้นจากที่ใดแต่กลับทำให้เจ้าของร่างโปร่งรู้สึกปวดร้าวขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล
(+)
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
ท่ามกลางเสียงกระซิบมากมาย
โทวยะ กลับรู้สึกได้ถึงแรงดึงที่ชายเสื้อ
เขาหันไปมองข้างหลัง
ตามสัญชาตญาณที่ถูกปลูกฝั่งมาโดยธรรมชาติ
นั้นทำให้เขาได้พบเข้ากับ ' เด็กผู้หญิง ? '
( + )
ท่ามกลางเสียงกระซิบมากมาย
โทวยะ กลับรู้สึกได้ถึงแรงดึงที่ชายเสื้อ
เขาหันไปมองข้างหลัง
ตามสัญชาตญาณที่ถูกปลูกฝั่งมาโดยธรรมชาติ
นั้นทำให้เขาได้พบเข้ากับ ' เด็กผู้หญิง ? '
( + )
เมื่อหลับตาลงและพนมมือขึ้นตามเสียงประกาศ ความเงียบก็ถาโถมเข้าครอบงำบรรยากาศรอบตัวราวกับมีผ้าดำผืนใหญ่คลุมทับ
ร่างสูงโปร่งนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ทั้งที่ควรเป็นเพียงไม่กี่อึดใจแต่กลับยาวนานราวชั่วกาล เสียงกระซิบที่จับใจความไม่ได้เริ่มแทรกเข้ามา แผ่วเบา ทับซ้อน และดังขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนก้องอยู่ในกะโหลกของเขาเอง
(+)
เมื่อหลับตาลงและพนมมือขึ้นตามเสียงประกาศ ความเงียบก็ถาโถมเข้าครอบงำบรรยากาศรอบตัวราวกับมีผ้าดำผืนใหญ่คลุมทับ
ร่างสูงโปร่งนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ทั้งที่ควรเป็นเพียงไม่กี่อึดใจแต่กลับยาวนานราวชั่วกาล เสียงกระซิบที่จับใจความไม่ได้เริ่มแทรกเข้ามา แผ่วเบา ทับซ้อน และดังขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนก้องอยู่ในกะโหลกของเขาเอง
(+)
" คุณชอบรสชาติอาหารแบบไหนงั้นหรอคะ ? "
" หวังว่ามันจะถูกปากของคุณนะคะ <3 "
ーーーーーーーーーーー
✨ 家入・友世 | Ieiri・Tomoyo
✨ 1 年 A 組
ーーーーーーーーーーー
Doc : bit.ly/46dcPyS
Role / co / dm 24/7 ✨🤏😉
" คุณชอบรสชาติอาหารแบบไหนงั้นหรอคะ ? "
" หวังว่ามันจะถูกปากของคุณนะคะ <3 "
ーーーーーーーーーーー
✨ 家入・友世 | Ieiri・Tomoyo
✨ 1 年 A 組
ーーーーーーーーーーー
Doc : bit.ly/46dcPyS
Role / co / dm 24/7 ✨🤏😉
.-.. .- -.-. -.-
━━━━━ ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
黒澤 崩流 | Kurosawa Horu
Year 3 | 180/69 | ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
𖥔 DID บุคลิกสองมีพฤติกรรมรุนแรง 𖥔
࣪⊹ doc — bit.ly/4pZycLj
࣪⊹ co-role — feel free to dm
.-.. .- -.-. -.-
━━━━━ ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
黒澤 崩流 | Kurosawa Horu
Year 3 | 180/69 | ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
𖥔 DID บุคลิกสองมีพฤติกรรมรุนแรง 𖥔
࣪⊹ doc — bit.ly/4pZycLj
࣪⊹ co-role — feel free to dm
“ช้ำหมดเลยแฮะ…”
ปั้ก
’เขา‘ ที่มัวแต่สนใจมือตัวเองจนไม่ทันได้สังเกตุคุณที่กำลังเดินสวนมา ชนคุณเข้าอย่างจัง
“เฮ้ย เดินระวังหน่อยสิ”
น้ำเสียงราบเรียบ กับคิ้วที่เลิกขึ้นเล็กน้อยทำให้เขาดูเหมือนกำลังหงุดหงิด คุณจะทำไงดี?
“ช้ำหมดเลยแฮะ…”
ปั้ก
’เขา‘ ที่มัวแต่สนใจมือตัวเองจนไม่ทันได้สังเกตุคุณที่กำลังเดินสวนมา ชนคุณเข้าอย่างจัง
“เฮ้ย เดินระวังหน่อยสิ”
น้ำเสียงราบเรียบ กับคิ้วที่เลิกขึ้นเล็กน้อยทำให้เขาดูเหมือนกำลังหงุดหงิด คุณจะทำไงดี?