(ได้ค่า เดี๋ยวเราเดมไปสอบถามเพิ่มเติมนะคะ)

(รุ่นน้องงง อยากเล่นอะไรกันดีคะ มีเป็นพิเศษมั้ย)

(เดี๋ยวทางนี้เปิดไว้ให้แล้วจะแท็กไปนะคะๆ)

(นายชอบถ่ายรูปโดยไม่ถามเลา มูหู)

(หนอยแน่🦔💢)

(ได้ค่า)

(เย้ย มาเลยค่ะๆ 🥺 ทางนั้นอยากเล่นอะไรเป็นพิเศษม้ายคะ)

(เราเพิ่งมาเลยค่ะๆยังไม่ได้เล่นกับใครเป็นพิเศษเลยย)

(//พ่นหนาม🦔)

(665555555555555555 รูมเมทตัวพรุน 😞)

(แงงงขอบคุณนะคะ ทางนั้นก็สุดเท่ สง่าสุดๆๆๆ)

เซธเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจอีกครั้งแล้วจึงก็เดินเข้าไปใกล้ลิลลี่บลูมที่น้ำตาหยดแหมะๆตรงนั้น 'อย่างน้อยรัสตี้ก็ยังไม่โดนทำร้ายจากการเล่นสนุกของเธอ...'

"เอ้า, โดนแย่งความสนใจซะแล้วเหรอ?"

กล่าวขึ้นแล้วจ้องไปยังหญิงสาวที่ดูเหมือนจะไม่รู้ตัวว่ากำลังสนุกกับการแกล้งพัฟบอลของเขาจนลืมไปว่าความสนใจมันถูกเบี่ยงไปที่ตัวเธอเองแทน

เซธเดินไปตามทางในสวนพฤกษศาสตร์อย่างไม่รีบร้อน ท่ามกลางกลิ่นหอมของดอกไม้และความเงียบสงบแต่เขากลับเริ่มรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยกับพัฟบอลที่หายไปแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยเหมือนกับการทำงานของมันไม่ได้รับคำสั่ง

แต่เมื่อเขาก้าวไปเรื่อยๆจนเข้าใกล้สวนด้านหลังอาคารเรียน เสียงหัวเราะที่คุ้นหูทำให้เขาหยุดชะงัก และเมื่อเขามองไปข้างหน้าก็เห็นอีกฝ่ายกำลังยิ้มคิกคักพร้อมกับพัฟบอลตัวเล็กในมือ

"...?"