เธอเกือบยกเท้าหนีแต่ก็หยุดไว้ทัน สายตาจ้องมองอีกฝ่ายไม่วางตา
แววตาไม่วางใจฉาบบางบนดวงตาคู่โตเมื่อหน้ากากแต้มลายเคลื่อนเข้าระดับใบหน้า

เธอลดสายตาลง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ

"ฉันไม่รู้จักที่นี่ นายนำไปแล้วกัน"

( CW: blood )

ภาพที่จำไม่ได้ แต่กลับแน่ชัดว่าเป็นของตน
ท่ามกลางผู้คนมากมาย
เสียงที่ได้ยิน...ไม่เข้าใจความหมาย
สิ่งที่มองเห็น...ไม่ชัดถึงเหตุการณ์
ถึงกระนั้นยังยีตาซ้ำลงบนเปลือกตาที่ปิดแน่น

ใบหน้าถูกกระแทกลงบนพื้นถนน
ครั้งแล้ว...ครั้งเล่า...
เสียงฮือฮารอบข้างดังขึ้นเรื่อย ๆ
พอ ๆ กับเสียงกรีดร้องของฉัน

แต่กลับไม่มีสักคนยื่นมือเข้ามา

(ขออนุญาตค่ะ)

นักเรียนหลายคนเริ่มทยอยเดินออกมาสำรวจสถานที่รอบ ๆ เธอเองก็เดินออกมาด้วยเช่นกัน เด็กสาวหยุดยืนนิ่งพลางกวาดตามองไปรอบ ๆ ด้วยในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยเช่นนี้ เธอก็ไม่รู้ว่าควรเริ่มต้นที่ใด

ทันใดพลันได้ยินเสียงเอ่ยทักขึ้น เธอจึงหันสายตาไป มองดูด้วยสายตานิ่งเรียบ

เธอไม่รีบร้อนตอบคำถามนัก

"ใส่ไว้แบบนั้น มองเห็นหรือ?"

มุมปากยกยิ้มคลายใจ

"เอาสิ อยากเล่นอะไรล่ะ"

อย่างไรก็ไม่ได้จะทำอะไรนักอยู่แล้ว ถือเสียว่าฆ่าเวลาแล้วกัน

“ นั่นสิคะ…เริ่มอยากรู้แล้วเหมือนกัน ว่าก่อนจะมาที่นี่ฉันไปทำอะไรไว้กันแน่ ”

อีเดนเอียงคอเล็กน้อย แววตาฉายความฉงน เมื่อสังเกตเห็นท่าทางของอีกฝ่ายที่เหมือนกำลังดันแว่นที่มองไม่เห็นขึ้น

“ คุณ…กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ ? ”

เธอเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย พร้อมกับยกยิ้มบางให้แก่อีกฝ่าย

"ฉันไม่สนใจว่าคุณจะเรียกคนอื่นยังไง แต่อย่าเรียกฉันแบบนั้น"

เธอหยิบบัตรนักเรียนที่เขียนชื่อของเธอ 'คิริซากิ มิสึกิ' ขึ้นมาชูสุดแขนให้อีกฝ่ายดู

"คิริซากิ จากนี้ก็เรียกให้ถูกด้วย"

ไม่ได้ให้ดูนานนักก็ดึงมือกลับมา

"คำถามเมื่อครู่ ยังไม่ตอบเลยนะ"

"ทำไมล่ะ"

เธอเอียงศีรษะถามขณะจ้องอีกฝ่ายไม่วางตา ขาทั้งสองยังคงยืนนิ่งไม่คิดจะเดินเข้าไปช่วยแม้สักนิด

"ก็เป็นนักเรียนเหมือนกันไม่ใช่หรือ?"

เธอค่อย ๆ ผินหน้ามา มิได้ยิ้มแย้มหรือดูเศร้าหมอง หรือจะบอกว่าไม่รู้ควรแสดงสีหน้าอย่างไรก็คงมิผิดนัก

"ถ้าชนะจะมีรางวัลไหม แล้วถ้าแพ้ล่ะ...จะโดนลงโทษไหม?"

เธอเอียงศีรษะถามด้วยดวงตากลมโตเหมือนแมว ผมหางม้าตกไหวตกไปฝั่งหนึ่ง

บุปผาหรือ...เปรียบเทียบเสียบอบบางเชียว

"อะไรหรือ สิ่งที่พอจะทำให้น่ารื่นรมย์?"

สายตาค่อย ๆ ผินมองเด็กสาวที่กล่าวคำไม่รื่นหูนัก

"ถึงไม่รู้ชื่อแซ่ก็น่าจะเรียกคนอื่นให้ดีกว่านี้หน่อย หรือเพราะเป็นสภานักเรียน?"

สีหน้ายังคงนิ่งเรียบแต่ดูแล้วคงไม่ชอบใจเท่าใดนัก

ดวงตากลมโตหันเหไปมองหญิงสาวที่กล่าวว่าตนเป็นประธานนักเรียนเมื่อครู่ด้วยสายตานิ่งเรียบ ไม่ได้ดูนอบน้อมหรือถือตัว

สภานักเรียน...ก็เป็นนักเรียนนี่

"ถ้าฉันต้องทำงานแบบที่สภานักเรียนทำ ทำไมไม่ให้ฉันเป็นสภานักเรียนด้วยล่ะ"

ถึงไม่ได้ตอบคำถาม แต่ก็ดูเหมือนปฏิเสธกลาย ๆ หรือจะคิดว่ายื่นข้อเสนอก็ได้เหมือนกัน