Neyden duydukların sazlık içinde kesik çıkar

Gözü kah yoldaş olur kah düşman olur

İniltisi sevgiden ağlar yakar

Fidanı eğriltmekten kamburu çıkar kimi zaman

Aşk-ı Mecnun doğrultusunda vadilerden

İrfanı kademesinde kederine boğulsa

Yeri tertemiz olanın gönlü de sığmaz arşın ölçüsüne

Muhakkak

Samanlar içerisinde anahtarını bulan kâmil

Hiç vazgeçer mi derinden ışığına karşı

Yapısı yumuşayanın sonu bir çeşit Cehil neslinden

Fazla haddini aşan sertliği ise putlaşanlardan

İlk kaleminin mürekkebini kıyamet gününe saklayan şair

Hem ahir hem de yerden çatlayan cinninin eseri

Nedir hakikat

Şafağın haykırışı ile veryansın dalgalara

Velev ki Mematisi ezeli olandan mekruh

Kanları ki değmeyecek çelikten canavara

Feleği ayıracak taptaze yürekten melun

Şer tohumundan istifade eden yedi müesses başlı

Yakaracak ki zakkum yiyeceğinden karsız

Ne istifade ede ne de affola

Affolmayacaksın

Müsamaha eyleye ki yolma gül bahçesini

Rikkat sere ki Salih-İ amel metanetli dileye

Muzavene münhazır şahsiyetine eklensin ki

Etmesin seni bu dünyadan düşürmesin kafesine

Kadirşinas tadına varsın yoluna düşmesin safiri

Müteessir yoldaşına fedakar kader uğruya

Vefakar insana rast gelir kademi

Vuruldum ben deli dolmasından mütevellit bir hasnâ şahsına

Ki ne eyleyim yer de velakin gökyüzünde ahsene sarılsam

Müteşekkir idi şaşı Bâki daha da memnun

Hilkatı gariban ise kendisi hangi ifrite şevk eyleye

Yeis içerisinde dahi
Aksülamel çağırınca sesini duyan peygamber sarnıcı

Salahiyet

solcular olarak blueskya toplu bir göç yapmış bulunmaktayız darısı diğer kitlelerin başına.

Halka zulüm eyleyene ne ekmek ne de su feda,

Zaruretten kalanın yolda affı olmaz etmezse şüheda,

Tek elin sesi çıkmaz ki kavrayamazlar vahdeti,

İki elin çoğunlukta çıkar mücevher eseri,

İblisin müsibbeti ki şahite bin uslü vacip gerek,

Gerek ki ilmine alimin sığınacak müridine felek,

Hasıla.