สวัสดีคั้บคุณสกาย ! มาเมนชั่นเล่นกันได้เสมอเลยนะคะ💪🏻✨

“น้องโย...คนสวย” นางิชมพร้อมมองอิซางิด้วยสายตาร้อนแรง
“รีบๆ นะครับ...พี่เรโอะ พี่เซย์ชิโร่ ผมรอพวกพี่อยู่”

สองหนุ่มหัวเราะหึๆ ในลำคอ

แล้วการเข้าฉากครั้งต่อไป...

นักแสดงนำทั้งสามก็ทำให้กองถ่ายฮอตขึ้นอีกสิบเท่า
พวกเขาเข้าฉาก นัวเนียกันอย่างเร่าร้อนสุดๆ!

“เรื่องนี้...พวกพี่คงต้องไปคุยกับพี่จินแล้วครับ”

ปลายนิ้วเรียวลูบหัวนางิ กรีดรอยยิ้มให้เรโอะ

“แต่ว่า...ถ้าอยากจีบผม พวกเราทำความรู้จักกันผ่านการแสดงฉากต่อๆ ไปก็ได้นะครับ”

ดวงตาคมสองคู่วาววับ

ฉากต่อๆ ไปของพวกเขา
มีทั้งในสระว่ายน้ำ สวนกุหลาบ เรือนกระจก ห้องครัว ริมระเบียง

“เธอกำลังท้าทายพวกพี่นะคะ” เรโอะยิ้มร้าย
“น่ารักจัง” นางิพลิกหน้าซุกกับตักอุ่นๆ “สวย...ชอบ”

“ฉัน...อยากหุ้นด้วยนะ” นางิทำปาก -x- อ้อน รู้วิธีที่จะทำให้อิซางิใจอ่อนโดยสัญชาตญาณ “อยากรู้จักน้องให้มากกว่านี้..นะ”

“ไอ้นี่” เรโอะขมวดคิ้ว
“ยุ่งยากน่ะเรโอะ”

อิซางิหัวเราะเบาๆ ต่อให้รู้ดีว่าสองหนุ่มพระเอกคนดังกำลังหลอกล่อเขาก็ยินดีกระโดดลงไป

และไม่คิดว่าตัวเองจะพ่ายแผ้ในสมการนี้ด้วย
ก็บอกแล้วว่าตรงไทป์ที่ชอบ

แล้วคนอย่างเขา...ไม่คิดจะปล่อยให้หลุดมือด้วย!

นั่นหมายความว่า...เขาเป็นคนเลือก
ไม่ใช่นางิกับเรโอะที่เลือก

“ในบรรดานักแสดงค่ายพี่จิน...พวกพี่หน้าตาดีที่สุดนี่นา”

โอ้โหแฮะ พูดเรื่องแบบนี้ได้หน้ายิ้มๆ ก็สมกับเป็นน้องชายของเอโกะซังคนนั้นจริงๆ

ปากจัดอยู่ใน DNA คนบ้านนี้เลยสินะ

“สงสัยพี่ต้องไปขอเป็นหุ้นส่วนค่ายนี้เสียแล้วสิ”

ยิ่งได้รู้จักเรโอะยิ่งถูกใจ ยิ่งชอบใจ

และคนอย่างคุณชายมิคาเงะหมายตาอะไรไว้
เขาก็ไม่เคยปล่อยให้หลุดมือ!

ไม่เหมือนหมาป่าที่เมื่อกี้แทบจะเคี้ยวอิซางิลงท้องเลยสักนิด!
อิซางิยิ้ม “พี่จิน...เจ้าของค่ายพวกคุณน่ะครับ”

นางิกับเรโอะชะงักเล็กน้อย

ก็คิดไว้ว่าน้องเป็นเด็กเส้น
แต่ไม่นึกว่าเส้นจะใหญ่ขนาดนี้

น้องชายเจ้าของค่าย!

อิซางิเอียงหน้ายิ้มๆ เขาดูใสซื่อและไร้เดียงสาไม่เหมือนตอนอยู่บนเตียงเลยสักนิด

“พี่ให้ผมเลือกนักแสดงที่อยากแสดงด้วย ผมเลยเลือกพวกพี่น่ะครับ”

นักแสดงนำทั้งสามได้พักประมาณครึ่งชั่วโมงก่อนเข้าฉากต่อไป พวกเขาเลยมาพูดคุยกันเบาๆ

“ทำไมพวกเราไม่เคยเห็นเธอเลย?” เรโอะชวนคุย ส่งกาแฟให้อิซางิ

“ขอบคุณครับ...ผมเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศน่ะ พอดีพี่ชายอยากให้ผมมาเป็นนักแสดงในสังกัดเขาน่ะครับ”

“พี่ชายเธอ?” นางิถามบ้าง ถือโอกาสนอนตักของอิซางิเสียเลย ทำตาออดอ้อนให้น้องเอามือลูบหัว

พระเอกทั้งสามใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยก็มีสไตล์ลิสต์เข้ามาดู
เห็นรอยแดงๆ บนผิวของสามคนพวกเขาก็หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม

ขนาดแค่ดูยังฮอตขนาดนั้น ไหนจะแสงสีในห้องอีก
รับรองได้เลยว่าใครดูฉากนี้แล้วไม่ร้อยฉ่าตามก็ต้องไปบวชแล้ว!

ตอนนี้ไม่มีใครตั้งคำถามกับฝีมือของอิซางิอีกต่อไป
แสดงได้ขนาดนี้ ในสถานการณ์ที่ต้องประกบสองหนุ่มพระเอกคนดัง
มีแค่มืออาชีพเท่านั้นล่ะ!

“เม็ดสีแดงเล็กๆ นี่...ก็คงจะหวานน่าดูเหมือนกันแน่ พี่ชิมได้ไหมคะ?” เรโอะยิ้มร้าย ใช้นิ้วบีบคลึงเม็ดเล็กๆ นั้น หัวเราะหึเมื่อถูกกระกดหัวให้ชิมดั่งใจ

ราวกับน้องกำลังบอกว่าอย่าพูดมาก อย่าดีแต่พูด
หึๆ...

ดวงตาสองคู่ของสองคู่หูสบกัน ไม่ต้องทำอะไรก็รู้กันดี
มืออาชีพขนาดนี้พวกเขายิ่งต้องตอบสนองให้เต็มที่น่ะสิ!

.....

การแสดงฉากบนเตียงของทั้งสามคนจบลงโดยไม่ต้องสั่งคัทสั่งเทค

“สวย..แต่ถ้ามีจูบของพี่บนผิวเธอ คงสวยกว่านี้”
“อยากกัด...ให้กัดนะ”

คนหนึ่งเอ่ยเร้ากระตุ้นอารมณ์ด้วยเสียงพร่าต่ำ อีกคนออดอ้อนด้วยใบหน้าหล่อเหลาน่าเอ็นดู

อิซางิสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ควบคุมตัวเองให้ไหลตามบท
เขาต้องรับเลยว่าพ่อพระเอกทั้งสองฮอตมากจริงๆ นั่นละ!

“พวกพี่เป็นหมา..อื้อ!”
“เสียงครางหวานจัง ครางอีกได้ไหม...” นางิจูบไปตามแนวกระดูกสันหลัง กัดผิวเนื้อจนเกิดรอยฟัน

ในห้องตอนนี้เหลือแค่ผู้กำกับกับช่างกล้องแค่ไม่กี่คนเท่านั้น

จริงๆ พวกเขาก็อยากออกไปด้วยเหมือนกันแหละ
ตอนนี้ทั้งสามคนเริ่มถอดเสื้อผ้ากันแล้วน่ะ!

สามคนนี้จะฮอตกันเกินไปแล้ว!

เสียงครางแผ่วๆ ยิ่งกระตุ้นอารมณ์คนฟังจนอยากวิ่งออกไปด้วยเช่นกัน

ส่วนนักแสดงทั้งสามก็ยังคงแสดงไปตามบท

เชิ้ตตัวโคร่งที่อิซางิสวมอยู่ถูกนางิกระชากออกไป เนื้อผ้าเสียดสีกับผิวขาวจนเป็นรอย

พอเรโอะกดจูบลงมา อิซางิก็ไม่ยอมแพ้ เขาดูดลิ้นอีกฝ่ายกลับ เสียงจูบดังแผ่วๆ ยิ่งฟังดูอีโรติกกว่าเดิม น้ำลายใสๆ เปรอะข้างริมฝีปาก แต่ไม่ทันจะหยดลงพื้นก็ถูกนางิบีบปากแล้วจูบอย่างร้อนแรงอีกคน

รสจูบของทั้งสองคนนั้นต่างกัน แต่ร้อนแรงเหมือนกันเปี๊ยบเลย

อิซางิก็ไม่ได้ถูกออร่าของสองหนุ่มกลบ เขาสามารถตอบโต้ได้อย่างเร่าร้อนพอกัน

ทีมงานหลายคนเริ่มทนความฮอตนี้ไม่ไหว จนขอตัวออกไปแล้ว

อิซางิเชิดหน้าขึ้นจากนั้นเหยียดตามองทั้งสองคน เขาหงายมือแล้วกระดิกนิ้วเรียกเรโอะให้ขยับมาเข้ามาใกล้ๆ

“มาสิครับ...ทำตัวให้ดีๆ กันหน่อยล่ะ”

โคตรจะควีนเลยว่ะ!

เรโอะยิ้มจนเห็นเขี้ยว รอยยิ้มของเขาฮอตจนทีมงานเริ่มทนมองกันไม่ไหว

แล้วคุณชายรูปหล่อก็เชยคางเรียวขึ้น บดขยี้จูบลงไปบนกลีบปากแดงเรื่อแรงๆ

พวกเขาไม่ได้ใช้มุมกล้อง เล่นจริงเองทุกบท

“งั้นก่อนเธอจะถอนหมั้น พวกพี่ทำให้เธอไม่มีแรง ติดพวกเราจนไปไหนไม่ได้ดีไหมคะ?”

“เพ้อเจ้อมาก! พวกพี่น่ะเหรอจะมีปัญญาทำขนาดนั้น กระจอกครับ!”
สองหนุ่มกลั้นขำ

ไม่รู้ว่าน้องอินกับบทหรือเพราะลึกๆ แล้วเป็นคนอย่างนี้กันแน่
แต่ว่า...มันเขี้ยวว่ะ

มันเขี้ยวจนพวกเขาชักอยากเล่นนอกบท

“ตอนนี้ผมสู้พวกพี่ไม่ได้ งั้นผมให้ความร่วมมือก็ได้ ยังไงๆ มันก็แค่วันไนท์ ถือว่าสนุกๆ ก็ไม่แย่หรอกครับ”

นางิวางคางลงบนไหล่บางพร้อมพรมจูบข้างขมับและซอกคอขาวผ่องไปด้วย ทุกครั้งที่จูบจะปลดกระดุมเชิ้ตที่อิซางิสวมไปด้วยหนึ่งเม็ด

“ลงโทษพี่สองคนสิคะ...ที่รัก” นางิขบใบหูนิ่ม ยิ่งน้องตัวสั่นอยู่ในอ้อมแขนยิ่งกระตุ้นอารมณ์พวกเขาให้มากขึ้นกว่าเดิม

“ตอนนี้ล่ะมาเรียกที่รัก! ใครเป็นที่รักของพวกพี่? หมั้นกันเสร็จผมก็ถอนหมั้น!”

สองพี่น้องในบทหัวเราะหึๆ

เพราะเขาหน้าแดงจริงๆ กับน้ำเสียงและแววตาของผู้ชายที่ชื่อมิคาเงะ เรโอะ

สมกับเป็นพระเอกดัง
ฝีมือการแสดงและอารมณ์ที่ส่งผ่านไม่ใช่ราคาคุยเลยแม้แต่น้อย

“ลงโทษสิ...หืม?” ขณะที่พระเอกดังอีกคนก็ความสามารถไม่แพ้กันเลย เพราะเขาสลัดคราบซามอยด์ง่วงไปจนหมด เหลือเพียงหมาป่ารูปหล่อตัวโตที่ทั้งฮอตและพราวเสน่ห์

มือใหญ่นั้นจับเอวอิซางิเอาไว้ กดมันลงมาให้เสียดสีกับร่างกายตัวเอง

“เพ้อเจ้อ! พวกคุณ...พวกพี่มันสัปปลับเชื่อไม่ได้! ตอนแรกยังบอกอยู่เลยว่าผมไม่ใช่ไทป์ ตอนนี้ล่ะมาทำเป็นพูดดี”

“ขอโทษนะคะ พวกพี่แย่จริงๆ นิสัยไม่ดีขนาดนี้...เธอลงโทษพวกพี่ไหม?”

น้ำเสียงของเรโอะทั้งพร่าและหวาน แล้วยังเจือความออดอ้อน เขาทำให้ทีมงานรอบๆ ไม่ว่าจะเพศไหนหน้าแดงกันไปหมด

อิซางิต้องหน้าแดงตามบท แต่เขาไม่จำเป็นต้องบิวท์อารมณ์อะไรมาก

แต่ว่า...ก็อดสงสัยไม่ได้เหมือนกัน

ไม่ใช่แค่คนอื่นๆ หรอก
สองพระเอกหนุ่มก็ด้วย

ต่างสงสัยเรื่องเดียวกันเปี๊ยบ

คนที่น่ารัก ใสซื่อ ไร้เดียงสาขนาดนี้
จะแสดงหนังเรตอีโรติกร่วมกับพวกเขาสองคนได้ยังไงกัน!?

“ชอบ?”
“ชอบครับ”
“น่ารัก”
“อะ...” อิซางิถูกนางิชมจนแก้มแดงเรื่อ

ยิ่งแก้มแดงเขาก็ยิ่งน่ารักในสายตาคนมอง

ส่วนเรโอะหมั่นไส้เพื่อนจนดึงไหล่นางิกลับมาแล้วเตะไปหนึ่งที

“เธออย่าถูกไอ้หมาตัวโตนี่หลอกเอานะ นางิน่ะเป็นหมาป่า”
“ยุ่งยากน่าเรโอะ”

อิซางิมองพระเอกคนดังทั้งสองตีกันไปมา เขายิ้มกว้าง

บรรยากาศกลมเกลียวของพระเอกทั้งสามคนทำให้ทุกคนในกองพากันโล่งใจ

ดวงตาคมวาวับ ซุกซ่อนไว้อย่างรวดเร็ว ย่อตัวลงเล็กน้อย เอ่ยเสียงงัวเงีย “ลูบไหม?”

“คะ...ครับ?”
“อยากลูบไหม?” นางิเสนอหน้าเต็มที่จนเรโอะคิ้วกระตุกยิก

ไอ้ซามอยด์นี่!
ร้ายนักนะ!
ล่อลวงคนเก่งจริงๆ!

อิซางิสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกเหมือนกำลังถูกรุ่นพี่รูปหล่อล่อลวงเลย แต่เขาชอบไทป์แบบนี้มาก เลยอดยื่นมือไปลูบหัวอีกฝ่ายไม่ได้

ขน...เอ๊ย! ผมของรุ่นพี่นุ่มมากเลย!

นางิเห็นอาการของเพื่อนก็ทำตาปริบๆ เดินตาปรือมาทักทายอิซางิด้วยอีกคน

“สวัสดี”
“รุ่นพี่นางิ...ฝากตัวด้วยนะครับ”

รอยยิ้มนุ่มนวลนั้นทำให้นางิเข้าใจแล้วว่าทำไมเรโอะถึงมีอาการแบบนั้น

ซามอยด์ตัวโตทำหน้าน่าเอ็นดู เขาเห็นรุ่นน้องตัวเล็กกำลังกำมือเหมือนอยากลูบหัวตัวเอง

น้องเป็นทาสหมาสินะ

ซามอยด์อย่างเขาทั้งหล่อและน่าเอ็นดูขนาดนี้น้องจะต้านทานได้ยังไงกันล่ะ