"Ekrem İmamoğlu 'nun Silivri 'de ne işi var?"

"İktidar değişmeden sorunlar çözülmez!"

"Mafya 'dan aylık $10K alan siyasetçi kimdir?"

"ODTÜ 'de TOMA 'nın ne işi var?"

Yani: bu daha başlangıç mücadeleye devam!

Aile, anane, öğreti, anlatı, efsane gibi konseptlere eleştirel yaklaşabilirsek, bizim olanı kimin aldığını nasıl aldığını ve nasıl geri alacağımızı daha açık bir gözle görürüz.

Kendine hiçbir şeyi layık görmeyen insanlar belki de globalleşmenin etkisiyle haklarını, özgürlüklerini içselleştirmeye başladı.

Türkiye'de halk yüzlerce yıldır benzer dertlerle uğraşıyor, başa gelen çekiliyor düşüncesiyle kader adı altında, insanlar kendi makus talihine boyun eğiyor.

Elbetteki buradaki en önemli görev çoğu zaman olduğu gibi hem devletin sırtını dayadığı hem de zaten kendisinin olmayan kaynakları insanlara aktarması gereken sermaye sahiplerine düşer.

Birbirinden bireysel olarak kopan bir toplumu kaynaksız, aktarımsız, üretimsiz, haliyle sadece bireysel sorunlarını konuşan ve "ben kendimi kurtarayım da gerisi önemli değil" diyen bir duruma sokar.

Örneğin; hayvanların uyutulması, lgbtq+ yasası, kürt sorunu gibi konularla insanları gündelik yaşamın dışında, bireysel ve direkt müdahale edilemeyecek dini, milli, vicdani konuları konuşmaya iter.

yönetimdeki hükümet halktan kopmuşsa bunları çözmek yerine dikkat dağıtıcı küçük problemler yaratma eğilimi gösterir.