(แหะๆ วางบอมวันละนิดจิตแจ่มใสครับ😔)

”ฟังแล้ว..มันดูยังไงๆอยู่นะ…“

แม้เขาจะยังสงสัยกับคำสอนที่อีกฝ่ายบอก
แต่ชิออนมองว่าอีกฝ่ายว่ามาขนาดนี้แล้ว เขาเองก็ไม่ควรปฏิเสธน้ำใจของอีกฝ่าย

ชิออนเลยตัดสินใจที่จะรับนมกล่องมาจากอีกฝ่าย

“แต่ว่า…ขอบคุณนะ“

”ไว้มีโอกาสเดี๋ยวผมจะตอบแทน…เอ่อ…คุณ?…”

”เห๊ะ? แล้วเอามาให้ผมแบบนี้พี่เขาจะไม่ว่าเอาหรอ“

เขาถามไปเพราะไม่มั่นใจว่านั่นเป็นของที่พี่ของอีกฝ่ายเป็นคนฝากซื้อด้วยรึเปล่า

“เดี๋ยวสิ ยีหัวแบบนี้ผมมันจะยุ่งเอานะ“

ชิออนบ่นก่อนจะถามอีกฝ่ายต่อ

”แล้วเธอไม่กินหรอ? อุตส่าห์กดมาแล้วนี่“

“ผมไม่ใช่แมวสักหน่อย…ว่าแต่น้ำหรอ?”

เขาตอบกลับอีกฝ่ายพลางขมวดคิ้วมองมือที่ลูบหัวตัวเองอยู่

ปกติแล้วนอกจากคนในครอบครัวก็แทบจะไม่มีใครได้แตะหัวเขาเท่าไหร่หรอก…เอาเถอะครั้งนี้หยวนๆไปก่อนแล้วกัน

(ขอบคุณที่มา + นะครับ😭)

“!?” เด็กหนุ่มสะดุ้งตกใจที่จู่ๆอีกฝ่ายก็โผล่มาโดยที่ไม่ทันตั้งตัว

“..เอ่อ..แถวนี้ไม่มีแมวหรอก.…”

เขาหยุดพูดเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ก่อนจะพูดต่อ

“แต่ว่าตอนที่กำลังจะไปดูบอร์ด คุ้นๆว่าเหมือนจะเห็นมีตัวหนึ่งอยู่แถวๆหน้าโรงเรียนนะ“

“..เสียดายที่เข้าไปในสระไม่ได้จัง...”ชิออนคิดในใจพลางกวาดสายตามองรอบๆก่อนที่เขาจะสบตากับ [คุณ] ที่อยู่บริเวณแถวๆนั้นพอดี